Τὸ παρακάτω κείμενον τὸ ἔγραψε ὁ Στράβων πρὸ μερικῶν ἡμερῶν. Δὲν τὸ πρόλαβα.
Τὸ διάβασα μόλις σήμερα.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τοκογλυφικὴ δικτατορία
Δέν φεύγουν μέ τίποτα
Ἄλλη μία παράστασις ἐτελείωσε. Αὐτοί δέν εἶναι πολιτικοί. Ἠθοποιοί εἶναι, γιά νά μήν πῶ καραγκιόζηδες. Ἔχουν δέ ὑποκριτικές ἰκανότητες πού θά ἐζήλευαν πάρα πολλοί καλλιτέχνες τῆς ἑβδόμης τέχνης.
Σήμερα γιά νά Συνέχεια
Οἱ βουλευτές τοῦ Πα-σόκ κατά τήν διάρκεια τῆς ψηφοφορίας
Τὸ χειροκρότημα!
Τέτοια χαρά……
Τὸ εἴδαμε κι αὐτό!
Ἕνα τσοῦρμο «διαφωνούντων», «δυσαρεστημένων», «ἀντιθέτων μὲ τὴν πολιτικὴ» GAP, νὰ στέκονται ὄρθιοι καὶ νὰ χειροκροτοῦν πανευτυχεῖς!
Τὸ σωστὸ ἐξώφυλλο τοῦ Economist.
Στὸ «λάθος» (πλάκα) ἐξώφυλλο διαβάζαμε γιὰ ἕνα …παλούκι ποὺ κάποιοι θὰ κληθοῦν νὰ …κάτσουν ἐπάνω του.
Ὁ Καρατζαπαίρνης προτείνει Σημίτη. Ἐμεῖς θά πάρουμε;
Νὰ σᾶς πῶ….
Πῆγαν νὰ φτιάξουν γιὰ ἥρωα τὸν τέως, ἀλλὰ δὲν ἔπιασε.
(Ἔως καὶ κυνηγοὺς δολοφόνους ἀνεκάλυψαν…)
Τώρα πηγαίνουν γιὰ Σημίτη…