Μπορεῖ νὰ κάηκες, ἀλλὰ δὲν θὰ πληρώσης ΕΝΦΙΑ…
Τὴν δήλωση ἔχεις χρόνο ἔως τὸν Σεπτέμβριο νὰ τὴν καταθέσῃς…
Οἱ τράπεζες σὲ πιστώνουν γιὰ κἅνα ἑξάμηνο…
Καί, φυσικά, ἔρχεται βοήθεια ἀπὸ τὴν Γερμανία γιὰ νὰ «σβήσουν» οἱ φωτιές… Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Δήμαρχος Ψινάκης ἐν ὄψει…

Τσικνοπέμπτη τοῦ 2015 μὲ κοψίδια, τζᾶζ καὶ κρασοκατανύξεις στὸ Μουσεῖον τῆς Ἀκροπόλεως… *
Ὡραία πράγματα…
Ἐνεφανίσθη κι ὁ Δήμαρχος Μαραθῶνος, ποὺ κατόπιν, λέει, 48 ὡρῶν ἀπουσίας του, ἀνέλυσε τοὺς λόγους αὐτῆς τῆς ἐξαφανίσεως, δηλώνοντας ἐπὶ πλέον πὼς ἠργάζετο σκληρῶς, τὴν ὥρα ποὺ περισσότεροι ἀπὸ 76 νεκροὶ καί, (τοὐλάχιστον) ἀκόμη σαράντα ἀγνοούμενοι μέσα στὰ ἀποκαΐδια ἀναμένουν νὰ περισυνελεχθοῦν, νὰ ταὐτοποιηθοῦν, νὰ ἀναγνωρισθοῦν καὶ νὰ ταφοῦν.

Τὸ Μάτι καὶ ὁ Νέος Βουτζᾶς ἦσαν στὸ «μάτι τοῦ Κυκλῶνος» καί, φυσικά, δὲν ἔμεινε ὄρθια ἢ ἀπρόσβλητος κατοικία. Μεταξὺ αὐτῶν καὶ αὐτὴ τοῦ ψινάκη βεβαίως βεβαίως…
…κατὰ δήλωσίν του φυσικά!!!

Ἤ μήπως δέν κατάλαβε καλῶς;

Ὁ ψινάκης ἐννοῶ…
Ὅπως κι ἐὰν εἶναι μάθαμε καὶ ἀπὸ ψινάκη κι ἀπὸ δούρου πὼς δουλεύουν πολύ, σκοτώνονται στὴν δουλειὰ καὶ δὲν διακοπεύονται στὸ …ΝΑΜΜΟΣ τῆς Μυκόνου…
«Δὲν ἔχει ξεμεθύση ἀκόμη ἀπὸ τὸ πάρτυ στὸ NAMO’s» ἔγραφαν οἱ δημότες του ποὺ ἐγκετελείφθησαν στὸ ἔλεος τῶν ἀνέμων καὶ τῆς φωτιᾶς.
Κακιοῦλες… κακιοῦλες…
Καὶ πολὺ κακῶς κάποιοι ἀναζητοῦσαν τὴν δούρου καὶ τὸν ψινάκη.
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ἔχουν τοποθετηθῆ ἀπὸ καιρό. Ὅταν δουλεύουν σιωποῦν…
https://www.youtube.com/watch?v=uTrubnqaULY
Ἔ;
Τὸ γεγονὸς πὼς ἐπὶ βασιλείας** δούρου ἔχουμε περισσοτέρους ἀπὸ ἑκατὸ νεκρούς, δὲν σημαίνει κάτι. Ἔτυχε. Παράπλευρες ἀπώλειες λέγονται αὐτές. Καλοκαίρι εἶναι… διακοπεύεται ὁ κόσμος…
…γιατί νά ἀσχοληθοῦν περισσότερο;
Υ.Γ. Τὸ καλὸ εἶναι πὼς πράγματι ὑπάρχουν ἄτομα ποὺ σκοτώνονται σὲ κάθε φυσικὴ ἢ μὴ καταστροφή, γιὰ νὰ ἀπαλύνουν τὸν ἀνθρώπινο πόνο καὶ νὰ συνδράμουν στοὺς πληγέντες. Μπορῶ νὰ τὸ βεβαιώσω προσωπικῶς αὐτό, καθὼς ἐπίσης καὶ τὸ εἰλικρινές τους ἐνδιαφέρον γιὰ τὸν συνάνθρωπό τους. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἀμέτρητα σαπρόφυτα, κατακάθια καὶ κοπρόσκυλα, ποὺ γνωρίζουν μόνον νὰ κουνοῦν τὸ δάκτυλο καὶ νὰ ἀπολαμβάνουν δόξες ποὺ δὲν τοὺς ἀνήκουν. Τὸ τὶ ἀκριβῶς εἶναι οἱ δύο παραπάνω ἂς ἀποφασίσῃ ὁ καθεὶς μόνος του.
* Ἐπεὶ δὴ ἡ Ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται ὡς φάρσα…
Χασαποταβέρνα ὁ Παρθενών.
…κι ἐπεὶ δὴ τὴν προδοσία πολλοὶ ἠγάπησαν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν ἠγάπησαν καὶ τὸν προδότη…
…ἀπὸ αὐτὴν τὴν εἰκόνα καὶ μόνον ἀντιλαμβανόμεθα τὸ ποιὸν τῶν εἰκονιζομένων!!!
** Ὄχι, ἀκόμη, αὐτὴν τὴν φορὰ ἡ δούρου δὲν ἐμήνυσε τὸν ἑαυτόν της. Οὔτε κι ὁ ψινάκης φυσικά. .
Γιά τήν Ἑλλάδα;
«Γιὰ τὴν Ἑλλάδα».
Ὁ μεγαλύτερος μῦθος τῆς συγχρόνου Ἑλλάδος.

Σὰν σήμερα τὸ 1992 στοὺς Ὀλυμπιακοὺς τῆς Βαρκελώνης ὁ Πῦῤῥος Δῆμας παίρνει τὸ χρυσὸ μετάλλιο στὰ 82,5 κιλὰ τῆς ἄρσεως βαρῶν.
Στὰ μαγνητοσκοπημένα στιγμιότυπα ἀπὸ τὸ ζετέ, δηλαδὴ τὸν παλμὸ ποὺ ὁλοκληρώνεται σὲ δύο κινήσεις, ὁ Δῆμας φαίνεται νὰ φέρνῃ τὴν μπάρα στοὺς ὤμους, νὰ κοντοστέκεται, νὰ κραυγάζῃ «γιὰ τὴν Ἑλλάδα», καὶ μὲ τὴν δύναμη ποὺ τοῦ δίδει ὁ ἱερὸς ὅρκος, νὰ τεντώνῃ νικηφόρα τὰ χέρια.
Συνέχεια
Φρικιαστικὲς ὁμαδικὲς ἐκκαθαρίσεις τοῦ ΕΑΜ στὸν «Ἐλεύθερο Μωριά»!!!
26 Ιουλίου 1944. Μία ἀπὸ τὶς πιὸ φρικτὲς ὁμαδικὲς σφαγὲς τοῦ ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΟΠΛΑ στὸν «Ἐλεύθερο Μωριά»!

Σφαγὴ 13 Ἑλληνοχωριτῶν στὸ γειτονικό τους χωριό Στιμάγκα, τὸν δεύτερο μεταλύτερο τόπο ἐκτελέσεων τὸ 1913-1944 στὴν Ἀργολιδοκορινθία.
Οἱ πέντε ἀπὸ αὐτοὺς ἀνῆκαν στὴν οἰκογένεια Μπουγᾶ*. Τὸ ζευγάρι Κωνσταντῖνος καὶ Σοφία Μπουγᾶ, ἀλλὰ καὶ τρεῖς υἱοί τους!
Τὸ πιὸ πιθανὸ «ἔγκλημα» τῶν Μπουγαίων ἦταν ὅτι ἕνα ἄλλος υἱός, ὁ ὁποῖος ἦταν ταγματάρχης Πεζικοῦ, ἐνᾦ ἐκλήθη δὲν κατετάγη στὸν ΕΛΑΣ, ἀλλὰ διέφυγε στὴν Ἀθήνα. Τὸ ἴδιο ἔκανε καὶ ἕνα ἀκόμη υἱός, Εὔελπις.
(Σημειωτέον ὅτι καὶ οἱ δύο, ὅπως ἠρνήθησαν τὸ νὰ καταταγοῦν στὸν ΕΛΑΣ, ἠρνήθησαν τὴν κατάταξή τους καὶ στὰ Τάγματα Ἀσφαλείας!).
Συνέχεια
Μεγάλη ἀνάγκη σὲ αἷμα!!!
Γνωρίζω πὼς οἱ ἡμέρες εἶναι δύσκολες, τὰ γεγονότα τρέχουν καὶ ἤδη κάποιοι ἔχουν χάση ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς δικούς τους ἀνθρώπους, ἐπὶ πλέον καὶ τὶς περιουσίες τους, μὰ καὶ τὰ κουράγια τους.
Ἐν τούτοις ἡ ἀνάγκη σὲ αἷμα καὶ φάρμακα εἶναι διαρκής.
Ὥρα αὐτο-συντηρήσεώς μας…

Θὰ ἐπανέλθω στὸ ζήτημα τῶν πυρκαϊῶν συντόμως, ἀλλὰ γιὰ τὴν ὥρα, ὑπὸ τὴν μορφὴ τοῦ ἐπείγοντος καὶ μόνον, κρατᾶμε αὐτό: Συνέχεια