Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ἡ Ἐλπίς ἦταν τὸ τελευταῖο ΚΑΚΟ στὸ κουτὶ τῆς Πανδώρας.
Ὅσο κι ἐὰν μᾶς ἔχουν πείσει γιὰ τὸ ἀντίθετον, ἡ ἐλπίς ἦταν μέσα στὸ κουτὶ μὲ τὰ κακὰ κι ὄχι στὸ ἀπέναντι, μὲ τὰ καλά.
Ἠ ἐλπὶς εἶναι ἕνα θαυμάσιον ἐργαλεῖον, κυρίως τῶν δυναστῶν, κάθε εἴδους, πρὸ κειμένου νὰ διατηροῦν ἀπησχολημένους τοὺς ὑποτελεῖς τους.
Καὶ δυστυχῶς, ὅσο κι ἐὰν δὲν μᾶς ἀρέσῃ, αὐτὸ ποὺ δημιούργησε πολιτισμό, τεχνογνωσία καὶ ὀποιαδήποτε μορφὴ ἀναπτύξεως δὲν ἦταν ἡ ἐλπίς, ἀλλὰ ἠ Ἀνάγκη, ποὺ προέρχεται ΠΑΝΤΑ ἀπὸ τὴν ἀπελπισία. Συνέχεια
Παίρνουμε ΜΟΝΟΝ αὐτὸ ποὺ ἔχουν νὰ μᾶς δώσουν.
Δὲν παίρνεις ἀπὸ τοὺς ἄλλους αὐτὸ ποὺ τοὺς δίνεις…
Παίρνεις αὐτὸ ποὺ ἔχουν νὰ σοῦ δόσουν… Συνέχεια
Ὁ γέρων καὶ ἡ …ψιλοθάλασσα!
Ἀπὸ τὰ εὐτράπελα τῆς Ἀθήνησι διαμονῆς.
Ἀπέναντι ἀπὸ τὸ διαμέρισμα ὅπου φιλοξενοῦμαι, στὸ Παγκράτιον, ὑπάρχει ἕνα μικρό, διακριτικὸ κατάστημα ψιλικῶν.
Σκέφθηκα ὅτι ἴσως πωλοῦσε καφέ, εἴτε νεσκαφὲ στὸ τυτίκον, τῆς Νεστλέ, εἴτε Λουμίδη ἑλληνικόν, ὁμοίςω τῆς νεστλέ, ὅπως ἔντρομος συνειδητοποίησα. 
Συνέχεια
Ἀντί τῶν εἰδήσεων καταπιανόμεθα μέ τρία …μωρά;;;
Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε…
Ὅπως κάθε βράδυ δῆλα δή…
Κι ἐμεῖς τί θά κάνουμε;
Θά ἀντιδράσουμε ἤ θά …ἀπολαύσουμε τήν ἐκδουλοποιήσιν μας; Συνέχεια
Ἡ ἀγορά αὐτό-ῥυθμίζεται;
Στὴν γωνία ἀριστερὰ ἀπὸ τὸ μαγαζί μου, ποὺ εὑρίσκεται σὲ κεντρικὸ ἐμπορικὸ δρόμο, ὑπάρχει ἔνα μικρὸ μαγαζάκι ποὺ ἐνοικιάζεται.
Πρὶν ἀδειάσῃ λειτουργοῦσε στὸν χῶρο καφέ/σαντουιτσάδικο/κρεπερί/παγωτατζίδικο, τὸ ὁποιο κρατήθηκε ἀνοικτὸ γιὰ τὸ ἐκπληκτικὸ διάστημα τῶν ΤΡΙΩΝ μηνῶν.
Πρὶν ἀπὸ τὸ καφὲ ἐδούλευε ἕνα ἄλλο καφέ/μπουγατσάδικο/τυροπιτάδικο, ποὺ ἐκράτησε γιὰ ΕΝΝΕΑ μῆνες. Συνέχεια