Σοῦ ζητῶ νὰ χαμογελᾷς…

Ὄχι διότι ὅλα εἶναι ὄμορφα…
Ὄχι διότι ὑπάρχουν καλὲς προοπτικές…
Ὄχι διότι ἔχω ἐλπίδες νὰ σοῦ μοιράσῳ…
Ὄχι διότι κάτι, ἀπὸ τὰ ὅσα σοῦ ἔταξαν, θὰ φτιάξη…
Ὄχι διότι κάποιος ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ μᾶς …«κυβερνοῦν» λέει ἀλήθεια…
Ὄχι διότι μὲ τὸ πάτημα ἑνὸς κομβίου θὰ βελτιωθοῦν τὰ πάντα… Συνέχεια →

Ἑορτή τῆς μητέρας; Εὐχαριστῶ… Δὲν θὰ πάρω…

Καὶ δὲν θὰ πάρω διότι βαρέθηκα νὰ μοῦ ὑποδεικνύουν, κάθε τρεῖς καὶ λίγο, τὸ τὶ θὰ τιμήσω, πῶς, πότε, πόσο, γιατί, μὲ ποιὸν τρόπο…
Τὴν μητέρα μου, ὅπως καὶ κάθε ἄλλην μητέρα, εἶναι πολὺ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΟ νὰ τὴν τιμῷ σήμερα κι ὅλον τὸν ὑπόλοιπο χρόνο νὰ τὴν ἔχω συνδεδεμένη μὲ τὰ παλαιότερα τῶν ὑποδημάτων μου. Εἶναι τοὐλάχιστον λοιπὸν ὀξύμωρον τὸ νὰ δουλευόμεθα μεταξύ μας…
Ἤ διατηρῶ σεβασμό, καὶ κατ’  ἐπέκτασιν καθημερινῶς, μὲ τὸν δικό μου τρόπο, τιμῶ αὐτὴν τὴν γυνκαῖκα, ἤ, καλλίτερα, νὰ σταματήσῳ τώρα, δίχως πολλὲς δικαιολογίες. Ἡ μία, ποὺ ἀφορᾶ στὰ εἰλικρινῆ μου συναισθήματα, ἀρκεῖ. Συνέχεια →

Εἶναι ΔΩΡΕΑΝ καὶ καταπολεμᾶ (ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΑΤΑ) κάθε μορφὴ καταθλίψεως!!!

Εἶναι ἕνα μικρό, τόσο δά, χαμόγελο.
Αὐτὸ ποὺ κάθε πρωΐ ὀφείλουμε νὰ προσφέρουμε ἁπλόχερα στοὺς ἑαυτούς μας, στοὺς ἄλλους μὰ καὶ σὲ ὅλον τὸν κόσμο.
Εἶναι δωρεάν, δὲν θέλει πολὺ κόπο καὶ καταπολεμᾶ, ἀποδεδειγμένα, κάθε μορφὴ καταθλίψεως. Συνέχεια →

ΧΑΜΟΓΕΛΑΜΕ, εἶναι γιὰ τὸ ΚΑΛΟ ὅλων μας!!!

Αὐξάνονται, λέει, οἱ καταθλίψεις.
Ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνία πλέον στὸ 10-12% τοῦ συνόλου της εἶναι καταθλιπτική… Ἔμ, λογικό…
Ὅλοι κάτι περιμένουμε, μὰ ἀργεῖ… Κι ὅσο ἀργεῖ, τόσο ἡ κατάθλιψις καταλαμβάνει μεγαλυτέρα ἔκτασιν… Συνέχεια →

Ἕνας κόσμος ἀπὸ τὴν ἀρχή…

Ἕνας κόσμος ἀπὸ τὴν ἀρχή...Αὐτὸς ποὺ κτίζουμε μέσα μας κάθε στιγμή.
Ἕνας κόσμος δικός μας, ἀπολύτως δικός μας, ποὺ σπανίως, ἔως καθόλου, μοιραζόμεθα μὲ ἄλλους.
Ἕνας κόσμος ἄλλοτε πραγματικὸς κι ἄλλοτε φανταστικός.
Συνδυασμὸς τῶν «θέλω» μας, τῶν «πρέπει» μας καὶ τῶν συμβάσεών μας. Συνέχεια →

Ἀκόμη κι ὅταν ΔΕΝ ὑπάρχῃ λόγος, ἔχουμε λόγο νὰ χαμογελᾶμε..

Ἔχουμε τὴν ζωή μας…
Τὸ φῶς τῆς ἡμέρας καὶ τὸ χάδι τοῦ Ἡλίου…
Τὶς σκιὲς ποὺ ἀφήνει ἡ Σελήνη καὶ τὴν λάμψιν τῶν ἀστεριῶν…
Τοὺς ἤχους τῶν πουλιῶν καὶ τὰ γέλια τῶν παιδιῶν…
Τὴν θάλασσά μας καὶ τὸν οὐρανό μας…
Τοὺς φίλους μας καὶ τοὺς ἀγαπημένους μας… Συνέχεια →