Δύο, διαφορετικές, …«ὀλυμπιακές» ἱστορίες.
Δύο διαφορετικοὶ λαοί…
Δύο διαφορετικὲς ἀντιμετωπίσεις…
Δύο διαφορετικὲς ἐξελίξεις….
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ἡ ψῆφος σου εἶναι ἡ καταδίκη σου!!!
Ἑλληνίδα – Ἕλληνα Πατριώτη…
ἐσὺ ποὺ βλέπεις τὸ ποῦ σὲ ὁδηγοῦν τὰ πολιτικὰ κοπρόσκυλα, ποὺ μὲ ἐντολὲς τῶν ξένων ἀφεντικῶν τους ἔσφιξαν τὴν θηλιὰ στὸν λαιμό σου…
ξεφτίλισαν τὴν ὑπερηφάνια σου…
ντρόπιασαν τοὺς γέροντές σου…
ὑποθήκευσαν τὸ μέλλον τῶν παιδιῶν σου…
ὅπλισαν τὸ πιστόλι ποὺ σημαδεύει τὸν κρόταφό σου…
ἐσύ! κρατὰς τὴν τύχη σου στὰ χέρια σου!
Συνέχεια
Ἕνα δάκρυ γιὰ τὴν Συρία δὲν εἴχαμε…
Καί ποῦ νά τό εὕρουμε;
Ἰδίως τώρα ποὺ ἡ τασία Ἑλληνοποιεῖ ὅ,τι γεννιέται στὸν πλανήτη καὶ τυγχάνει νὰ …κυττᾷ πρὸς τὸ ἑλλαδοκαφριστάν!!!
Ἔχουμε μπερδέψει, γιὰ ἀκόμη μία φορά, τὸ πραγματικὸ ἔγκλημα μὲ τὸ πλαστὸ ἔγκλημα.
Κι ὅλα αὐτὰ χάριν τῆς δικῆς μας βλακείας ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ στὸ νὰ ἐμπιστευόμεθα τὰ λάθος ἄτομα…
Ὅπως πάντα δῆλα δή…
Συνέχεια
Ἕνα παιδὶ μετροῦσε τὰ ἄστρα…
Αυτή η χώρα είναι ένα παιδί. Οι νόμιμοι εκλεγμένοι κηδεμόνες αυτού του παιδιού το κλείνουν σε ντουλάπα για να το τρομοκρατήσουν, σβήνουν επάνω του αναμμένα τσιγάρα για να γλεντήσουν και το πασάρουν για τις όποιες ορέξεις σε φίλους και γνωστούς, με πολύ φθηνό αντίτιμο. Ίσα για να βγει ο μήνας σε ποτά και γλέντια.
Συχνά πυκνά το «παρκάρουν» όχι σε όποιον βρουν, αλλά στους ψηφοφόρους κουμπάρους τους, που πάντα καλύπτουν τον βασανισμό, γιατί παίρνουν κι αυτοί το εξτραδάκι βγάζοντας και την ανάλογη αρρώστια τους, για όσο κρατάει η φύλαξη. Συνέχεια
Ὁ ἀετὸς καὶ οἱ Ἕλληνες. (συμπλήρωμα)
Πατῆστε ἄφοβα στὴν εἰκόνα…
Μεγαλώνει γιὰ …μελέτη!!!
Τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2012 εἶχα γράψη τὸ κείμενον:
Ὁ ἀετὸς καὶ οἱ Ἕλληνες.
Σήμερα ἐπανέρχομαι γιὰ νὰ συμπληρώσω ἀφ΄ ἑνός, μερικὰ ἀκόμη εὑρήματα, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ προσθέσω ἀφ΄ ἑτέρου, κάποιες νέες μου διαπιστώσεις.
Διαπιστώσεις ποὺ οὐδόλως μὲ εὐχαριστοῦν, ἀλλὰ ποὺ δυστυχῶς, ὅσο κυλᾶ ὁ καιρός, τόσο ἐπιβεβαιώνονται.
Οἱ παρατηρήσεις -διαπιστώσεις μου ἐμπεριέχονται, στὸ μεγαλύτερον τμῆμα τους, στὸ κείμενον:
Συνέχεια
Τί συμβαίνει μέ τά σύμβολα; (γ)
Τὸ πρῶτο καὶ τὸ δεύτερο μέρος τῆς ἐρεύνης:
Τί συμβαίνει μέ τά σύμβολα; (α)
Τί συμβαίνει μέ τά σύμβολα; (β)
Τὸ πρῶτο, ἀσφαλές, συμπέρασμα ποὺ βγάζει κάποιος, ὅταν ἀσχολεῖται μὲ τὶς πραγματικὲς …«κορυφές» τῆς ἐξουσίας, εἶναι πὼς αὐτὰ τὰ πρόσωπα ἐκτὸς ἀπὸ ἀνέντιμα, ἀνήθικα, εἶναι κι ἄθεα. Πολὺ ἄθεα.
Δὲν διστάζουν ὅμως νὰ ἐπιβάλουν στοὺς λαοὺς ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς θρησκεῖες, πρὸ κειμένου νὰ τοὺς κρατοῦν δεσμίους αὐτῆς τῆς ἐξαρτήσεως, ἀπὸ κάποιον θεό, ἀνεξαρτήτως ὀνόματος. Τὸ ἀστεῖο εἶναι πὼς τώρα τελευταία ἔχουν τόσο πολὺ αὐξήσει τὴν (φαινομενική) τους δύναμιν, ποὺ ἔχουν ἀρχίσει νὰ αἰσθάνονται οἱ ἴδιοι …θεοί!!!
(Ποιός θά ξεχάση τόν Σαμαρᾶ πού μίλησε μέ τόν …θεό;) Συνέχεια