Φασιστοκουνέλλες, ληστὲς συμβόλων, ἱστορίας καὶ λογικῆς.

Το Βήμα χθες δημοσίευσε τις απόψεις του Benjamin Abtan  προέδρου του Ευρωπαϊκού Αντιρατσιστικού Κινήματος (EGAM), που εκφράζονται με αφορμή τη δολοφονία ενός νεαρού στο Παρίσι από σκίνχεντς.

Ο Benjamin Abtan, εκφράζει και μία απορία μεταξύ άλλων: “Από την είσοδό της Χρυσής Αυγής στη Βουλή πέρσι τον Μάιο, εκφράζουμε την αλληλεγγύη της Ευρώπης προς τους έλληνες δημοκράτες όμως οι νεοναζί συνεχίζουν να ανεβαίνουν, κυρίως ανάμεσα στους νέους.”
Ας δούμε λίγο τις απόψεις του και μετά ίσως του λυθεί η απορία, αν και δογματικοί άνθρωποι δεν αλλάζουν εύκολα γνώμη.

1. Ο Μαίανδρος, που καπηλεύεται η Χρυσή Αυγή, δεν είναι σύμβολο εμπνευσμένο από τη σβάστικα όπως ο Benjamin Abtan νομίζει. Απλώς μέσα στην άγνοιά του, διέκρινε μια αλήθεια. Την ομοιότητα μιας ελληνικής μπορντούρας με μία άλλη, αφού ως γνωστόν ακόμη και η ίδια η σβάστικα χρησιμοποιούνταν εδώ και χιλιάδες χρόνια στην Ελλάδα, από τη Μινωική Κρήτη, μέχρι το σύγχρονο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο Απόλλων Σμύρνης, μέχρι τη στιγμή που πάτησε το πόδι του στον πλανήτη ο ανθρωποειδής Χίτλερ, είχε ως σύμβολό του τη Σβάστικα και δεν το είχε επειδή εφηύρε το ναζισμό πριν τους ναζί. Αλλά τα περί καπηλείας ενός ελληνικού συμβόλου από τον Α. Χίτλερ, με αποτέλεσμα να μη μπορεί πλέον να το χρησιμοποιεί ο λαός στον οποίο ανήκει, είναι λίγο ως πολύ γνωστά. Ο Μαίανδρος από την άλλη, δεν είναι μια τυχαία μπορντούρα. Εκτός των άλλων, απεικονίζει τη λαβή που αν καταφέρει άνθρωπος σε θεό, τον κατανικά. Ναι, έχει να κάνει με την προαιώνια βεβαιότητα των Ελλήνων πως ακόμη και οι θεοί μπορούν να ηττηθούν. Μια βεβαιότητα που έπλασε ελεύθερα σκεπτόμενους ανθρώπους και που οδήγησε τον Benjamin Abtan να μπορεί σήμερα να μιλά ελεύθερα. Ατόπημα μεγάλο λοιπόν η ταύτιση του Μαιάνδρου με τους Ναζί. Η καπηλεία ενός πανελλήνιου συμβόλου από ένα κόμμα-κομμάτι της άρρωστης υπαρκτής δημοκρατίας, δεν πρέπει να γίνει αφορμή ώστε ο κόσμος να το θεωρήσει ναζιστικό σύμβολο με συνέπειες σαν αυτές που υπέστη η Σβάστικα.

Ἀποκατάστασις λανθασμένων πληροφοριῶν ἀναφορικῶς μὲ τοὺς ἀεροψεκασμούς.

Νὰ ἐξηγήσω κάτι.
Αὐτὸ ποὺ πιστεύω ἐγὼ εἶναι πὼς χρησιμοποιοῦν τοὺς ἀεροψεκασμοὺς γιὰ νὰ ἔχουν πολλαπλὰ ὀφέλη.
Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ σαφῶς εἶναι ὁ δικός μας δηλητηριασμός, ποὺ οὐσιαστικῶς εἶναι τμῆμα τοῦ προγράμματος ἀποπληθυσμοῦ.
Ἕνα ἀλλο σημεῖον  εἶναι ὁ τρόπος μεταδόσεως τῶν κυμάτων.
Πῶς θά μεταδοθοῦν αὐτά ἐάν δέν ὑπάρχῃ ἡ κατάλληλος ὑποδομή;
Ναί, σαφῶς ὅλη ἡ ἀτμόσφαιρα τοῦ πλανήτου λειτουργεῖ, κατὰ μίαν ἔννοιαν, ὥς «ἀγωγός». Ἀλλά πῶς θά Συνέχεια →

Νά καθαρίσουμε τά ἀγγεῖα μας;

Ἐὰν ζούσαμε σὲ ἄλλες ἐποχές, τέτοιες ποὺ ἡ τροφή μας θὰ ἦταν καθαρή, ὁ ἀέρας μας ἀέρας καὶ τὸ νερό μας νερό, δὲν θὰ ὑπῆρχε καμμία ἀπολύτως ἀνάγκη νὰ ἀναζητοῦμε τρόπους καθαρμοῦ.
Δὲν ζοῦμε ὅμως…
Καὶ δὲν ζοῦμε διότι ἀπὸ τὴν ἁπλῆ πατάτα, τὴν ταπεινή, ἔως τὸν ἀέρα τῆς ἐξοχῆς μας, ἤ ἀκόμη καὶ τὶς ἴδιες τὶς θάλασσές μας, ἡ μόλυνσις εἶναι ἀπερίγραπτη.
Τί πρέπει νά κάνουμε;
Συνέχεια →

Ναζισμός, ΕΣΣΔ καὶ σβάστικα.

Ὅπως ὅλοι γνωρίζομεν ἡ Σβάστικα εἶναι τὸ πανάρχαιο ἔμβλημα τῆς Ῥωσσίας, προϊστορικὸ καὶ μεσαιωνικό, (θυρεὸς τοῦ πρίγκηπος Ὀλέγκ, ὁ ὁποῖος κατέβαλε τὸ Βυζάντιον) καὶ τὸ μοναδικὸν διακοσμητικὸ τοῦ λαϊκοῦ πολιτισμοῦ της καὶ πουθενὰ δὲν τιμᾶται τόσο ὅσο ἐκεῖ. Ὁ τσάρος Νικόλαος καὶ ἡ αὐτοκράτειρα τὴν εἶχον ὥς προσωπικόν των ἔμβλημα, ἡ δημοκρατία τοῦ 1917 τὴν ἔλαβε ὥς ἐθνόσημόν της, ὅπωςκαὶ οἱ Λευκοί, ἀλλὰ καὶ οἱ Μπολσεβίκοι τῆς Ἀνατολῆς, ἔως τὸ 1922, ὅτε ἐγκαθιδρύθηκε ὁριστικὰ ἡ κομμουνιστικὴ κυβέρνησις καὶ ἐθεσμοθέτησε κάτι ἄγνωστο-πρωτοφανές: τὸ πεντάκτινο ἀστέρι. (Ποὺ τώρα τὸ βλέπουμε σὲ κάθε σημαία, σ’ ὅλην τὴν γῆ-τί σύμβολο εἶναι αὐτό;) Συνέχεια →

Τὸ ἄγχος δὲν ἀπαλλάσσει τὸ αὔριο ἀπὸ τὶς στενοχώριες…

Τὸ μόνον ποὺ κάνει εἶναι νὰ ἀδειάζει τὸ παρὸν ἀπὸ τὶς χαρές…
Ἔγραφε ἡ Γιώτα.
Πόσο δίκαιον ἔχει;
Ἄγχος… Τί σημαίνει ἄγχος;
Φόβος…
Τί σημαίνει φόβος;
Ἀπουσία φωτός, γνώσεως, εἰκόνας…
Δῆλα δή;
Τί εἶναι τό ἄγχος;
Συνέχεια →

Προτιμῶ καθημερινῶς νὰ ἀναμένω τὸν Ἥλιο…

Αὔριο ἀναμένεται …αὐτό…
Μεθαύριο ἀναμένεται….. τὸ ἄλλο….
Κάθε ἡμέρα, ἐν ὁλίγοις, ὅλο καὶ κάτι ἀναμένεται… Ποὺ πάει νὰ μᾶς ῥίχνει ὅλο καὶ πιὸ βαθειὰ στὴν ἀπαισιοδοξία, τὴν κατήφεια, τὴν φοβία…

Συνέχεια →