Μὲ μίαν γρήγορη ματιὰ μπορεῖτε νὰ …θαυμάσετε τὸ πῶς τὰ σύμβολα τῶν φερομένων ὡς ἐξουσιαστῶν, ἀλλάζουν μόνον κατ’ ὄνομα καὶ οὐδέποτε στὴν οὐσία.
Στὴν πραγματικότητα ἐπαναλαμβάνονται μέσα στοὺς αἰῶνες, δηλώνοντας (καὶ ἐπιβεβαιώνοντας) μίαν συνέχεια.
Πέραν τοῦ ἀετοῦ, ποὺ κυριαρχεῖ ὁπουδήποτε, θὰ σᾶς παρουσιάσω, στὸ ἐδῶ καὶ τώρα μερικὰ παραδείγματα τῶν συμβόλων τῆς (παλαιᾶς καί) νέας τάξεως πραγμάτων, ποὺ μᾶς κουνᾶ, ὅπως πάντα τὸ δάκτυλο.
Βλέπουμε κι ἐκεῖ τὰ ἴδια βυζαντινὰ σύμβολα… Ξεκάθαρα καὶ μάλιστα αὐτὰ τὰ σύμβολα, ἄν καὶ μεσολάβησε ἡ λοβοτομὴ τοῦ κομμουνισμοῦ, ἐπανέρχονται γιὰ νὰ ἐπαναπροβληθοῦν, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ συνέβαινε πρὸ δύο αἰώνων…
Σὰν νὰ μὴν πέρασε μία ἡμέρα… Συνέχεια

[…] tο 1900 ἔνας Ἀθηναῖος δημοσιογράφος ἔγραφε, μὲ μιὰ δόση μελαγχολίας: «Αἱ Πάτραι δικαίως δύνανται νὰ εἶναι ὑπερήφαναι ὅτι αὐταὶ μόνον ἐν Ἑλλάδι καὶ τῇ Ἀνατολῇ […] κατέχουν τὰ σκῆπτρα, ὅσον ἀφορᾷ στὸν πανηγυρισμὸν τῶν Ἀπόκρεῳ». 
