Τὰ ἐπαγγελματικὰ ἀθλήματα (σπόρ) εἶναι μία κλασσικὴ ἀγγλοσαξωνικὴ ἐπινόησις καὶ ξεκίνησαν οὐσιαστικὰ στὴν Ἀγγλία καὶ στὴν Ἀμερικὴ στὰ τέλη τοῦ 19ου αἰῶνος.
Εἶναι ἔνα μεγάλο θέαμα καὶ ὡς ἐκ τούτου ἔχει τοὺς ἥρωές του, τὶς κάστες του, ἀπασχολεῖ δὲ χιλιάδες ἐργαζομένους, ἀπὸ τὴν διαφήμιση καὶ τοὺς χορηγούς, ἔως τοὺς πρωταγωνιστές του. Συνέχεια
Πόλεμοι, ἀναταραχές, χρεωκοπίες, ἐγκληματικότης, μισανθρωπισμοί, προπαγάνδες, λεηλασίες, καταστροφές, ἀποδομήσεις εἶναι μερικὰ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς ἀπειλοῦν ἀνοικτά. Καποιά μάλιστα ἀπὸ αὐτὰ ἤδη τὰ ἔχουμε ὑποστῆ.
Δυστυχῶς μας ὅμως, ἐὰν παρατηρήσουμε προσεκτικὰ τὸν κόσμο γύρω μας, θὰ διαπιστώσουμε πὼς τελικῶς δὲν ἔχουμε πολλοὺς ἐχθρούς, παρὰ μόνον ἕναν: τὸν μηχανισμὸ ἐλέγχου καὶ καταστολῆς μας, ποὺ γιὰ βιτρίνες του χρησιμοποιεῖ πανομοιότυπες τακτικές, ἐνᾦ κατὰ κύριον λόγο ἡ ἐξουσία του ἑδρεύει, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, στὸ μηχανισμὸ τοῦ «διαίρει καὶ βασίλευε». Ἐὰν κατανοήσουμε τὸν μηχανισμό, αὐτομάτως ἀμέτρητα ἐρωτήματα ἀπαντῶνται καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν φερομένων ὡς ἐχθροὶ παύουν νὰ ὑπάρχουν. Συνέχεια
Καὶ πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ βγοῦμε στὸν Ἥλιο… Στὸ πραγματικὸ Φῶς… Ὄχι στὰ ὑποκατάστατά του.
Χορτάσαμε συμβιβασμούς… Καὶ πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ σηκώσουμε κεφάλι… Νὰ αἰσθανθοῦμε Ἄνθρωποι καὶ νὰ ἀφήσουμε πίσω μας τὰ ὑποζύγια. Συνέχεια
Ἕνα ἀπὸ τὰ ὅπλα ποὺ μᾶς πολυδιαφημίζουν τὰ τελευταῖα χρόνια εἶναι τὰ βιολογικὰ ὅπλα. Εἶναι τὰ διάφορα στελέχη ἰῶν καὶ μικροβίων, ποὺ ἐντὸς τῶν ἐργαστηρίων ἔχουν γίνῃ ἄτρωτα. Εἶναι αὐτὰ ποὺ μετατρέπουν μίαν ἁπλῇ γρίπη σὲ γενοκτονία.
Βέβαια, κατὰ πῶς συνηθίζουν, πρῶτα ἐξασφαλίζουν τὸ ὅποιον ἀντίδοτον καὶ μετὰ φροντίζουν νὰ ἐξαπολύσουν τὸ ὅποιο πρόβλημα ἀνᾲ τὴν ὑφήλιο. Δῆλα δή, πρῶτα ἐξασφαλίζουν τὴν δική τους, ἴσως καὶ κάποιων ἄλλων πιστῶν τους, ποὺ θὰ μποροῦν νὰ διαθέσουν μεγάλα χρηματικὰ ποσά, ἐπιβίωσιν, καὶ μετὰ ἀφήνουν ἐλεύθερα, ἔως κι ἀνεξέλεγκτα τὰ γεγονότα νὰ τρέξουν… Ποιός νοιάζεται; Συνέχεια
Ἡ ῥάτσα εἶναι λέξις Ἰταλικὴ σημαίνει φυλή· μεταφορικὰ χρησιμοποιεῖται καὶ σημαίνει ἔξυπνος, τετραπέρατος (διαβόλου ῥάτσα)· καὶ ρατσισμὸς εἶναι θεωρία περὶ ἀνωτέρας φυλῆς (ῥάτσας).
Κι ἐγὼ τὸν θέλω… Μόνον ποὺ ἐγὼ τὸν θέλω γιὰ τελείως διαφορετικοὺς λόγους ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ τὸν θέλουν κάποιοι ἄλλοι…
Ὄχι διότι τιμῶ λιγότερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους τὴν Ἱστορία μου, ἀλλὰ γιατὶ γνωρίζω πολὺ καλὰ τὸ τὶ σημαίνει ἕνας στρατηλάτης βεληνεκοῦς Μεγάλου Ἀλεξάνδρου. Γνωρίζω τὸν σκοπό του καὶ γνωρίζω τὰ τιμήματα ποὺ θὰ κληθοῦν νὰ πληρώσουν ὅλοι αὐτοὶ ποὺ θὰ τὸν ἀκολουθήσουν. Γνωρίζω τὸν πόνο ποὺ θὰ ἀφήση πίσω του. Γνωρίζω τὴν δόξα ποὺ θὰ προπορεύεται τῶν βημάτων του. Γνωρίζω ὅμως ἀκόμη καὶ τὴν εὐθύνη του, ποὺ ἐὰν δὲν τὴν ἀναλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου, πίσω του θὰ μείνουν νέα ῥημάδια, σὰν αὐτὰ ποὺ ἄφησε ὁ προηγούμενος.
Διότι ἄφησε πολλὰ ῥημάδια πίσω του ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος. Πολλοὶ οἱ ἐπίγονοι καὶ λιγοστὲς οἱ ἱκανότητές τους, ἀναλογικῶς μὲ αὐτὲς τοῦ Ἀλεξάνδρου. Κι ἀν τὶ καλοῦ ἔσπειραν θάνατο…
Συνέχεια
