Εὐθιξία

Ἡ λέξις θίγω προέρχεται ἀπὸ τὸ θιγγάνω, ποὺ σημαίνει ἐγγίζω, χειρίζομαι, ψαύω, κρατῶ, πιάνω, ἐναγκαλίζομαι, συνευρίσκομαι, ἐπιχειρῶ, βάζω χέρι καὶ τελικῶς προσβάλλω.. (Ἐξ οὔ κι ἀθίγγανος, ποὺ εἶναι αὐτὸς ὁ ὁποῖος ΔΕΝ ἀρέσκεται νὰ τὸν ἐγγίζουν.)
Θίξις εἶναι ἡ ἐνέργεια τοῦ θιγγάνω, ἡ ψαῦσις, ἡ ψηλάφησις. Συνέχεια →

Κλὶκ

Κλίκ
Τώρα, κάνατε «κλὶκ» στὴν καταναλωτικὴ λιγούρα σας, Ἕλληνες;

Quis miserius miseri non miseranti se ipsum?
Ποῖος δυστυχέστερος τοῦ δυστυχοῦς ποὺ δὲν οἰκτίρει τὴν μιζέριά του; Συνέχεια →

Κερδίσαμε ὅμως τά ὄμορφα δάκτυλα…;;;

Κάπου λοιπὸν ἐδιάβασα (δὲν ἔχει σημασία τὸ ποῦ) πὼς «μᾶς ἔμειναν τὰ ὄμρφα δάκτυλα», ἀπὸ τὴν Ἀμφίπολιν.

Ἔ, λοιπόν, ὄχι… Δὲν μᾶς ἔμειναν τὰ ὄμορφα καὶ ὑπέροχα δάκτυλα. Μᾶς ἔμεινε ἡ πίκρα, ἡ ἀηδία, ἡ ἀπογοήτευσις, ἡ σιχαμάρα, ἡ ἀγανάκτησις καὶ τὸ -ὅλο καὶ βαθύτερον- αἴσθημα προδοσίας, ποὺ ἐδῶ καὶ αἰῶνες βιώνουμε. Διότι ἡ Ἀμφίπολις καὶ ἀσύλητος ἦταν καὶ Ἑλληνικοτάτη καί, φυσικά, σὰν τόσες καὶ τόσες ἄλλες ἀρχαιότητες, ἦταν ἀφορμὴ ἐνεργοποιήσεως τῆς ὑπηρεσίας καταχώσεως τῆς ἀνθελληνικῆς μενδωνείου-βενιζελο-σημιτοτακτικῆς ἀφανισμοῦ κάθε ἴχνους ἑλληνικότητος, ἱστορίας καὶ ἐθνικῆς συνειδήσεως.
Συνέχεια →

Μόνον ἡ ἀξιοπρέπεια μᾶς ἔμεινε σὲ αὐτὸ τὸ θέατρον τοῦ παραλόγου.

Tὸ μέγεθος τοῦ μουδιάσματος τῶν μνημονιακῶν  εἶναι πραγματικὰ κατανοητό.
Καὶ δεν ἀναφέρομαι στὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐκλογῆς ΠτΔ.
Ἀναφέρομαι στὴν τρομερὴ ἀντίφασι ποὺ καὶ οἱ ἴδιοι, εἶμαι βέβαιος, ἀδυνατοῦν νὰ ἀποδεκτοῦν. Συνέχεια →

Ἡ Δημοσιογραφία.

Ἡ Δημοσιογραφία.ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ:
Ἔνα κοινωνικὸ λειτούργημα ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελῇ τὸν φόβο καὶ τὸν τρόμο γιὰ τὴν ἑκάστοτε μορφὴ ἐξουσίας.
Στὴν Ἑλλάδα ἀποτελεῖ τὸν «ἐκτελεστικὸ βραχίονα» αὐτῶν. Συνέχεια →

Ἀπό πότε ὁ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ὑπερασπίζεται τούς …θεσμούς;

Δέσποινα Κουτσούμπα

Τὴν εἴδησιν μοῦ ἔστειλε ὁ φίλος μου ὁ Κ.Μ.. Ἔξαλλος… Καὶ μὲ τὸ δίκιο του…
Τὸ ἀστεῖον δὲν εἶναι στὸν τίτλο, ἀλλὰ στὸ ΠΟΙΟΣ ὑπαγορεύει αὐτὸν τὸν τίτλο!!!

Κι αὐτὸς ὁ ποιός, γιὰ τὴν ἀκρίβεια ἡ ποιά, εἶναι τὸ …Δεσποινάκι. Συνέχεια →