Κατὰ Ἀριστοτέλη ἡ ἀρετὴ εἶναι ἀνάγκη, μοναδικὴ ἐπιλογή, στόχος τῆς ἀνθρωπότητος.
Κατὰ Δημητράκο ὅμως μαθαίνουμε πὼς ἡ ἀρετὴ εἶναι ἡ τελεία σωματικὴ διάπλασις, ἡ ὡραιότης καὶ γενικῶς ἡ τελειότης. Εἶναι ἐπίσης ἡ ὑπεροχὴ καὶ ἡ ἀνδρεία. Αἱ ἀρεταὶ εἶναι αἱ γενναῖαι πράξεις, τὰ προτερήματα.
Ἐπίσης ἀρετὴ σημαίνει ἡ ὑπόληψις, ὁ δόξα, ἡ εὐδοκίμησις καὶ ἡ θεάρεστος πράξις. Συνέχεια
Τὴν πατήσατε!!! γιὰ τὴν κυρά-Σοφία δὲν ἔχω νὰ πῶ κάτι…
Τὰ λέει ὅλα ἡ σιωπή…
Ἁπλᾶ τὴν «ἐπόσταρα» γιὰ νὰ σᾶς τὴν σπάσω…
Ἡ σχέσις μου μὲ τὴν «χρυσῆ αὐγὴ» ἄρχισε ὅταν ἔπεσε στὰ χέρια μου τὸ βιβλίου τοῦ Νικολάου Ἐξάρχου (τοῦ Μιχαλολιάκου καλὲ) «Adolf Hitler, 1945», ποὺ τὸ ἐδιάβασα μονοροῦφι θυμᾶμαι. Τότε κατάλαβα τί παραμύθια μοῦ ἐσέρβιριζαν τόσα χρόνια γιὰ τὸν ἅγιον ἐκεῖνον ἄνθρωπο τὸν Χίτλερ… …
Τὸν ἔνοιωσα…
Τὸν ἀγάπησα… Συνέχεια
Ὅταν οἱ γέφυρες κόβονται πίσω μας, ἡ μοναδική μας ἐπιλογὴ εἶναι τὸ νὰ πᾶμε ἐμπρός!!! Μόνον ἐμπρός.
Διαβιοῦμε σὲ μίαν ἐποχὴ ποὺ ὅλα γκρεμίζονται, καταῤῥέουν κι ἀλλοιώνονται.
Ἐὰν πασχίζουμε μὲ νύχια καὶ μέ δόντια νὰ διασώσουμε τὸ ὁ,τίδηποτε, ἀπὸ ὅσα ἀποδομοῦνται, ἤ ἀπὸ ὅσα ἔως σήμερα θεωρούσαμε ὡς δεδομένα, ἔχουμε πέσει στὴν παγίδα τῆς ἐξαπατήσεως καὶ τῆς προπαγάνδας.
Αὐτὰ ποὺ πράγματι χρειάζεται ἡ Ἀνθρωπότης σαφῶς καὶ δὲν εἶναι αὐτὰ ποὺ μᾶς …«ἐβοήθησαν» νὰ πιστέψουμε πὼς μᾶς χρειάζονταν. Ὅλα ἦσαν λάθος δομημένα, σὲ λάθος βάσεις καὶ μὲ ἀλλοιωμένες προσλαμβάνουσες. Πῶς γίνεται νά ὑπάρχῃ λοιπόν πιθανότης νά διασωθῇ καί νά ἐπιβιώσῃ κάτι πού εἶναι ἐκ τῆς βάσεώς του λάθος; Συνέχεια
Διαρκῶς.
Ἀκόμη κι ἐὰν δὲν ἔχω τὴν διάθεσιν… Ἤ τὰ κουράγια…
Ἤ τὴν ὑπομονή.
Ἀκόμη κι ἐὰν ἡ κατήφεια μὲ πλημμυρίζει… Ἤ ἡ ἀπογοήτευσις… Ἤ ὁ φόβος. Συνέχεια
Ἐδῶ ἡ κυρία Ἀντιγόνη λυμπεράκη…
πόδι ὑψηλό… εὐθυτενές… μὲ λίγο γυριστὴ γάμπα στὸ τελείωμα… βυζὶ σὲ χαμηλὰ ἐπίπεδα, γιὰ νὰ τὸ φθάνῃς, γυριστὸ μὲ στρίφωμα… κοιλίτσα παλαιοῦ belly dance μὲ μίαν ἰδέα κατηφορική, γιὰ νὰ προστατεύῃ τὸ αἰδοῖον ἀπὸ κραδασμοὺς εἰσαγωγῆς ἀνεπιθυμήτων ὀργάνων… μαλλὶ ῥικτὸ στὰ πλάγια, μὲ μίαν μικρὰν ὑποψία καμένης τρίχας…
…καί, βλέμμα δανεικὸ ἀπὸ τὸ Μητσοτακέικο…
…κάτι μεταξὺ βοδιοῦ καὶ ἀλληθώρου ἀντιλόπης… Συνέχεια
