Δὲν εἶμαι αὐτὴ ποὺ μπορῶ νὰ ἀπαντήσω στὸ ἐρώτημα. Μπορῶ βεβαίως νὰ ὑποψιασθῶ πολλά, ἀλλά, κυρίως, νὰ καταθέσω κάποιους σοβαρούς μου προβληματισμούς. Προβληματισμοὺς ποὺ ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὶς ἰδιαίτερες διεργασίες ποὺ συμβαίνουν στὶς ἡμέρες μας, σὲ τοπικὸ καὶ διεθνὲς ἐπίπεδον καί, βάσει τῶν ὁποίων ἀντιλαμβάνομαι πὼς μᾶς πλησιάζει μία πολεμικὴ περίοδος τέτοια, ποὺ θὰ ἐπιφέρη μεγάλες ἀνατροπὲς στὶς ζωές μας. Ἴσως ἀκριβῶς γιὰ αὐτὸν τὸν λόγο νὰ διακρίνουμε τὶς ὅλο καὶ πιὸ ἔντονες τάσεις κάποιων ἐκ τῶν συμπολιτῶν μας νὰ ἐντοπίσουν σημεῖον στηρίξεως καὶ προστασίας τους, καθαρὰ θεϊκό, γιὰ νὰ αἰσθανθοῦν μίαν στοιχειώδη ἀσφάλεια, σὲ ἀτομικὸ ἐπίπεδον.
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Θέλουμε νά σώσουμε τόν Σαρκοζύ;
Ἔχω μίαν φοβερὴ ἰδέα. Δὲν ξέρω ἐὰν πιάσῃ, ἀλλὰ τοὐλάχιστον ἀξίζει τὸν κόπο νὰ δοκιμασθῇ!
Θὰ δώσουμε στὸν Σαρκοζὺ ἑλληνικὴ ὑπηκοότητα γιὰ σπουδαῖο λόγο δημοσίου συμφέροντος, ὅπως δίνουμε στοὺς ἀθλητὲς γιὰ παράδειγμα. Μετὰ αὐτὸς θὰ ἐπικαλεσθῆ τὴν κατὰ τὴν συνταγματικὴ τάξη ἐπελθοῦσα παραγραφὴ τῶν ἀδικημάτων, γιὰ τὰ ὁποῖα ἀδίκως (καὶ γιὰ καθαρὰ πολιτικοὺς λόγους, βεβαίως) κατηγορεῖται. Ἐὰν ποῦν κάτι οἱ ξενέρωτοι οἱ Γάλλοι θὰ πάρη δικηγόρο τὸν Εὐάγγελο καὶ θὰ κάνη ἀμέσως προσφυγὴ στὸ ΣτΕ. Συνέχεια
Ὑπό τήν σκέπη τῆς Παναγίας;
Κυκλοφορεῖ ἐδῶ καὶ ἡμέρες μία ἐνδιαφέρουσα ἄποψις περὶ τῆς θέσεως ποὺ καταλαμβάνει στὸν ἑλλαδικό μας χῶρο ἡ Παναγία.
Καί, τολμῶ νὰ ἰσχυρισθῶ, δίχως κρύφιες προθέσεις προσβολῆς τῶν προσωπικῶν θρησκευτικῶν θεωρήσεων κάθε συμπολίτου μας, πὼς οὐδόλως τυχαία εἶναι αὐτὴ ἡ, κάπως περίεργη, δημιουργία. Καὶ οὐδόλως τυχαία εἶναι διότι ἀπὸ μόνη της ὁ ὀρθία στάσις, ποὺ δὲν συνηθίζεται στὶς ἀνάλογες ἀπεικονίσεις, δηλώνει (πέραν τῆς ἐπικρατήσως καί) ἕνα εἶδος προστασίας.
(Εἴπαμε… δὲν ἐξετάζουμε τὶς προσωπικὲς θρησκευτικὲς θεωρήσεις, ἀλλὰ τὴν εἰκόνα καὶ μόνον!!!) Συνέχεια
Χρῆμα ἤ ἐξουσία εἶναι ὁ σκοπός;
Γιά τό χρῆμα συμβαίνουν ὅλα τά κακά στόν πλανήτη μας;
Ἤ μήπως γιά τήν ἐξουσία;
Μήπως τελικῶς, ἐκεῖνο τό «ἀκολοῦθα τό χρῆμα γιά νά δῇς τό ποιός κερδίζει» μᾶς ὑποδεικνύει τό τί ἀκριβῶς ἰσχύει στόν πλανήτη μας; Σωστά;
Συνέχεια
Φανερὲς καὶ …ἀόρατες αὐτοκρατορίες!!! (β)
Ἂς μιλήσουμε γιὰ τὶς σύγχρονες αὐτοκρατορίες λοιπόν…
Φανερὲς καὶ …ἀόρατες αὐτοκρατορίες!!!
Αὐτὲς τέλος πάντων, ποὺ ἀκόμη ὑπάρχουν, φανερῶς ἢ κρυφίως, καθορίζοντας τὸ μέλον τῆς ἀνθρωπότητος καὶ φορτώνοντάς την μὲ αἱματηρὲς γενοκτονίες διαρκῶς καὶ μὲ κάθε δυνατὸ πρόσχημα…
Θυσιασμένοι λαοί στά πετρελαϊκά συμφέροντα;
Ἡ πλέον βαρβαρικὴ καὶ κτηνώδης, ὅλων αὐτῶν τῶν αὐτοκρατοριῶν, ἐπισήμως πάντα (διότι, κακὰ τὰ ψέμματα… ἄλλοι ἔχουν τὸ ὄνομα κι ἄλλοι τὴν χάριν…!!!), ἦταν ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία.
Ἐμεῖς σὰν λαὸς γιὰ ἑκατοντάδες χρόνια γευθήκαμε τὴν ὑψηλὴ …«φροντίδα» της!!! Τὸ ὅ,τι σήμερα θεωροῦμε ἑαυτοὺς ἀπελευθερωμένους (κάτι ποὺ θὰ πρέπη νὰ τὸ κυττάξουμε), σὲ ἕναν σημαντικὸ βαθμὸ ὀφείλεται στὸ μῖσος ποὺ ἄφησε πίσω του ὁ αἱμοσταγὴς σουλτανικὸς τρόπος διακυβερνήσεως.
Ἡ Ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία ἐπισήμως κατέῤῥευσε, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα μερικὰ ἐδάφη της, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν λαῶν ποὺ τὰ κατοικοῦσαν, ἐπέρασαν στὴν σφαίρα ἐλέγχου ἄλλων αὐτοκρατοριῶν, πιὸ …«πεπολιτισμένων». Ἐντούτοις καλὸ εἶναι νὰ παρατηρήσουμε πὼς ἡ πορεία τῆς πάλαι ποτὲ κραταιᾶς Ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ἀπὸ τὴν κεμαλικὴ περίοδο καὶ μετά, ἦταν μία πορεία πρὸς τὸν ἐθνικό-κομμουνιστικο-σοσιαλισμό της, ἢ ἄλλως πρὸς τὸν κεμαλικὸ (ναζιστικοῦ τύπου) σοσιαλισμό. Πρὸς τοῦτον καὶ ὁ Κεμὰλ ἐπέτυχε τοὺς πλέον πιστούς του συμμάχους στὸ ἄρτι δημιουργηθὲν τοκογλυφικὸ μόρφωμα τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, προεξάρχοντος μάλιστα τοῦ Λένιν.
Χριστὸς τῶν Εὐαγγελίων καὶ τῆς Ἐκκλησίας
Α’ μέρος
Ὁ Χριστὸς τῶν Εὐαγγελίων, σὲ σχέση μὲ Ἐκεῖνον τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν λοιπῶν δημοκρατικῶν, προοδευτικῶν καὶ ἀνθρωπιστικῶν δυνάμεων
Ὑπάρχουν στὰ Εὐαγγέλια σκηνὲς καὶ φράσεις ποὺ εἶναι ἀντιγραμμένες ἀπὸ κείμενα τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γραμματείας. Πρόκειται, μὲ ἄλλα λόγια, γιὰ copy-paste (κυριολεκτικῶς). Προτοῦ λοιπὸν νὰ προχωρήσουμε σὲ γενικότερες ἐκτιμήσεις καὶ ἀποτιμήσεις, ἂς δοῦμε ὁρισμένες ἀπὸ αὐτές: Συνέχεια