Στίς 22 Φεβρουαρίου τοῦ 1821 ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης διαβαίνει τόν ποταμό Προῦθο καί ὑψώνει τήν σημαία τῆς ἐπαναστάσεως στό Ἰάσιο τῆς Μοδοβλαχίας, ὅπου οἱ τοπικοί ἄρχοντες ἦσαν Ἕλληνες Φαναριῶτες. Ὀκτώ χρόνια μετά ὁ ἀδελφός του, Δημήτριος ἔμελλε νά δώσῃ τήν τελευταία μάχη τοῦ ἀγῶνα γιά τήν Ἐθνική Ἀνεξαρτησία. Σάν σήμερα.
Ἡ Μάχη της Πέτρας υπήρξε Συνέχεια
ΦΩΤΟ Παναγιώτης Ἀποστόλου: Πάνω φαίνεται ἡ βίλα τῶν Ρόθτσιλντ καί στίς δύο φωτό κάτω οἱ παρακείμενες περιοχές πρός πώληση, ἀκριβῶς δίπλα!!!
Η τρικομματική – μνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά, έχει αποφασίσει να εκποιήσει έναντι πινακίου φακής, τη δημόσια ακίνητη περιουσία στους τροικανούς. Μια δημόσια περιουσία, η οποία από την ανικανότητα όλων των κυβερνήσεων μετά τη μεταπολίτευση, δεν είχε αξιοποιήσει το Ελληνικό Δημόσιο.
Η κυβέρνηση Σαμαρά, λοιπόν, αποφάσισε με συνοπτικές 77 ρυθμίσεις-διαδικασίες, να προωθήσει Συνέχεια
Μέ τά σημερινά δεδομένα ἐκεῖ πάει τό πρᾶγμα. Ὅσοι προτιμήσουν, μέ τήν θέλησί τους ἤ ὄχι, νά μείνουν στό Ἑλλαδιστάν, θά εὑρίσκονται στό ἔλεος τῆς «ἀριστερῆς» ὑποκουλτούρας καί τοῦ «προοδευτικοῦ» ῥατσισμοῦ. Τό μέλλον; Ζοφερόν!
Ζούμε σε μια «αριστερή» χώρα, της κακιάς ώρας, όπου το υπουργείο Οικονομίας έχει κορβανά μόνο για τους κομματικούς στρατούς-ψηφοφόρων κυνηγώντας ό,τι λέγεται ιδιωτική πρωτοβουλία, το υπουργείο Ανάπτυξης τρέμει να κάνει ανάπτυξη με ιδιώτες, το υπουργείο Περιβάλλοντος ανταγωνίζεται τους Συνέχεια
Τά μικρά παιδάκια βρίσκουν καί βγάζουν τά ἀπωθημένα τους οἱ ἀντρακλαράδες τοῦ ἀναρχοφασισμοῦ. Τό παρακάτω γεγονός πῆρε διαστάσεις καί ἔγινε γνωστό, ἔγινε μήνυσις ἀπό τήν πλευρά τῶν θυμάτων καί ἔτσι κατέληξε στήν καταδίκη τοῦ δειλοῦ τραμπούκου. Πόσα ἄλλα γίνονται καί δέν τά μαθαίνουμε, διότι ὁ κόσμος φοβᾶται μή τοῦ κολλήσουν τήν ἐτικέτα τοῦ «ῥατσιστῆ»;
Ἑτοιμαστεῖτε, ὄχι γιά νά κάνετε ἐπενδύσεις, ἀλλά γιά νά καταλάβετε τί μᾶς περιμένει τούς μῆνες πού ἔρχονται.
Ὁ ἄνθρωπος πού ὅλα τά προβλέπει, γι΄αὐτό πάντοτε κερδίζει ἤ πού «βοηθάει» στήν ἔκβασι τῶν παγκοσμίων ἐξελίξεων, πρός ὄφελός του, μίλησε:
Πώς να τιθασευθεί η λοιμική της φοροδιαφυγής, όταν το κράτος καταληστεύει, με κυνισμό και ιταμότητα, συμφωνημένους μισθούς και ανταποδοτικές συντάξεις; Πώς να αναχαιτιστεί η δραματική μείωση της παραγωγής και η αλόγιστη αύξηση των καταναλωτικών απαιτήσεων, όταν το ίδιο το κράτος, το πελατειακό, καταξιώνει προκλητικά τον παρασιτισμό και την αργομισθία;
Για να συνεγείρει η πολιτική την κοινωνία σε πεισματική πάλη για την ανάπτυξη, προϋποτίθενται Συνέχεια
