Ἴων Δραγούμης καὶ Μακεδονία.

 

Τί νά πῇ κάποιος γιά τόν Δραγούμη;
Νά μιλήσῃ γιά τό ἔργο του; Γιά τήν σκέψιν του;
Γιά τόν θάνατό του;
Ἤ μήπως νά μιλήσῃ γιά τόν ἀπέραντό του Ἔρωτα πρός τήν Μακεδονία;
Συνέχεια →

Ἡ ὁδὸς τοῦ μαρτυρίου ὑπὸ τοὺς ἤχους τοῦ Ἀττίλα.

 

 

Συγκλονίστηκα!
Περισσότερο γιὰ τὸ νεαρὸν τῆς ἡλικίας τῆς δημιουργοῦ, διότι οἱ νέοι μας δὲν μᾶς ἔχουν συνηθίσει σὲ ἐκδηλώσεις μνήμης…
Αὐτὸ τὸ κορίτσι, ἄν καὶ ἄγγιξε εὐαίσθητες χορδές, πέραν ὅλων τῶν ἄλλων φέρει καὶ τὴν βεβαιότητα πὼς τίποτα δὲν ἐχάθη… Ὅπως μᾶς πρέπει… Συνέχεια →

Ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς Θεσσαλονίκης μέσα ἀπὸ τὰ πρωτοσέλιδα τῆς ἐποχής.

 Η προέλαση του Ελληνικού Στρατού στην Μακεδονία με στόχο την απελευθέρωση των αλύτρωτων Ελλήνων, που ζούσαν ακόμη υπό το καθεστώς της οθωμανικής κυριαρχίας, ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1912.

Συνέχεια →

Ὅταν μία σημαία γίνεται λόγος ἀντιστάσεως!

 Συνήθως ἡ σημαία εἶναι σύμβολον ἀντιστάσεως.

Ὅμως στὴν συγκεκριμένη περίπτωσιν ἡ ἀντίστασις ἦταν σὲ ἄλλα ἐπίπεδα, πιὸ …πρακτικά!
Τὸ νὰ προστατεύῃ λοιπὸν κάποιος τὴν σημαία, μὲ κίνδυνο τῆς ζωῆς του, παρ’ ὅ,τι γιὰ πάρα πολλοὺς ἄλλους κάτι τέτοιο ἦταν ἀσήμαντον, θεωρῶ πὼς δὲν εἶναι ἁπλῶς πράξις ἡρωϊσμοῦ ἀλλὰ πράξις …φωτοδότου!
Συνέχεια →

Δύο πανιστορικὲς πρωτοτυπίες!

 

Ἔλεγα κι ἐγώ…
Αὐτὴ ἡ ΜΗΖΕΝΣ πόσο μακρυά χέρια ἔχει; Πόσο πίσω ἔχει ἁπλώσει τούς ἱστούς της; Πόσο λάδωμα ἔχει κάνει στά γρανάζια τῆς Εὐρώπης;

 

Συνέχεια →

Παιδιὰ…τῆς Ἑλλάδος παιδιά…

 

Τι ωραία δείγματα Ελλήνων..!
Αγέρωχοι, χαμογελαστοί, με αυτοπεποίθηση..

Με το «δωμάτιο του φόβου» στο μυαλό τους, καλά κλειδωμένο,όπως μόνο οι Ἐλληνες μαχητές πρόγονοί του ήξεραν να κάνουν.
Αλλωστε, το dna  στο αίμα τους και δεν τους αφήνει να νοιώσουν αλλοιώς..

Παιδιά της Ελλάδος παιδιά…Αυτό ακριβώς…της Ελλάδος παιδιά! Αξια παιδιά!!

Συνέχεια →