Ἐδῶ ὁ κόσμος καίγεται, πεθαίνει ἀπὸ πείνα, σωριάζονται παιδιὰ ἀπὸ ἀσιτεία, καὶ ἡ χἌννα καίγεται μόνον γιὰ τὸ τέμενος.
Δὲν ντρέπεται αὐτὴ ἡ γυναίκα; Δὲν ἀντιλαμβάνεται τίποτα;
Ἂντί νὰ δοθοῦν τὰ χρήματα γιὰ συσσίτια, ἐμεῖς φτιάχνουμε τέμενη.
Τόσα ξέρουν, τόσα κάνουν.
Ἀλλὰ εἴπαμε.. Ἡ ἀχλάδα ἔχει μεγάλην οὐρά…
Ἀπὸ αὐτὸ θὰ πᾶς! Κι ἐσὺ καὶ ὄλοι οἱ ὅμοιοί σου!
Θὰ κτυπηθείτε, θὰ βογκήξετε, θὰ μᾶς κάνετε τὰ νεῦρα κλωστές, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἀλλάζει.
Καὶ στὴν συνείδησί μας ἔχει καταγραφεῖ καὶ στὴν συνείδησι τῶν παιδιῶν μας καὶ σὲ ὅλες τὶς συνειδήσεις ὅσων ἀκολουθοῦν!
Τὸ παρακάτω κείμενον τὸ ἔγραψε ὁ Στράβων πρὸ μερικῶν ἡμερῶν. Δὲν τὸ πρόλαβα.
Τὸ διάβασα μόλις σήμερα.
Ἄλλη μία παράστασις ἐτελείωσε. Αὐτοί δέν εἶναι πολιτικοί. Ἠθοποιοί εἶναι, γιά νά μήν πῶ καραγκιόζηδες. Ἔχουν δέ ὑποκριτικές ἰκανότητες πού θά ἐζήλευαν πάρα πολλοί καλλιτέχνες τῆς ἑβδόμης τέχνης.
Σήμερα γιά νά Συνέχεια
Τέτοια χαρά……
Τὸ εἴδαμε κι αὐτό!
Ἕνα τσοῦρμο «διαφωνούντων», «δυσαρεστημένων», «ἀντιθέτων μὲ τὴν πολιτικὴ» GAP, νὰ στέκονται ὄρθιοι καὶ νὰ χειροκροτοῦν πανευτυχεῖς!
