Ἡ ὑποκρισία τῆς καταδιώξεως τῆς ζωοκλοπῆς ἀπὸ τὸ ΕΑΜ/ΕΛΑΣ

Στὴν ἀριστερὴ ἰστοριογραφία γιὰ τὴν δράση τοῦ ΕΑΜ/ΕΛΑΣ στὴν Κατοχή, εἶναι μόνιμη ἡ ἀναφορὰ στὸ «κατόρθωμα» τῆς «καταδιώξεως καὶ ἐξαφανίσεως τῆς ζωοκλοπῆς». Φυσικά, δὲν ἀναφέρουν πὼς «ἀνεκάλυπταν» τοὺς ζωοκλέφτες (μὲ ῥουφιανιὰ συγχωριανῶν τους), οὔτε ποιὸς τοὺς «ἐδίκαζε» καὶ ποιὸς ἐφήρμοζε τὶς καταδίκες (εἰσαγγελεῖς, δικαστὲς καὶ ἀστυνόμοι ἦσαν οἱ καπετάνιοι τοῦ ΕΛΑΣ, ἐγκάθετοι ὀπαδοί τους κατηγοροῦσαν καί, φοβισμένοι, ἀναγκασμένοι θεατὲς παρατηροῦσαν μὲ φόβο γιὰ τὸ πότε θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά τους). Συνέχεια →