Ἄς φορέσουμε τὸ βραχιόλι μὲ τὴν κόκκινη κι ἄσπρη κλωστή…

Ἄς φορέσουμε τὸ βραχιόλι μὲ τὴν κόκκινη κι ἄσπρη κλωστή...Ἔφθασε ὁ Μάρτιος, ὁ πρῶτος ἦχος τῆς Ἀνοίξεως…
Ὁ μῆνας ποὺ ξυπνᾶ  ἡ φύσις καὶ μαζὺ μὲ αὐτὴν ξυπνοῦν καὶ οἱ αἰσθήσεις μας.

Τὰ δένδρα ἀνθίζουν, καινούρια λουλούδια ἀνατέλλουν καὶ ὁ κάθε κρυμμένος σπόρος ξεπερνᾶ τὰ ἐμπόδια καὶ ἀνοίγει δρόμο πρὸς τὸ φῶς.

Οἱ καρδιὲς ὅλων μας ἀκολουθοῦν τὰ σκιρτήματα τῆς φύσεως.
Μιὰ νέα αἰσιοδοξία γεννιέται καὶ μᾶς πλημμυρίζει.

Ἀγαπημένοι μου φίλοι σᾶς εὔχομαι μέσα ἀπὸ τὴν καρδιά μου αὐτὸς ὁ μῆνας νὰ εἶναι γιὰ ἐσᾶς ἔνας πίνακας ζωγραφισμένος μὲ τὰ χρώματα τῆς ἀγάπης, τοῦ πάθους, τοῦ ἐνθουσιασμοῦ καὶ τῆς βαθειᾶς εὐγνωμοσύνης.

Γιῶτα Σούσουλα

Υ.Γ  Ἂς φορέσουμε πάλι τὸ βραχιόλι μὲ τὴν κόκκινη καὶ ἄσπρη κλωστὴ καὶ νὰ νοιώσουμε καὶ πάλι παιδιά…

(Visited 42 times, 1 visits today)




Leave a Reply