Γιὰ νὰ δεῖτε πόσο στὸν κόσμο τους εἶναι μερικὲς κοινωνικὲς ὁμάδες καὶ δὲν ἔχουν ἰδέα τί γίνεται γύρω τους.
Μιὰ ὁμάδα ἠθοποιῶν ἔκαναν ἕνα τρειλεράκι ποὺ τοὺς δείχνει καὶ καλὰ πὼς ἄλλαξαν δουλειὰ γιὰ νὰ ἐπιβιώσουν.
Μιὰ ἐν ὀνόματι, Θεωνᾶ, δήθεν ἔγινε ὀδοκαθαριστής.
Μήπως δὲν γνωρίζει ὅτι εἶναι θέσις ποὺ ἀπαιτεῖ Ῥουσφετάκι; Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ἕνας καλός δάσκαλος;
Μάλλον… Κατὰ πῶς φαίνεται ἀπὸ τὰ ἔργα του, συζητᾶμε γιὰ ἕναν δάσκαλο μὲ συνείδησι καὶ στοιχειώδη ἀντίληψι.
Βλέπετε, οἱ περισσότεροι δάσκαλοι ἔχουν ἐκπαιδευθεῖ ἀπὸ τὸ σύστημα πρὸ κειμένου νὰ παράγουν δούλους καὶ ὑπηκόους, ξεκινῶντας φυσικὰ ἀπὸ τὸ νὰ διατηροῦν τοὺς ἑαυτούς των σὲ αὐτὴν τὴν κατάστασιν.
Ἐτοῦτος ὅμως ὁ δάσκαλος κάτι πασχίζει νὰ πράξῃ διαφορετικό…
Κάπως δουλεύει σὲ βάθος… Συνέχεια
Ὁ στόλος τῶν Βαρδαρσκανῶν.
Καλέ δέν ξέρατε πώς οἱ Βαρδαρσκανοί (σκοπιανά) ἔχουν καί στόλο;
Ὄχι, θάλασσα ἀκόμη δὲν ἔχουν… Εὐελπιστοῦν…
Ἀλλὰ προετοιμάζονται…
Στὸ μεταξύ, γιὰ νὰ μὴ μουδιάζουν, κατασκευάζουν τὸ ἕνα πλοῖο πίσω ἀπὸ τὸ ἄλλο…
Σχεδιάζουν ἄρα γέ τήν μεγάλη …κάθοδο; Συνέχεια
Φύλαξε τὸν ἑαυτόν σου. Εἶναι πολύτιμος!
Ναί, φύλαξέ τον.
Προστάτευσέ τον ἀπὸ δύσκολα.
Ὄχι, μὴ φυγοπονῆς. Ἁπλῶς, μὴ τὸν ἐκθέτῃς ἀπερίσκεπτα.
Κοπίασε γιὰ τὰ ὄνειρά σου, ἀλλὰ μὴ γίνῃς δοῦλος τους.
Κυνήγα τοὺς στόχους σου, ἀλλὰ μὴ γαντζωθῇς στὸ μέσον.
Ζῆσε ἐλεύθερα, ἀλλὰ μὲ ὅρους καὶ κανόνες ἐλευθερίας, ὄχι ἀσυδοσίας. Συνέχεια
360 λεβέντες!!!
Ὅταν διάβασα τὸ παρακάτω ἐδάκρυσα.
Ὄχι τόσο διότι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, παρὰ τὴν ἡλικία τους, ἐξακολουθοῦν νὰ παραμένουν πιστοὶ στὸ καθῆκον τους, ὅσο διότι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι γνωρίζουν πολὺ καλὰ τὴν ἱστορία τους, ἐφ΄ ὅσον οἱ ἴδιοι εἶναι ἡ ἱστορία τους.
Τριακόσιοι ἑξήντα λεβέντες, ἡλικίας ἀπὸ πενήντα ἔως ἑξήντα ἐτῶν, παραμένουν στὴν ἐθνοφρουρὰ τῆς Κύπρου, πασχίζοντας νὰ ἀποδείξουν πὼς τίποτα δὲν χάθηκε ἀκόμη. Ὄχι φυσικὰ διότι μποροῦν νὰ ἀντιβγοῦν αὐτοὶ οἱ τριακόσιοι ἑξήνα σὲ μίαν τυχούσα ἐπίθεσι… Συνέχεια
Οἱ λέξεις ἔχουν δύναμι…
Νὰ τὸ θέσω διαφορετικά…
«Λέγε λέγε τὸ κοπέλλι, κάνει τὴν γριὰ καὶ θέλει»…
Ἰσχυρίζεται ὁ λαός μας.
Κι ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον.
Ὅσο μεγαλυτέρα ἐπιμονὴ δείχνουμε σὲ κάποια πράγματα ἤ καταστάσεις ἤ σκέψεις, τόσο πιὸ γρήγορα γίνονται πραγματικότης.
Ἀλλά εἶναι δυνατόν νά συμβαίνῃ αὐτό μόνον στούς σχεδιασμούς μας ἤ στίς σχέσεις μας ἤ στίς ἐργασίες μας; Δέν μᾶς ἀφορᾶ στά πάντα;
Οὐσιαστικῶς ὅσο περισσότερο σκεπτόμεθα κάτι, τόσο περισσότερο χῶρο τοῦ δίδουμε γιὰ νὰ γίνῃ πραγματικότης.
Συνεπῶς; Συνέχεια
