Ἐχθὲς δημοσιεύσαμε τὶς προτάσεις-θέσεις-διαπιστώσεις τῶν κυρίων Γεωργίου Λεκάκη καὶ Παναγιώτη Θεοδωρίδη, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐὰν τὸ χρέος εἶναι πραγματικὸ ἤ φανταστικό, ἐδῶ: Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Θά πληρώσουμε …«μεροκάματο» καί σέ αὐτόν; (4)
Ἕλληνες…
Ὅταν θὰ ψάχνετε νὰ εὕρετε ποιοὶ εἶναι οἱ λόγοι ἀναβιώσεως ἑνὸς ἐμφυλίου μίσους, κυττάξετε αὐτόν!
Νεοδημοκράτες… Συνέχεια
Τί λύσσαξα καί ζητῶ «ἀλλαγή»….;;;
– καλὴν ὥρα –
τὰ θυμᾶμαι σὰν τώρα…
Ἡμέρες λίγο ὑγρές… λίγο ἡλιόλουστες…
Παιδιὰ νὰ παίζουν μὲ σπασμένα ποδήλατα στοὺς δρόμους…
Γιαγιάδες νὰ ζητιανεύουν στὶς γωνίες…
Παπποῦδες στὴν σειρὰ στὸ ΙΚΑ…
Χωρὶς πετρέλαιο τοὺς χειμῶνες…
Συνέχεια
Ὁ νέος …«λεφτὰ ὑπάρχουν»!!!
Εντάξει.. πάει.. το χάσαμε..
Παραθέτω τα δέκα μέτρα που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ πώς θα πάρει εφόσον και αν βγεί κυβέρνηση. Συνέχεια
Περιφρόνησις ἤ φθόνος;
Κυττάζοντας τὴν παραπάνω εἰκόνα, γιὰ ἀρκετὴ ὥρα, μὲ ἔπιασε μία θλίψις…
Προσεπάθησα νὰ κατανοήσῳ τὸ γιατὶ περιγελῶνται τὰ μνημεῖα μας, ἀπὸ κάποιους, ποὺ δὲν τὰ κατανοοῦν.
Προσεπάθησα ἐπίσης νὰ κατανοήσῳ τὸ γιατί διώκεται ἡ ἑλληνικὴ ἱστορία μὲ τόσο μένος.
Προσεπάθησα νὰ μπῷ στὴν θέσιν ὅλων αὐτῶν, ποὺ κατὰ καιροὺς ἔχουν δράσει μὲ μυρίους τρόπους, καὶ τώρα καὶ στὸ παρελθόν, πρὸ κειμένου νὰ μειώσουν καὶ νὰ ἐξαφανίσουν τὴν ἔννοια Ἑλλὰς ἀπὸ τὸν πλανήτη.
Μὰ ταὐτοχρόνως, ὅσο κι ἐὰν ἐπάλευᾳ νὰ σκεφθῷ ἀπὸ τὴν δική τους πλευρά, τὴν ἰδίαν στιγμὴ περνοῦσαν, μὲ ταχύτητα ἀστραπῆς, ἐμπρὸς ἀπὸ τὰ μάτια μου, οἱ ἐκόνες ἀπὸ τὰ ἐκατομμύρια ἑλληνικὰ ἐκθέματα, ποὺ …«φιλοξενῶνται» στὰ μουσεῖα των.
Μουσεῖα ποὺ δὲν θὰ ὑπῆρχαν ἐὰν δὲν ὑπῆρχε ἡ Ἑλλάς. Συνέχεια
Μαθαίνω νὰ …«ξεχωρίζω»!
Μαθαίνω νὰ ξεχωρίζω, νὰ ἐπιλέγω καὶ νὰ γίνομαι ὅλο καὶ περισσότερο προσεκτικὸς σὲ κάθε μου ἐπιλογή, συναναστροφή, συμπόρευσιν.
Εἶναι κουραστικό, φθοροποιὸ καὶ τελικῶς …βαρετὸ τὸ νὰ καταπιάνομαι μὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ μὲ κρατοῦν δέσμιο σὲ καταστάσεις τέτοιες, ποὺ ὄχι μόνον δὲν μοῦ προσφέρουν κάτι, γιὰ νὰ γίνω καλλίτερος ὡς ἄνθρωπος, ἀλλὰ μὲ γυρίζουν πίσω διαρκῶς, σὲ σημεῖα ποὺ θεωρητικῶς ἔχω ξεπεράσει. Συνέχεια