Τί γίνεται μέ τήν διαχείριση ἀποβλήτων;

New lifeἩ κατάστασις στὴν χώρα μας εἶναι ἀπελπιστική, γιὰ πολλοὺς λόγους.
Τὰ πρόστιμα γιὰ τὶς χωματερὲς ὑπέρογκα. Χώρια ποὺ οἱ ἴδιες ἀποτελοῦν δημόσιο κίνδυνο, λόγῳ τῆς μολύνσεως ἐδαφῶν καὶ ὑδροφόρου ὁρίζοντα καὶ τῆς προκλήσεως πυρκαγιών.
Ἔτυχε νὰ περνῶ, τὸ 2007 ἀπὸ τὴν περιοχὴ τοῦ Αἰγίου, ὅταν εἶχε ἀρχίσει ἡ μεγάλη ἐκείνη πυρκαγιά. Ἤταν φανερό, πὼς εἶχε ξεκινήσει ἀπὸ χωματερὴ καί, ὅπου ὑπῆρχαν χωματερές, ἡ φωτιὰ μαινόταν.

Οἱ τοπικὲς κοινωνίες ἀντιδροῦν στην ἐγκατάσταση ΧΥΤΑ καὶ δικαιολογημένα. Τὸ κράτος δεν εἶναι ἀξιόπιστο, ὅσον ἀφορᾶ στὴν διαχείριση τῶν ἀποβλήτων. Ἆσε ποὺ οἱ ΧΥΤΑ εἶναι ξεπερασμένος, πλέον, τρόπος διαχειρίσεως.
Συνέχεια →

Ἄν ἐγίνετο τώρα πόλεμος πού θά …ἐκρύβοντο ὁ Τσίπρας μέ τόν Καμμένο;

Τὸ στρατιωτικὸ ντύσιμο ἀπὸ πολιτικοὺς εἶναι ἕνα ἐπικοινωνιακὸ τέχνασμα, τὸ ὁποῖον χρησιμοποιεῖται κυρίως σὲ περιόδους πολέμους.

Παραδείγματος χάριν, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος φοροῦσε δίκοχο καπέλλο.
Ὁ
Churchill εἶχε, ὡς Βρεταννός, μίαν τάσι στὸ costume play καὶ δῆ μάλιστα, ὡς ἀπόγονος τοῦ Δοῦκα τοῦ Marlborough.

Δηλαδή, θέλω νὰ πῶ, δὲν εἶναι δείγμα φασισμοῦ, ὅπως νομίζουν οἱ ἄσχετοι. Βέβαια φαίνεται λίγο «κάπως», ὅταν ἔχῃς στηρίξει τὴν πολιτική σου ὕπαρξι ἐπάνω στὸν κίνδυνο στρατιωτικοῦ πραξικοπήματος (ὅταν μάλιστα οἱ στρατιωτικοὶ πραξικοπηματίες φοροῦν πολιτικὰ ῥοῦχα).

Συνέχεια →

Τό πρόβλημά μας εἶναι τό νόμισμα;

Ἐπέρασε ἀπὸ κάποιου τὸ μυαλὸ ὅτι οἱ ἑταῖροι μας πιθανὸν νὰ θέλουν πιά νά μᾶς διώξουν ἀπό τό εὐρώ, ὄχι ἐπειδὴ ἐπιθυμοῦν τὸ κακό μας καὶ ἐπιδιώκουν νὰ μᾶς ἐκδικηθοῦν, ἀλλὰ ἐπειδὴ πιστεύουν ὅτι, ἐδῶ ποὺ ἔχουν πλέον ὁδηγηθεῖ τὰ πράγματα, αὐτὸ εἶναι τὸ καλλίτερο γιά τήν χώρα; Συνέχεια →

Ὁ ἱστορικὸς Ἄδωνις ΔΕΝ θέλει νὰ ξέρῃ τοὺς ἑβραίους!!!

Τὸ τυπογραφικὸ τοῦ ἡμερολογίου 2007 τῶν Ἐκδόσεων Γεωργιάδη.

Ὁ ἱστορικὸς Ἄδωνις ΔΕΝ θέλει νὰ ξέρῃ τοὺς ἑβραίους!!!

Διακρίνεται ἡ χειρόγραφη ἐντολὴ τοῦ Ἀδώνιδος Γεωργιάδη «ὄχι ἀναφορὰ στοὺς ἑβραίους»  καὶ οἱ γενόμενες κατόπιν αὐτῆς ἀπὸ ἐμένα «ἀναγκαστικὲς διορθώσεις». Συνέχεια →

Ἄς μὴ πυροβολοῦμε τὰ …κεφάλια μας!!!

Ἡ ἐποχή μας, αὐτὴ τῆς τετάρτης ἐξουσίας τῆς ἑβδόμης τέχνης καὶ τῆς δεκάτης τρίτης φυλῆς, εἶναι ἡ ἐποχὴ τῆς εἰκόνας.
Μιὰ εἰκόνα χίλιες λέξεις (πού λέν’ κι οἱ παπαγάλοι;).
Καὶ ἡ εἰκόνα αὐτὴ μεταδίδεται κυρίως μέσα ἀπὸ τὸν τηλεοπτικό σου δέκτη. Ἀπευθύνεται δὲ στὸ συναίσθημα…
Εἶναι ἡ ἴδια συναίσθημα. Φτιαγμένο καὶ ὑπολογισμένο γιὰ νὰ παραγάγῃ μία ἁλυσίδα συναισθηματικῶν ἀντιδράσεων…
Συνέχεια →