Τὸ Α/Γ «Λέσβος»

Ἡ μαγκιὰ τοῦ πλωτάρχου κυβερνήτου τοῦ Α/Γ «Λέσβος», Λευτέρη Χανδρινοῦ.Τὸ ΑΓ «Λέσβος»2 Συνέχεια →

25 Ἰουλίου 1943. Τὸ ὁλοκαύτωμα τῆς Μουσιωτίτσας.

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΩΤΙΤΣΑΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ

ΜΟΥΣΙΩΤΙΤΣΑ ΗΠΕΙΡΟΥ [25 Ἰουλίου 1943] ΜΙΑ ΣΦΑΓΗ ΧΩΡΙΣ ΑΙΤΙΑ


Το δράμα της Μουσιωτίτσας Κάτω Λάκκας Σουλίου

Ιούλιος 1943. Δυσοίωνα νέα έφταναν για το χωριό μας σύμφωνα με τα οποία οι Γερμανοί, υπό τον τότε Διοικητή του Γερμανικού σώματος Στρατού Λάντς, από τα Γιάννενα περνώντας τα Δωδωνοχώρια, είχαν φτάσει στη Ζόριστα (Πεντόλακκο), την οποία βρήκαν έρημη από τους κατοίκους που πρόλαβαν και κρύφτηκαν. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, σειρά είχε το χωριό μας. Φοβισμένοι οι κάτοικοι του Μαχαλά έσπευσαν να αναζητήσουν καταφύγιο στη θέση «Σπιθάρι», τον τόπο όπου και παλιότερα, επί τουρκοκρατίας, έβρισκαν ασφαλή για να γιορτάσουν την Ανάσταση, χωρίς οι Τούρκοι να τους αντιληφθούν.
Την 24η Ιουλίου 1943 ανηφόρισαν από τον δρόμο Άρτας-Ιωαννίνων περί τα 30-50 στρατιωτικά Γερμανικά αυτοκίνητα. Την ίδια ημέρα γερμανικό αεροπλάνο, εκτελώντας χαμηλή πτήση πάνω από το χωριό, πετούσε προκηρύξεις, γραμμένες στα ελληνικά, που καλούσαν τους κατοίκους του χωριού μας για να μη φύγουν από τα σπίτια τους. Περνώντας πάνω από τη θέση «Σπιθάρι» άφησε μαύρους καπνούς, άγνωστο για πιο λόγο, πιθανό για να προσδιορίσει τη θέση των κρυμμένων συγχωριανών μας. Συνέχεια →

Ἀκόμη ὅμως κάποιοι τιμοῦν τὴν «ἑορτή τῆς …δημοκρατίας»!!!

Ἔχω φίλους ποὺ εὑρίσκουν ἀκόμη τὸ κουράγιο κάθε 24η Ἰουλίου νὰ κάνουν ἀφιερώματα στὴν «ἑορτὴ τῆς Δημοκρατίας».
Ἡ αἰσιοδοξία μερικῶν ἀνθρώπων μὲ ἐκπλήσσει, ἀλλὰ μὲ ἔπιασαν κι ἐμένα στὸ φιλότιμο τώρα.

Ἀρχίζω. (Ἂς προσέχατε.)

Λοιπόν, ἔχω πολὺ ἀμυδρὲς μνῆμες ἀπὸ τὸν ἐρχομὸ τοῦ Καραμανλῆ! Συνέχεια →

Καρυωτάκης…

Κ.Γ. Καρυωτάκης. 30 Ὀκτωβρίου 1896 – 21 Ἰουλίου 1928).
Ἕλλην ποιητὴς καὶ πεζογράφος.
Συνέχεια →

Ἡ γωνιὰ τῶν Ἀγγέλων…

Λεγόταν «ἡ γωνιὰ τῶν Ἀγγέλων»…
Τὸ σπίτι τῶν ἀγνοουμένων…

Ἦταν ἕνα δωμάτιο στὸ πάλαι ποτὲ ὁδόφραγμα τῆς ὁδοῦ Λήδρας στὴν Λευκωσία… Συνέχεια →

8 Ἰουλίου 1920. Θράκη.

Σὰν σήμερα στὴν Θράκη:
8 Ἰουλίου 1920, ἡμέραν Τετάρτην. «Νεάπολις» καὶ «Ἀλεξανδρούπολις».

Ὅλοι σχεδὸν οἱ μελετητὲς ἀναφέρουν ὅτι ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς πόλεως, ὁ Μητροπολίτης, συμβουλευθεῖς καὶ τὸν λόγιο ἱατρὸ τῆς πόλεως, Ἀχιλλέα Σαμοθράκη, ζήτησε νὰ ἀλλάξουν τὸ τουρκικὸ ὄνομα καὶ νὰ δώσουν στὴν πόλη τὸ ὄνομα «ΝΕΑΠΟΛΙΣ», ἀφοὺ ἦταν ἡ νεότερη μέχρι τότε ἑλληνικὴ πόλη. Καὶ ὅτι κατὰ τὴν ἄφιξη τοῦ Βασιλιᾶ Ἀλεξάνδρου στὶς 8 Ἰουλίου 1920 στὴν πόλη, ὁ Δήμαρχος Ἐμ. Ἀλτιναλμάζης ποὺ τὸν ὑποδέχθηκε στὸ λιμάνι καὶ στὴ συνέχεια ἀπὸ ἄμβωνος ὁ Μητροπολίτης, στὴ δοξολογία ποὺ ἀκολούθησε στὴ Μητρόπολη, ἀνακοίνωσαν ὅτι, πρὸς τιμὴν τοῦ ἀφιχθέντος Βασιλέως, θὰ ὀνομάζουν τὴν πόλη τους, «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ». Συνέχεια →