25η Μαρτίου

Φοβισμένες ψυχὲς θά ξεπροβάλετε καμμιά φορά;
Ὡραῖες καὶ εὐχάριστες, σὲ ἕνα λυτρωτικὸ βίωμα, στὴν ἕνωση μὲ κάποιον ἀγαπημένο, σὲ πάλη γιὰ μιὰ πίστη σὲ μιὰ πράξη διψασμένης καρδιᾶς.

Ζοῦμε σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ τὸ καινούργιο δὲν εἶναι ἀρκετὰ ξεκάθαρο, οἱ ἀνθρώπινοι δεσμοὶ διαταράσσονται καὶ ἡ ἀπελπησία κραυγάζει. Κι πίσω ἀπὸ ὅλα αὐτὰ εἶναι ἡ ψυχὴ ποὺ φωνάζει.
Θά διασώσουμε τίς ψυχές μας σέ αὐτόν τόν κόσμο; Συνέχεια →

Εὐρώπη καί εὐρῶ ταὐτίζονται;

Εὐρώπη καί εὐρῶ ταὐτίζονται;Στὴν ῥητορικὴ ὁρισμένων φίλων ποὺ παρακολουθῶ, ἡ παραμονὴ στὸ εὐρωπαϊκὸ – Γερμανικὸ νόμισμα Εὑρῶ ἔχει ταυτιστεῖ μὲ τὴν ἔννοια Εὐρώπη…
Ἐξηγῆστε μου…
Ἡ Βρεταννία, ἡ Πολωνία, ἡ Τσεχία, ἡ Κροατία, ἡ Βουλγαρία, ἡ Ῥουμανία, ἡ Σουηδία, ἡ Δανία ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΡΩΠΗ;;;;;; Συνέχεια →

Μοιάζει σὰν νὰ σηκώνῃ καὶ πάλι τὸ λάβαρο…

Ὑψηλὰ Ἁλώνια…
Ἡ πλατεία ἔχει φορέσῃ τὰ καλά της…
Κάποτε, σὰν σουρούπωνε κι ἄναβαν τὰ φῶτα, ξεκινοῦσε ἡ βόλτα…
Τὰ μπαλκόνια ἄνοιγαν… Πρόσωπα χαμογελαστά…

Συνέχεια →

Εἰδικοὶ σύμβουλοι… (γ)

Τί ἄλλους συμβούλους εἴπαμε εἶχε τό GAPατο;
Πολλοὺς κι ἐνδιαφέροντες.
Ἐὰν θυμᾶστε, κάποιαν στιγμὴ ἔφθασε στοὺς εἴκοσι.Εἰδικοὶ σύμβουλοι...1

Εἰδικοὶ σύμβουλοι… (α)

Πῶς μποροῦμε νά μάθουμε λοιπόν τό ποιοί εἶναι ποιοί;;;
Καί γιατί νά τό μάθουμε;

Ἄς ποῦμε, γιὰ ἀρχή, πὼς ἐὰν ἀπέτυχε (σὲ σχέσιν μὲ ἐμᾶς, ὄχι σὲ σχέσιν μὲ τοὺς ἐντολοδότες του) τὸ GAPατον, μὲ αὐτοὺς τοὺς συγκεκριμένους συμβούλους, τότε ΓΙΑΤΙ νά ἐπιτύχῃ ὁ Βαρουφάκης καί ἡ κυβέρνησις Τσίπρα, πού ἔχει πανομοιοτύπους ἤ καί τούς ἰδίους συμβούλους; Συνέχεια →

Οἱ δολοφόνοι μὲ τὶς ντουντοῦκες (τοῦ Περάματος)…

Οἱ δολοφόνοι μὲ τὶς ντουντοῦκες (τοῦ Περάματος)...Πρὶν ἀπὸ μερικὲς ἡμέρες ὑπῆρξα μάρτυρας ἐνὸς παράξενου περιστατικοῦ.
Ἤμουν στὸ Πέραμα ὅταν ἀντιλήφτηκα μίαν ὀμήγυρη ἀπὸ ἐργαζομένους στὸ πλοῖο νὰ συζητοῦν ἔντονα…
Ἡ συζήτησις γιὰ τὴν κυβέρνηση τοῦ Σύριζα καὶ γιὰ τὸ μνημόνιο.

Κάποια στιγμὴ ἔνας παλαιὸς γνώριμος (ἀπεργὸς καὶ ἀπεργοσπάστης κατὰ τὸ δοκοῦν στὸ παρελθόν) πῆρε τὸν λόγο ὑπὲρ τοῦ Σύριζα καὶ -ἀφοῦ δὲν εἶχε ἐπιχειρήματα- ἄρχισε νὰ καταφέρεται ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων Ἐθνικιστῶν…
Μπλα-μπλά… Συνέχεια →