Πρὸ ἑνὸς ἔτους ἔγραφα γιὰ τὸν ἐρχομὸ τῶν ξελιγωμένων, ποὺ ἀνέμεναν, ὡς κοράκια, νὰ μᾶς ξεσκίσουν, λίγο ταχύτερα καὶ ἀποτελεσματικότερα, ἀπὸ ὅποιο ἔως τώρα ξέσκισμα μᾶς ἔκαναν οἱ προκάτοχοί τους.
Ἰσχυρισμὸς ποὺ ἐβασίζετο στὸ παρελθόν τους καὶ στὸ ἱστορικὸ ὅλων αὐτῶν, ποὺ ἔως σήμερα, ὅταν γιὰ καιρὸ βλέπουν κυβερνητικὴ καρέκλα ἀπὸ μακρυά, πέφτουν σὰν ξελιγωμένοι στὸ πῶς θὰ ἁρπάξουν, καταβροχθίσουν, λεηλατήσουν περισσότερα.
Ἐὰν συνδυάσουμε καὶ τὴν μΠατΣοΚικὴ προϊστορία τῶν περισσοτέρων ἐκ τῶν ὑποστηρικτῶν-ψηφοφόρων τῆς κυβερνήσεως τΣύριζα-ανέλ, τότε εὐλόγως καταλήγουμε στὸ συμπέρασμα πὼς οἱ σάρκες μας εἶναι πολὺ λίγες γιὰ τὶς ὀρέξεις τους. Συνέχεια →