Τὰ σκουπίδια ἀκόμη ὁμιλοῦν…

Τί νά σᾶς πῶ;
Ἔχω ἀποφασίσει ἐδῶ καὶ καιρὸ νὰ ἀδιαφορῶ γιὰ τὰ σκουπίδια… Ἔχω ἀφήσει τὰ σκουπίδια νὰ ὁδεύουν μόνα τους πρὸς τὴν ἀνακύκλωσιν καὶ τὴν ἀποδόμησιν… Ἀλλὰ ὑπάρχουν κάποιες στιγμές, σὰν κι αὐτήν, ποὺ δὲν ἀντέχω… Πρέπει νὰ πιάσω τὸ σκουπίδι καὶ νὰ τὸ πετάξω μόνη μου στὴν χωματερή.
Δὲν ξέρω γιὰ ἐσᾶς… Ἀλλὰ νά… ἐγὼ δὲν ἀντέχω ἄλλο τὴν βρῶμα. Μᾶς ἔπνιξε καὶ δὲν μποροῦμε νὰ ἀναπνεύσουμε. Συνέχεια →

Τὰ δικά μας ὄνειρα.

Ἐδῶ καὶ μερικὰ χρόνια, κάθε ἡμέρα ποὺ κυλᾶ, ἡ διαβίωσίς μας δυσκολεύει ὅλο καὶ περισσότερο.
Λίγο ὁ φόβος μας, λίγο οἱ διαρκῶς μεγαλύτερες οἰκονομικὲς πιέσεις ποὺ δεχόμεθα, λίγο ὁ τρόμος τῶν γύρω μας… Ἔχουμε φθάσει στὰ ὅρια τῆς  καταθλίψεως, τοὺ μιθριδατισμοῦ καὶ κάποιες φορὲς τῆς παρανοίας.
Ἀφήσετε δὲ ποὺ κάποιοι ἀπὸ ἐμὰς δὲν ἀντέχουν τὰ φορτία, ἤ ἴσως τὴν σκέψιν τῶν φορτίων, κι …ἀποχωροῦν μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες.

Σήμερα ὅμως θέλω νὰ γράψω γιὰ τὰ ὄνειρά μας. Ὄχι αὐτὰ ποὺ εἴχαμε πρὶν τὴν ἔναρξιν τῆς κρίσεως, οὔτε κι αὐτὰ ποὺ ἀκόμη κλωθογυρίζουν μέσα στὸ κεφάλι μας, κρεμασμένα ἀπὸ κάτι κουρελιασμένες ἐλπίδες… Συνέχεια →

Τὸ ναρκωτικὸ γάλα.

Ἀπὸ τὸν Ὅμηρο διαβάζουμε πὼς τὸ πρόβειο καὶ τὸ κατσικίσιο γάλα εἶναι κάτι σὰν …νερό.
Γενεὲς ἐπὶ γενεῶν μεγάλωσαν, ἀνδρώθηκαν, ἐτράφησαν μὲ αἰγοπρόβεια προϊόντα. Καὶ ἦσαν πάντα ὑγιεῖς. Ὅλοι τους.
Ἐμεῖς πάλι ξεχάσαμε τὸ κατσικίσιο καὶ τὸ πρόβειο γάλα καὶ στραφήκαμε στὸ ἀγελαδινό. Ἕνα γάλα ποὺ τελικῶς δηλητηριάζει, προκαλεῖ ἐθισμούς, ἀκόμη καὶ σκοτώνει… Ἀλλὰ οὔτε θέλουμε νὰ μάθουμε οὔτε νὰ ἀλλάξουμε τὶς συνήθειες αὐτές, μὲ ἄλλες, νέες… Ἤ ὀρθότερα, παλαιότερες…
Τὸ βόειο κρέας, καθῶς καὶ τὸ ἀγελαδινὸ γάλα, δὲν εἶναι γιὰ τροφὴ τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτὸ ἐπὶ τέλους πρέπει νὰ τὸ πάρουμε ἀπόφασι.
Κι ἐπίσης πρέπει νὰ ἀντιληφθοῦμε πὼς θὰ ἦταν πολὺ ἀσφαλέστερον νὰ ἐπιστρέψουμε στὰ παραδοασιακά μας προϊόντα, αὐτὰ ποὺ ἡ ΔΙΚΗ μας γῆ δίδει ἁπλόχερα… Συνέχεια →

Ἔχουμε ἕναν κόσμο νὰ ἀλλάξουμε μωρό μου…

Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ἢ μᾶλλον οἱ περισσότεροι, θὰ ἤθελαν νὰ ἀλλάξουν τὸν κόσμο…
Ὅταν μέσα μας αἰσθανόμθεα ἄσκημα τότε ὁ κόσμος μας φαίνεται χάλια καὶ κάποιαν ἄλλη στιγμή, ὅταν εἴμαστε γεμᾶτοι ὄμορφα συναισθήματα τότε ὁ ἴδιος κόσμος μας φαίνεται ὄμορφος ἢ τοὐλάχιστον συμπαθητικός. Συνέχεια →

Οὖζο ὅταν πιῇς…

Γίνεσαι …κακοπληρωτής!

Ἔτσι βέβαια ποὺ γίναμε πάλι καλὰ ποὺ ἐνθυμούμεθα  καὶ μποροῦμε νὰ …πιοῦμε!
Πάντως σὲ κάθε περίπτωσι, ἐὰν τὸ «τσούζουν» κάποιοι, καλὸ θὰ εἶναι νὰ μποροῦν νὰ τὸ ἐλέγχουν…
Δὲν εἶναι ἐποχὲς τώρα νὰ δημιουργοῦμε καὶ στοὺς ἄλλους προβλήματα. Συνέχεια →

Ἡ χειραγώγησις τῆς εἰκόνος.

Σήμερα θὰ ἀφήσω τὸν Νικόλα νὰ καταθέσῃ τὶς σκέψεις του καὶ νὰ μᾶς βοηθήσῃ νὰ ἀντιληφθοῦμε τὸ γιατὶ γινόμεθα τόσο εὔκολα θύματα μίας προπαγάνδας. 
Γιατὶ κάποιοι «τσιμποῦν» εὐκολότερα καὶ κάποιοι ἄλλοι παραμένουν πιὸ ψύχραιμοι. 
Εἶναι πάρα πολὺ σημαντικὸ νὰ καθαρίσουμε μέσα μας, ἰδίως τὶς σκέψεις μας!
Εἶναι ἀνάγκη νὰ ξεχάσουμε τοὺς τρόπους ποὺ σκεπτόμεθα ἔως ἐχθὲς καὶ νὰ ἐνισχύσουμε τὴν λογική μας, πρὸ κειμένου νὰ τῆς ἐπιτρέψουμε (ἐπὶ τέλους) νὰ ἀναλάβῃ δράσιν.  
Δύσκολος δρόμος…
Ἰδίως ὅταν γνωρίζουμε πὼς τὸ μεγαλύτερον πρόβλημα τὸ ἔχουμε ἐμεῖς κι ὄχι οἱ ἄλλοι. Συνέχεια →