Τὸ σχόλιον στὴν φωτογραφία μὲ προβλημάτισε…
Εἶναι ἔτσι; Ἤ ὄχι;
Μποροῦν νά δοῦν ἤ ὄχι οἱ ἄλλοι τό ποιά εἶμαι;
Ἔχει σημασία τό τί θά δοῦν οἱ ἄλλοι σέ ἐμέναν ἤ ὄχι;
Δὲν εἶναι ἔτσι… Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Χαμόγελο Ἐλευθερίας…
Ὅταν εἶδα αὐτὸ τὸ χαμόγελο, αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἀνεθάῤῥησα…
Τίποτα δὲν χάθηκε… Τίποτα!!!
Ὅλος ὁ πλανήτης παλεύει γιὰ λίγες ἀνάσες Ἐλευθερίας, γιὰ τὴν ὥρα…
Καὶ εἶναι ΟΛΟΙ, οἱ ἀγωνιστές, οἱ πραγματικοὶ ἀγωνιστές, στὸ ἴδιο στρατόπεδον… Συνέχεια
Ἡ περιττὴ κριτική.
Κάθε φορὰ ποὺ καταδικάζεις ἤ κανεὶς κριτική, στέλνεις κάτι πρὸς τὰ ἔξω, ποὺ θὰ ἐπιστρέψῃ σὲ ἐσέναν.
Φαντάζεσαι πόσο θαυμάσιο θά ἤταν ἄν μποροῦσες νά ζήσῃς τήν ζωή σου χωρίς νά σέ κριτικάρῃ κάποιος;
Δέν θά ἦταν ὑπέροχο νά αἰσθάνεσαι ἀπόλυτα ἄνετος;
Δέν θά ἤταν ὅλα πιὸ εὔκολα; Συνέχεια
Κάθε στιγμὴ καὶ μία ζωή…
Εἶχα μία συζήτησιν ἐχθὲς μὲ ἕνα παιδί.
Ὅταν ἐφθάσαμε στὸ νὰ θίξουμε τὰ ὅσα συμβαίνουν καὶ τὸ τί μέλλεται, τὸ παιδὶ ἀνησύχησε καὶ ἐφοβήθη…
Ὁ θάνατος τὸ ἐτρόμαξε… Ὄχι ἀπαραιτήτως ὁ δικός του ἀλλὰ γενικῶς… Συνέχεια
Τὸ νὰ ἀρέσω σὲ ἐμέναν μετρᾶ…
Ὅλοι μας χρειαζόμεθα ἀγάπη καὶ ἀποδοχὴ καὶ ἔχουμε ἀνάγκη τοὺς ἄλλους γιὰ νὰ βιώσουμε τὸν ἑαυτό μας.
Εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ μᾶς ἀρέσῃ ὁ ἐαυτός μας ἐὰν οἱ ἄνθρωποι ποὺ εὑρίσκονται κοντά μας ἀμφισβητοῦν τὴν ἀξία μας.
Κι ἂν οἱ ἄλλοι δὲ μᾶς κυττοῦν μὲ τὸν τρόπο ποὺ ἐμεῖς θὰ θέλαμε εἶναι εὔκολο νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὴν πορεία μας…
Ὑπάρχουν τόσα πολλά ποὺ μπορεῖ νὰ ἀπαιτοῦν οἱ ἄλλοι ἀπὸ ἐμᾶς καὶ ὅταν ἐνδίδουμε σὲ αὐτὲς τὶς ἀπαιτήσεις, καλύπτουμε τόσο πολὺ τὸν ἀληθινό μας ἑαυτό, ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ τὸν ἀναγνωρίσουμε.
Δὲν μποροῦμε νὰ εὕρουμε τὸν ἑαυτό μας γιὰ νὰ τὸν ἀγαπήσουμε. Συνέχεια
Θὰ μποροῦσα νὰ ζῶ μόνον μὲ θυμό…
Ἀλλὰ δὲν θὰ τὸ κάνω…
Εἶναι εὔκολο νὰ ἐξοργισθῶ. Νὰ οὐρλιάξῳ… Νὰ ξεσπάσω…
Εἶναι κι ἀνάγκη νὰ ξεσπάσω κάπου τὴν ὀργή μου… Γιὰ πολλά… Καὶ ἀπαιτεῖται… Ἀρκεῖ νὰ μὴν μὲ τυφλώσῃ αὐτὴ ἡ ὀργή…
Ἀρκεῖ νὰ μὴ πληρώσουν ἀθῶοι τὴν δική μου τὴν ὀργή… Συνέχεια