4η Αὐγούστου σήμερα. Σὰν τότε.
Στὴν φωτογραφία, ὁ μπαρμπα-Γιάννης καὶ οἱ Ἑλληνοποῦλες.
Στὸ πρόσωπο καὶ στὸ παράστημά τους θάλλει ἡ ζωντάνια, τὸ ἦθος, ἡ αἰσιοδοξία τῆς νέας Ἑλλάδος· καὶ ἀγαλλιᾷ ἡ ψυχὴ τοῦ κυβερνήτου.
(Παναθηναϊκὸν Στάδιον, 1938. AP wirephoto ἀπὸ τὰ ἀρχεῖα τῆς ἐφημερίδος Seattle Times· σφραγίδα στὸ πίσω μέρος: JAN 29 1941 – ἡ στιγμὴ τῆς ἀθανασίας) Συνέχεια
Μεγάλη ὑπόθεσις ὁ θαυμασμός. Ἀπὸ τὸν θαυμασμὸ πηγάζει ὁ σεβασμός. Σεβόμαστε αὐτὸ ποὺ θαυμάζουμε κι ὄχι αὐτὸ ποὺ σκέτο ἀγαποῦμε. Τὸ παιδί μας, ἡ τὸν πατέρα μας ἤ τὸν ἀδελφό μας, ἴσως καὶ νὰ τοὺς ἀγαποῦμε, ἐὰν εἶναι ἐγκληματίες. Ἀλλὰ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΘΑΥΜΑΖΟΥΜΕ καὶ δὲν τους ΣΕΒΟΜΕΘΑ!!!
Ἀπὸ τότε ποὺ χάλασε ὁ κόσμος, ἀρχίσαμε νὰ χάνουμε σὲ πολέμους καὶ σήμερα τὸ παίζουν πολεμιστὲς ἀκόμη καὶ οἱ Ἑβραῖοι;
