ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΚΟΛΟΜΒΟΣ
Στὸ μικρὸ αὐτὸ βιβλίο ἀποδεικνύεται, βάσει χωρίων ἀρχαίων συγγραφέων, ὅτι ἡ ἀμερικανικὴ ἤπειρος ἦταν πασίγνωστος ἤδη στοὺς Ἕλληνες τῆς ἀπωτέρου ἱστορικῆς περιόδου, οἱ ὁποῖοι -ἐξυπακούεται- Συνέχεια
Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ
Πρόκειται γιὰ λεύκωμα, μὲ ἐγχρώμους πίνακες τοῦ καραβογράφου Ἀντώνη Μιλάνου καὶ κείμενα τοῦ Δημητρίου Μιχαλοπούλου. Προσφέρεται δωρεὰν σὲ ὅποιον ἐπισκεφθῆ τὸ Ἰνστιτοῦτο Ἱστορίας Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας (Λαμπράκη 154, στὸν Πειραιά). Συνέχεια
Χένρυ Ἀ. Κίσσινγκερ,
ΕΝΑΣ ΑΠΟΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.
Ο ΜΕΤΤΕΡΝΙΧ, Ο ΚΑΣΛΡΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ.
Μετάφρασις καὶ σχολιασμός: Δημήτρης Μιχαλόπουλος
Αὐτὸ εἶναι τὸ βασικὸ βιβλίο τοῦ Κίσσινγκερ, ποὺ πρέπει νὰ διαβασθῆ ἀπὸ ὅλους τοὺς Ἕλληνες, γιὰ νὰ καταλάβουν -ἐπὶ τέλους!- τὶ γίνεται στὸν τόπο τους. Στὴν πραγματικότητα, ὁ Κίσσινγκερ ἐξιστορεῖ τὴν κοσμοϊστορικῆς σημασίας διαμάχη τοῦ Μέττερνιχ (ἀνθρώπου τῶν Ῥότσιλντ) μὲ τὸν δικό μας, τ Συνέχεια
Η ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΣΤΡΑΤΟΙ ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥΣ,
1916-1920
Στὸ συγκεκριμένο ἔργο παρουσιάζεται καὶ ἀναλύεται τὸ κίνημα τῶν Ἑλλήνων Ἐπιστράτων, ἕνα ἀπὸ τὰ πολὺ λίγα «καθαρὰ» ἐπεισόδια τῆς Συγχρόνου Ἱστορίας τοῦ τόπου μας.
Συνέχεια
Ἐδῶ καὶ σχεδὸν δύο αἰῶνες ἐπισήμως, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα πολὺ πολὺ περισσότερο.
Καί, φυσικά, πίσω ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν ἀπίστευτη κι ἀνθελληνικὴ ὑστερία, μία τράπεζα, ποὺ διαχειρίζεται τὸ ἱστορικό μας ἀρχεῖο καὶ ποὺ ἀποφασίζει γιὰ τὸ τὶ πρέπει ἢ δὲν πρέπει νὰ διδαχθοῦμε γιὰ τὴν Ἱστορία μας, ἐπιλέγει ἐπὶ πλέον τὸ ποιὸς θὰ τιμωρηθῇ καὶ ποιὸς ὄχι, γιὰ τὶς πράξεις του.
Ἐγκλήματα κι ἐγκλήματα εἰς βάρος τοῦ Ἔθνους… Ἀμέτρητα…
Ἐννοεῖται πὼς οἱ πρωτεργάτες αὐτῶν, ἐκτὸς ποὺ ἐπλούτισαν πλιατσιολογώντας, μὲ τὸ ἔτσι θέλω, παρέμειναν στὸ ἀπυρόβλητον καὶ ἐπὶ πλέον παρουσιάζονται ὡς …ἥρωες!!!
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ. Η ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ
Παρουσιάζεται καὶ ἀναλύεται ἡ σκοπίμως παραγνωρισμένη φιλοσοφικὴ καὶ θρησκευτικὴ διάστασς τοῦ Ἐθνικοῦ Διχασμοῦ τῶν Ἑλλήνων κατὰ τὰ ἔτη 1916-1920. Ἐξηγεῖται συγκεκριμένα ὅτι γενικῶς τὰ «φιλελεύθερα», «δημοκρατικά» καθεστῶτα κατὰ κανόνα στηρίζονται ὄχι βέβαια στὴν ποιοτικὴ ὑπεροχὴ ἀλλὰ στὴν ἁπλῆ ποσοτικὴ πλειοψηφία. Συνέχεια
