Ἄν τί νά δοῦμε εἰδήσεις πᾶμε νά βροῦμε τήν …Λίλα;

Λίλα, Λιλοῦκο, Λιλάκι…
Τήν θυμᾶστε;
Μία ἐκπληκτικὴ Τζένη Καρέζη ποὺ μαζὺ μὲ τὸν Διονύση Παπαγιαννόπουλο καὶ τὸν Ἀλέκο Ἀλεξανδράκη δίδουν κάτι ἀπὸ τὸν καλλίτερο ἑαυτό τους…
Κι ὄχι, δὲν εἶναι πὼς δὲν τὴν γνωρίζουμε τὴν ταινία… Οὔτε πὼς μᾶς περισσεύει χρόνος γιὰ νὰ τὸν σπαταλᾶμε σὲ ἀνόητες, κατὰ κάποιους, ἑλληνικὲς ταινίες τοῦ περασμένου αἰῶνος… Συνέχεια →

Μήπως τό ΜΕΓΚΑ εἶναι ἕνα κομματικό κανάλι;

Καὶ ἑγὼ χρωστάω κάτι ψιλὰ στὸ δημόσιο (καναδυὸ χιλιάρικα) ὅμως δὲν ὑπάρχει σάλιο.

Ὑπάρχει μὲν πρόθεσις ἡ ὁποία ὅμως δὲν γίνεται ἀποδεκτὴ ὡς ἀξιόγραφον.

Ὅμως ἐνὼ εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἐργαστῶ στὸ Μέγκα μὲ 1.000 εὔρῳ μισθόν, δὲν μοῦ ἔχει κάνει πρότασι τὸ Μεγάλο Κανάλι. Συνέχεια →

Ὑπερφορολόγησις – Τὸ ψέμμα τοῦ Στουρνάρα

Το ονομάζω «ψέμμα» επειδή αν δεν είναι ψέμμα που το είπε εν γνώσει του, αν δηλαδή το πιστεύει, τότε θα ήταν ακόμη πιο επικίνδυνος.

Αναφέρομαι στη δήλωσή του, για το ότι η Ελλάδα δεν είναι υπερφορολογημένη. Την ξανάκουσα σήμερα στο ραδιόφωνο, είπε μάλιστα και ότι το συμπέρασμα βγαίνει από το πόσους άμεσους φόρους πληρώνουν οι Έλληνες σαν ποσοστό του ΑΕΠ.

Στην ουσία πρόκειται για διπλό ψέμμα, τριπλή προσπάθεια παραπλάνησης αν προτιμάτε. Συνέχεια →

Κι ὁ ΣΥΡΙΖΑ αὐτοκαταστρέφεται…

 

Σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ ἡ κυβέρνησις ἀποτυγχάνει σὲ μιὰ σειρὰ ἀπὸ πολιτικές, κυρίως σὲ ὅτι ἀφορᾶ στοὺς φόρους καὶ τὰ πανεπιστήμια, ὁ ΣΥΡΙΖΑ βάζει τὸ ἕνα αὐτογκὸλ μετὰ τὸ ἀλλο. Μιὰ  γκάφα μὲ τὴν πρότασι δυσπιστίας, ποὺ ἀπεδείχθη μιὰ τρύπα στὸ νερό, μιὰ μὲ τὸ ἀλαλοῦμ μὲ τὰ γενόσημα, ποὺ ἔκαναν φίρμα τὸν Ἀδωνι, μιὰ τώρα μὲ τὸν Στρατούλη καὶ τὰ πρόστιμα γιὰ τὴν ἀνασφάλιστο ἐργασία… Συνέχεια →

Τὸ Σαμαράκι κάτω ἀπὸ τὴν …Σαμαριᾶ θὰ πέσῃ…

Ὁ κανακάρης τοῦ πρωθυπουργοῦ, παρὰ τὶς ἐπανειλημμένες συστάσεις ποὺ τοῦ ἔγιναν, ἐξακολούθησε νά… ἀντιγράφει (βλ. σκονάκι) στὶς ἐξετάσεις τοῦ Σχολείου, ἑνὸς Σχολείου (Κολλέγιο Ἀθηνῶν) ὅπου πρόερδος εἶναι ὁ θεῖος του Ἀλέξανδρος Σαμαρᾶς.

Ἡ ἐκπαιδευτικὸς ποὺ μονόγραψε τὴν κόλλα τοῦ νεαροῦ Σαμαρᾶ, ἀντί νὰ πάρει τὰ εὔσημα Συνέχεια →

Τὸ νέο «ἀντιῤῥατσιστικό» στρέφεται κατὰ τῆς ἐπιστήμης.

Κι ἀναρωτιόμουν γιὰ τὸ πόσο πολὺ ἐξαγορασμένοι εἶναι κάποιοι…
Προβληματιζόμουν, διότι τόση ἀγωνία νὰ φιμώσουν γενικῶς τὸν ἀντίλογο, ἀπεδείκνυε φόβο γιὰ τὸν ἀντίλογο…
Ὅμως ὁ φόβος τοῦ ἀντιλόγου σηματοδοτεῖ ἀνικανότητα γιὰ ἀποδοχή του καὶ προκατάληψι ἐναντίον αὐτοῦ ποὺ τὸν ἐκφέρει…
Ἀφῆστε δὲ ποὺ ὁ ἀντίλογος, ὅσο αἱρετικὸς κι ἐὰν εἶναι, τελικῶς τὸ μόνον ποὺ προάγει εἶναι τὴν ἐπιστήμη…
Κατ’ ἐπέκτασιν ἡ φίμωσις στοχοποεῖ τὴν ἔρευνα, τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν ἐλευθερία… Συνέχεια →