Ἡ κατάστασις στὴν χώρα μας εἶναι ἀπελπιστική, γιὰ πολλοὺς λόγους.
Τὰ πρόστιμα γιὰ τὶς χωματερὲς ὑπέρογκα. Χώρια ποὺ οἱ ἴδιες ἀποτελοῦν δημόσιο κίνδυνο, λόγῳ τῆς μολύνσεως ἐδαφῶν καὶ ὑδροφόρου ὁρίζοντα καὶ τῆς προκλήσεως πυρκαγιών.
Ἔτυχε νὰ περνῶ, τὸ 2007 ἀπὸ τὴν περιοχὴ τοῦ Αἰγίου, ὅταν εἶχε ἀρχίσει ἡ μεγάλη ἐκείνη πυρκαγιά. Ἤταν φανερό, πὼς εἶχε ξεκινήσει ἀπὸ χωματερὴ καί, ὅπου ὑπῆρχαν χωματερές, ἡ φωτιὰ μαινόταν.
Οἱ τοπικὲς κοινωνίες ἀντιδροῦν στην ἐγκατάσταση ΧΥΤΑ καὶ δικαιολογημένα. Τὸ κράτος δεν εἶναι ἀξιόπιστο, ὅσον ἀφορᾶ στὴν διαχείριση τῶν ἀποβλήτων. Ἆσε ποὺ οἱ ΧΥΤΑ εἶναι ξεπερασμένος, πλέον, τρόπος διαχειρίσεως.
Συνέχεια


