Πάντα ἐπιβλέπουν τὶς μάζες, λειτουργώντας ὡς διαμεσολαβητὲς καὶ ἐπόπτες τῆς κάθε ἐξουσίας, μά, κυρίως, ὡς οἱ κεντρικοὶ μεσάζοντες διασφαλίσεως τῆς καθυποτάξεως τῶν μαζῶν.
«Συμπτωματικῶς» ὅμως πάντα ἦσαν κι ὀλίγον …«περιούσιοι» (ὅπως συνηθίζουν ἂλλως τὲ νὰ εἶναι καὶ σήμερα), πάντα βάσει δικῶν τους ὁμολογιῶν.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τραπεζικὴ δικτατορία
Διαχρονικότητες μεγαλο-ἐργολάβων
Τέτοιου εἴδους ἐργολάβοι ἐκδίδονται μὲ πολλὲς ὅψεις καὶ σὲ ἀμέτρητες ἐκδοχές, ἀλλὰ οὐδέποτε τοὺς ἐγγίζει ὁ νόμος. Κι ἐὰν πλησιάσῃ ἀρκετὰ κάποιος ἐπίμονος εἰσαγγελεύς, τότε …τσουλᾶ ἡ τροχήλατος πολυθρόνα, στὴν ὁποίαν ἀνέβηκε γιὰ νὰ κρεμάσῃ …κουρτίνες καί, ξαφνικά, μετρᾶ ὁ ἐμμονικὸς εἰσαγγελεὺς τὸ πόσες λακκοῦβες ἔχει ἡ ἄσφαλτος. Συνέχεια
Γερμανικὴ τραπεζικὴ ἀφερεγγυότης ἀπειλεῖ τὶς εὐρωπαϊκὲς καταθέσεις
Ἀποκάλυψις!
Ἐπιχειρεῖται νὰ γίνη τὸ μεγαλύτερο λάθος στὴν ἐποπτεία τοῦ εὐρωπαϊκοῦ συστήματος τραπεζῶν
Tο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στις Βρυξέλλες με μυστική ψηφοφορία θα ορίσει την νέα έδρα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων και της Ευρωπαϊκής Αρχής για τις Τράπεζες μετά από το Brexit, σύμφωνα με δημοσιεύματα.
Αυτήν την στιγμή ευρίσκονται στο Λονδίνο. Συνέχεια
Φάλαγξ Γαριβαλδινῶν
Μὲ τὸν ὄρο «Φιλέλληνες» ἔμειναν γνωστοὶ ξένοι ὑπήκοοι, κυρίως ἀρχαιοκάπηλοι, κατάσκοποι καὶ τοκογλύφοι!
Φιλέλλην κατέληξε νὰ ὀνομάζεται ὁ φίλος τῶν νεκρῶν προγόνων μας!… Λίγοι εἶναι οἱ πραγματικοί μας φίλοι, καὶ λιγότεροι αὐτοὶ ποὺ ἔδωσαν τὴν ζωή τους ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν τῶν Ἑλλήνων.
Μεταξὺ αὐτῶν, ξεχωρίζουν καὶ παραμενοῦν ἄγνωστοι, οἱ Γαριβαλδινοί. Συνέχεια
Βραβεῖον «πολιτικοῦ σθένους» κι ἄλλα ἄγνωστα …παρασκήνια!!!
Εγώ ο δυστυχής, πάντως, ανατρέχοντας στο γαλλικό βικιπίνδια, να δώ ποιά είναι αυτή η «μούρη» που βράβευσε τον Τσίπρα, βρήκα λίγα λόγια και μεστά για την πάρτη του.
Απόφοιτος Μεταπτυχιακών Σπουδών στην Πολιτική Επιστήμη (1970), ιδρυτής και διευθυντής του περιοδικού Politique internationale. Είναι επίσης καθηγητής στο Institut d’Etudes Politiques de Paris, συντάκτης σύμβουλος του προέδρου του ομίλου Figaro από το 2001, και πρώην σύμβουλος του Υπουργού Άμυνας François Léotard (1993-1995).
Γιατί νά παραιτηθοῦν;
Μήπως ἔχουν κάποιο ὑπόλειμμα ἀξιοπρεπείας; Μήπως κάποιο ἴχνος εὐσυνειδησίας; Ἤ μήπως κάποιο ψῆγμα ἤθους;
Μήπως φοβοῦνται πώς θά τιμωρηθοῦν; Ἤ μήπως γνωρίζουν πώς θά παραμείνουν διά παντός ἀτιμώρητοι;
Μήπως θά ἐπιστρέψουν τά κλοπιμαία; Ἤ μήπως θά ἀπειληθοῦν μέ δημεύσεις ἤ ἀκόμη καί πτωχεύσεις;
Μήπως δέν ἀπολαμβάνουν διαχρονικῶς ἀσυλίας; Ἤ μήπως δέν ἔφτιαξαν ἔτσι τούς νόμους πού τά δικά τους ἐγκλήματα νά …παραγράφονται μέ κάθε πρόσχημα;
Θυμᾶμαι τὸ παπουτσῆ, πάντα, κάθε φορὰ ποὺ χρειάζομαι νὰ συνειδητοποιήσω τὸ εἶδος τῶν σκουπιδιῶν ποὺ μᾶς κυβερνοῦν. Θυμᾶμαι τὸν παπουτσῆ καὶ τοὺς 81 νεκροὺς τοῦ «ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ». Θυμᾶμαι τὸ θράσος χιλίων πιθήκων, μὲ τὸ ὁποίον κουνοῦσε τὸ δάκτυλο πρὸς πάσαν κατεύθυνσιν, ἀλλὰ ὁ ἴδιος παρέμενε ἀκούνητος στὴν καρέκλα τοῦ ὑπουργείου, ἐνᾦ ἀκόμη καὶ σήμερα εἶναι χρήσιμος στοὺς παγκοσμίους τοκογλύφους.
