…τὸ πετροβολοῦν, ἔλεγε μία φίλη κάποτε. Καὶ τὸ ἔλεγε πολὺ συχνά, γιὰ πολλὰ ζητήματα.
Κάθε φορὰ ποὺ ἐνεπλέκετο σὲ κάτι …«διαφορετικό» τὸ ἐπανελάμβανε.
Τὸ κάτι …«διαφορετικό» ὅμως εἶχε νὰ κάνῃ πάντα με θέματα ἠθικῆς (ξεχασμένης), ἀρετῆς (ξεσκισμένης) καὶ δικαίου (τυφλωμένου).
Δῆλα δὴ μὲ ζητήματα γιὰ τὰ ὁποῖα πάντα ἰσχύουν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά.
Συνήθως μάλιστα αὐτοὶ ποὺ ὑπομένουν τὰ δυσάρεστα αὐτῶν τῶν μέτρων καὶ τῶν σταθμῶν εἶναι οἱ μὴ ἔχοντες διλήμματα γιὰ τὸ τὶ εἶναι ἠθική, δίκαιον καὶ ἀρετή. Συνέχεια →