Βγαίνουμε ἀπὸ τὰς Εὐρώπας…
Ἐντολὴ ἄνωθεν. Πόσο ἄνωθεν; Ἀπὸ …Soros, Rothschild κι ἐπάνω.
Καὶ δὲν τὰ λέω ἐγὼ αὐτά… Τὰ παπαγαλίζουν τὰ ΜΜΕ τους σὲ ὅλον τὸν πλανήτη. ΜΜΕ ὅμως ποὺ ἀνήκουν, ἤ ποὺ ἐλέγχονται, ἀπὸ …αὐτούς. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Οἱ Ἅρπαγες τοῦ Ἡλίου
Ἐν ὄψει τοῦ θερινοῦ ἡλιοστασίου,
στοχασμοὶ γιὰ τὴν μεγίστη τοῦ ἀνθρώπου Ὕβρι…
Οἱ Ἅρπαγες τοῦ Ἡλίου
Τὸ 1914, ὁ Herbert George Wells (1866-1946), ὁ φιλοσοφημένος συγγραφέας τοῦ προφητικοῦ «Πολέμου τῶν ἄστρων» καὶ τῆς «Μηχανῆς ποὺ Ταξειδεύει στὸν Χρόνο», ἐξέδιδε τὸ βιβλίο του «Ὁ κόσμος Ἀπηλευθερωμένος».
Ἀναδιφοῦσε, σὲ αὐτό, τὴν ἱστορία τοῦ ἀνθρώπου στὸν ἀγῶνα του νὰ δαμάσῃ τὶς πηγὲς ἐνεργείας, ἀπὸ τὶς πρῶτες ἀδρὲς προσπάθειες κατασκευῆς ἐργαλείων καὶ δαμασμοῦ τῶν οἰκοσίτων ζῴων, μέχρι τὴν χρῆσι τοῦ ἀτμοῦ καὶ τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας στὴν ἐποχή μας.
Διαδηλώνοντας παρέα μὲ τὸν (κάθε) βαρβιτσιώτη…
Ὁ Βαρβιτσιώτης ἔβγαζε σέλφι γελῶντας σὰν χάχας ἀνάμεσα σὲ ἀνθρώπους, στοὺς ὁποίους εἶχε στείλει μήνυμα «νὰ πουλήσουν τὰ σπίτια τους γιὰ νὰ πληρώσουν τὸν ΕΝΦΙΑ».
Συνέχεια
Θές Εὐρώπη ἔ; Φᾶε Εὐρώπη ντέ…!!!
Ἐπεὶ δὴ ἐγὼ μὲ τὰς Εὐρώπας ΔΕΝ τὰ ἐπήγαινα καὶ πολὺ καλά…
…γενικῶς…
Κι ἐπεὶ δὴ δύο ἡμέρες δὲν εἶχα διαδίκτυο, γιὰ νὰ δῶ τὰ …καμώματά μας ὡς …«πατριῶτες»…
Κι ἐπεὶ δὴ θὰ τὴν φᾶμε τὴν …«σοῦπα μας», οὔτως ἤ ἄλλως…
…ἤθελα νὰ ῥωτήσῳ τοὺς συμπατριῶτες μου κάτι ἁπλό: Συνέχεια
Μαργαρίτα
Ὕμνος στὴν ἀγάπη, στὴν ὀμορφιά καὶ στὴν συγκίνηση ποὺ μπορεῖ νὰ δόσῃ μία γυναῖκα στὸν ἄνδραὍλοι μας ἀγαπᾶμε κάποια Μαργαρίτα. «Μαργαρίτα» ὀνομάζεται ἡ ἀγαπητικιὰ τοῦ Γιώργου, «Μαργαρίτα» ὀνομάζεται ἡ ἀγαπητικιὰ τοῦ Γιάννη, «Μαργαρίτα» ὀνομάζεται ἡ κοπέλλα ποὺ καλεῖ τοὺς γλάρους ἀπὸ τὴν κουπαστὴ τοῦ πλοίου, κ.λπ. …
Καὶ ὅλες ἐσεῖς Μαργαρίτες, ἀγαπᾶτε κάποιον ἀπὸ ἐμᾶς! Ὅμως αὐτό, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει. Καὶ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ποιοὺς ἀγαπᾶτε καὶ πόσο μᾶς ἀγαπᾶτε.
Μὲ ἐνδιαφέρει πόσο δυνατά καὶ πόσο ἀπελπισμένα ἀγαπᾶμε ἐσᾶς, Μαργαρίτες· γιατὶ εἶσθε ἡ ζωή!
Τραγουδῶ λοιπὸν γιὰ σᾶς:
Γιατί γουστάρουμε ΣΥΡΙΖΑ;
Μὲ τὸν Σύριζα μᾶς δένουν πολλά…
Λίγο, ὅτι κάποτε ἤμασταν ὅλοι – λίγο πολὺ – ἀριστεροί, λίγο ὅτι κάποτε ἤμασταν στὸν «Ῥήγα», λίγο ὅτι κάποτε ἤμασταν πασόκοι, λίγο ὅτι κάποτε ἤμασταν νεοδημοκράτες, λίγο ὅτι κάποτε ἤμασταν fun τοῦ Τατσόπουλου, λίγο ὅτι κάποτε ἤμασταν ὀλιγαρκεῖς καὶ δὲν ζητούσαμε πολλά, λίγο ὅτι μετὰ τὸν Ἀνδρέα ψάχναμε ἐναγωνίως γιὰ νέο ἡγέτη… κι ἄλλα πολλά!
Συνέχεια