Ξεκινᾶ τὸ «ταξείδι» του βιβλίου «Αὐτοὶ ποὺ τίμησαν τὴν στολή τους»!

Ἀπὸ ἐχθές, 26 Ἰουνίου 2017, τὸ νέο μου βιβλίο-ἀφιέρωμα, μὲ τίτλο «Αὐτοὶ ποὺ τίμησαν τὴν στολή τους», ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις «Πελασγός», τοῦ Ἰωάννου Γιαννάκενα.
(Τηλέφωνο 210- 6440021)

Συνέχεια →

Δελτίον τύπου γιὰ τὸ βιβλίο «Κύπρος 1974, Ἡ μεγάλη Προδοσία».

τοῦ Ἱστορικοῦ Ἐρευνητοῦ καὶ Συγγραφέως Κωνσταντίνου Δημητριάδου
ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις «Πελασγός», τοῦ Ἰωάννου Γιαννάκενα.

Κυκλοφόρησε ἡ τετάρτη (4η), πλήρης ἔκδοσις τοῦ βιβλίου «Κύπρος 1974, Ἡ μεγάλη Προδοσία»

Ἀλλά τί ἦταν αὐτό πού ἔκανε τό βιβλίο τόσο ἐπιτυχημένο, ὡστέ σέ περίπου ἕξη (6) χρόνια νά ἔχουν ἐξαντληθῇ τέσσερις [τρεῖς (3) ὁλόκληρες καὶ μία (1) εἰδική] ἐκδόσεις; Συνέχεια →

Τί ἀποτελέσματα μπορεῖ νά φέρῃ μία «σκληρή» πολιτική ἀπέναντι στούς …ἀπέναντι;

Μὲ Ἱστορικὰ δεδομένα…

 Ὁ Τσάρος Νικόλαος Ι, σὲ συνομιλία του τὸ 1844 μὲ τὸν Δοῦκα Οὐέλλιγκτον, εἶχε πῇ: «οἱ Τοῦρκοι ὅ,τι ἐπιτυγχάνουν τὸ πετυγχάνουν μὲ τὴν ὑπομονὴ καὶ ὄχι μὲ τὴν παλληκαριά».

Ὁ Βίκτωρ Οὐγκὼ εἶχε πῇ: «μελετώντας τὴν ἰδιοσυγκρασία τοῦ Τούρκου, μπορῶ νὰ πὼ ὅτι εἶναι ἀντιμετωπίσιμος, ἀρκεῖ νὰ τοῦ κόψῃς τὰ δάκτυλα μόλις πάῃι νὰ σὲ ἀγγίξῃ. Οὐδέποτε θὰ τὸ ξανατολμήσῃ».
Συνέχεια →

Ἱστορία μίας φωτογραφίας

Ἀπὸ τὸν ἀείμνηστο Κερυνειώτη φίλο μου, τὸν Κώστα Τζαβέλλα, σχετικὰ μὲ αὐτὴν τὴν φωτογραφία:

Χρῆστος Καρεφαλλίδης, τοῦ Ἀνδρέα!!!

Ὁ Χρῆστος τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1974, μετὰ τὸν ξαφνικὸ θάνατο τοῦ πατέρα του, ἔτυχε ἀναστολῆς ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴ Φρουρά, ὡς προστάστης οἰκογενείας.
Ἦταν λοχίας καταδρομῶν στὴν 33 Μ.Κ.. Συνέχεια →

Χορτάσαμε μπόχα δημοκρατίας ὅμως…

Ἤ,
Ὁ ῥουφιάνος τῆς διπλανῆς πόρτας!!!

Μοῦ τηλεφωνεῖ ὁ ἕνας… μοῦ λέει κάτι…  καὶ …«πετᾶ» ἕνα: «θὰ σοῦ στείλω email, μὴν τὰ λέμε στὸ τηλέφωνο…»

Μοῦ ξεκινᾶ μίαν συζήτηση ὁ ἄλλος στὸν inbox τοῦ FB καὶ κάποιαν στιγμὴ τοῦ ζητῶ τὸ τηλέφωνό του καὶ μοῦ ἀπαντᾶ: «ὄχι ἐδῶ, θὰ σοῦ τὸ στείλω μὲ email».

Γράφω στὸν ἄλλον ἕνα email καὶ μοῦ ἀπαντᾶ…: «μὴν τὰ γράφεις αὐτὰ στὸ email – νὰ τὰ ποῦμε διὰ ζώσης...» Συνέχεια →

Διαρκεῖς (καὶ συνειδητές) κυβερνητικὲς ἀπουσίες

Ἀπὸ τὸν φίλο Μανώλη Καλογεράκη: Συνέχεια →