Δηλαδὴ πραγματικὰ μὲ ξεπερνάει τὸ ὅ,τι δὲν γίνεται ἀντιληπτὴ ἀπὸ τὸν μέσο πολίτη ἡ μεθόδευσις τῆς «μεταναστεύσεως» τῶν Συρίων, ὁ ὁποῖος βαράει παλαμάκια μὲ τὸν ξεριζωμό τους καὶ τὴν παράδοση τῆς χώρας τους σὲ ὅποιους ἔχουν ὀργανώσει αὐτὸ τὸ συνολικὸ χάλι, καθὼς ἡ ἱστορία τῆς Παλαιστίνης ἐπαναλαμβάνεται μὲ ἐκπληκτικὴ ἐπιτυχία.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ποιόν θέλουν γιά ἀρχηγό τῆς Ν.Δ. τά ἄλλα κόμματα;
Τί συνέβη στήν Γεωργία ἐπί Σαακασβίλι;
Θυμᾶστε τήν κρίση στήν Νότια Ὀσετία, στήν Γεωργία, τό 2008, μέ τόν πρόεδρο – μαριονέτα τῶν Ἀμερικανῶν, τόν Μιχαήλ Σαακασβίλι;
Ἔεε, τελικὰ πάλι γιὰ τοὺς ὑδρογονάνθρακες ἔγινε τὸ σκηνικὸ τότε, ὅπως ἀποδεικνύει τὸ παρακάτω κείμενο μὲ νεώτερα στοιχεῖα !!!
Στὴν Γεωργία ἀνακαλύφθηκε τὸ 6ο μεγαλύτερο κοίτασμα, ἀπὸ τὰ κοιτάσματα ποὺ ἔχουν ἀνακαλυφθεῖ ἕως σήμερα: 135 Τρισεκατομμύρια Κυβικὰ Μέτρα!! Συνέχεια
Τὴν ὥρα ποὺ ὁ ἀπτυχίωτος φίλης ἀμφισβητεῖ τὴν γενοκτονία…
Στὰ μουλωχτὰ μουλωχτά, ὅπως κάθε φορὰ ποὺ πέταγε τὶς κοτσάνες της ἡ κάθε ἡ ῥεπούση καὶ ἡ κάθε δραγώνα, (κι ὄχι μόνον!!!-*-) περνοῦν μερικὰ ἀπὸ τὰ χειρόμερα μέτρα γενοκτονίας μας αὐτὲς τὶς ἡμέρες.
Προσέξτε…
Σηκώθηκε θύελλα μὲ τὸν καραγκιόζη γιὰ τὸ ἐαν ἡ γενοκτονία εἶναι γενοκτονία ἤ ἐθνοκάθαρσις.
(Ἀπὸ τοὺς πρώτους κι ἐγὼ ἀντέδρασα. Ὄχι γιὰ τὸ ἀστοιχείωτον κι ἀπτυχίωτον τοῦ φίλη ἀλλὰ γιὰ τὴν θέσιν (ὑπουργὸς γάρ) ποὺ κατέχει. Καὶ ὡς ὑπουργός, ὑποτίθεται, ἐκπροσωπεῖ ὅλους τοὺς Ἕλληνες. Ὑποτίθεται, διότι αὐτός, καθὼς καὶ σύσσωμη ἡ κυβέρνησις, ἐκπροσωπεῖ τὰ συμφέροντα τῶν τραπεζιτῶν στὸ ἐδῶ χωραφάκι τους.) Συνέχεια
Οἱ ξένοι στόν τόπο μας ἤ ξένοι στόν τόπο μας;
Στὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ρατσισμός. Ὑπῆρχε -καὶ πρὸ Ψαθά- σουσουδισμός. Κάποιοι «ἀνερχόμενοι» τὸ «ἔπαιζαν» ἀριστοκράτες καὶ μάλιστα εὐρωπαῖοι ἀριστοκράτες, καὶ περιφρονοῦσαν ὄχι μόνο τὴν ἑλληνικότητα, ἀλλὰ καὶ πᾶσα ἄλλη φυλετικότητα.
Δὲν εἶναι ἄλλωστε τυχαῖο ὅτι πρὸ ἐτῶν σὲ κάποιους «ἀνεβασμένους» κύκλους «νεοπροοδευτικῶν» εἶχαν γίνει συρμὸς σὰν ὀνειδιστικοὶ ὅροι τὰ «Κατίνα» καὶ «κατινισμός». Ὡσὰν τὸ λαϊκὸ ὄνομα Κατίνα νὰ εἶχε κάτι μιασματικό! Συνέχεια
Τὰ καινούργια μυτερά μου παπούτσια…
Περπατοῦσα στὸν δρόμο ἀμέριμνος , φορώντας τὰ καινούργια μου μυτερὰ παπούτσια .
Τὰ καμάρωνα! Τώρα πιὰ οἱ κατσαρίδες στὶς γωνιὲς δὲν θὰ εἶχαν κάποια τύχη.
Ὁ καιρὸς ἦταν ὑπέροχος, ὁ ἥλιος μὲ ἔλουζε καὶ μοῦ ἔδινε μία ἀπόκοσμο θεϊκὴ μορφή.
Ἕνα-δύο νεαρὰ κορίτσια πέρασαν ἐπίτηδες ἀπὸ τὸ ἀντίθετο πεζοδρόμιο στὸ δικό μου, γιὰ νὰ θαυμάσουν τὰ παπούτσια μου καὶ νὰ νοιώσουν λίγο ἀπὸ τὴν μαγεία μου.
Συνέχεια

