
Ὅταν μιὰ ὑπερκεντρικὴ τράπεζα, ἡ ΕΚΤ, ἀδυνατῇ νὰ περισώσῃ τὸ τραπεζικὸ σύστημα μιᾶς κατ’ ἐξοχὴν ἐξαγωγικῆς χώρας, τῆς Ἰταλίας, λόγῳ τῶν Γερμανικῶν ἐμμονῶν περὶ δημοσιονομικῆς πειθαρχίας καὶ ἄλλων οἰκονομικῶν κουραφεξάλων, προσωπικὰ πιστεύω πὼς ἡ τράπεζα αὐτὴ εἶναι ἕνα πανάκριβο τραπεζάκι τοῦ καφέ, τὸ ὁποῖο εἶναι ἄχρηστο καὶ πολὺ ἀκριβὸ γιὰ νὰ ὑφίσταται. Συνέχεια

Θέλω λοιπόν νά ἀποτύχουν οἱ (φερόμενοι ὡς) κυβερνῶντες μας γιά νά ταπεινωθῇ ἡ χώρα;