Ἀντί τῶν εἰδήσεων ἀκολουθοῦμε μία κυρία στά μπουζούκια;

Ἀντί τῶν εἰδήσεων ἀκολουθοῦμε μία κυρία στά μπουζούκια;Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε…
Ὅπως κάθε βράδυ δῆλα δή… Συνέχεια →

Ζητούμενον ἡ ἐπιστροφή.

Ἀφ᾽ ἧς στιγμῆς αὐτονομήθηκε τὸ ὑπαρκτικὸ γεγονὸς ἀπὸ τὸ αἴτιο.
Ἡ πολιτικὴ μεταλλάχθηκε στὸ ἀντίθετὸ της, ἀποξενώθηκε ἀπολύτως ἀπὸ τὸ κοινωνικὸ της πρόσωπο – ἀπὸ τὸ κοινὸ συμφέρον καὶ μετεβλήθη σὲ ἀκοινώνητη ἰδιωτικὴ ὑπόθεση.

Συνέχεια →

Ἡ ἀπάτη καὶ τὰ ψέμματα τοῦ Σῶῤῥα καὶ τῆς END ἔχουν κοντὰ πόδια.

Γράφει ὁ Ἰωσὴφ Παπαδόπουλος

Δεν πρόλαβα να αποτραβηχτώ από τη δύσοσμη υπόθεση Σώρρα – Λαμπράκη – E.N.D., και άρχισαν να παίζουν τα όργανα, μέσα μάλιστα στο στρατόπεδο με τους τρελούς. «Αλλού τα κακαρίσματα κι’ αλλού γεννάν’ οι κότες», άλλωστε, έλεγε η μακαρίτισσα η γιαγιά μου. Έφτανε η παρουσία του Μανώλη Λαμπράκη προχθές (10.10.2014) στο Ραδιόφωνο του artFM της Κύπρου και στον δημοσιογράφο Νίκο Αμάραντο για να έρθουν τα πάνω κάτω και να ορμήσει ο   «πολλά βαρύς» Γιάννης Καλογερόπουλος, σαν ταύρος σε υαλοπωλείο, και να κάνει το «παλάτι» της E.N.D. των Σώρρα και Λαμπράκη σωστό χοιροστάσιο. Όπως βεβαίως απεδείχθη, «κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια» αφού η φαγωμάρα, μεταξύ Γιάννη Καλογερόπουλου και E.N.D. – Μανώλη Λαμπράκη, ξεκίνησε τον περασμένο Μάϊο, σύμφωνα με δήλωση του τελευταίου. Συνέχεια →

Πολὺ μᾶς προσέχουν οἱ τοκογλύφοι… Ὅλα μᾶς τὰ φέρνουν στὴν …αὐλή μας!!!

Διαβάζω μιὰν ἐρώτηση στὴν Βουλὴ τῆς βουλευτοῦ τῶν ΑΝΕΛ Σταυρούλας Ξουλίδου, ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη, ποὺ διαμαρτύρεται γιατὶ καταργήθηκε, μὲ τοὺς μνημονιακοὺς νόμους, ἡ ἐλαχίστη ἀποστάση τῶν κεραιῶν κινητὴς τηλεφωνίας καὶ ἔχουν βάλει κεραῖες μέσα στὶς αὐλὲς τῶν νηπιαγωγείων..

Μιὰ ἅλλη μνημονιακὴ ὑποχρέωσις ἤταν να ἀντικατασταθῇ τὸ σῆμα τῆς τηλεοράσεως. Συνέχεια →

Οἱ «νεο-εθνο-σωτῆρες» ποὺ …ΞΑΦΡΙΖΟΥΝ τοὺς Ἕλληνες!!!

Τὸ ἄκουσα… Τὸ ξανάκουσα…
Κάτι δὲν πάει καλά, σκέφθηκα.
Ἀπὸ τὸν Μάιο ὁ Λαμπράκης γνωρίζει, μαζὺ μὲ τὸ ἐπιτελεῖο του, πὼς συμβαίνουν πολλὰ …«περίεργα» στὴν ΜΚΟ τους.
Καὶ τελικῶς ἀπὸ …νεο-ἐθνο-σωτῆρες κατέληξαν ἐγκληματίες τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου… Συνέχεια →