Ἡ ἀνάγκη μας ἀφορᾶ πάντα σὲ ἁπλᾶ πράγματα…
Σὲ τόσο μικρά, ἀσήμαντα ἴσως, ἀλλὰ κατὰ βάσιν οὐσιώδη καὶ ἀπαραίτητα…
Ἕνα χαμόγελο, μία τρυφερὴ ματιά, ἕνα ἡλιοβασίλεμα, μία φιλικὴ κουβέντα, μία κλεφτὴ ματιὰ στὴν σελήνη ἤ ἀκόμη καὶ ἕνα ξημέρωμα ἀναμένοντας τὴν Ἀνατολή…
Τόσο ἁπλᾶ μὰ τόσο σπουδαῖα συνάμα αὐτὰ τὰ μικρά, τὰ ἀπαραίτητα γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴν εὐτυχία του… Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Νὰ συνεχίζουμε τὸν δρόμο ἀκόμη καὶ ὅταν αὐτὸ θεωρεῖται ἀδύνατον.
Οἱ ἰσχυρὲς ψυχὲς ἔχουν σκοποὺς καὶ οἱ ἀδύναμες ἔχουν ἐπιθυμίες.
Τὸ θέμα εἶναι νὰ δεσμευθοῦμε νὰ προχωροῦμε ἀκόμη καὶ ὅταν τὰ πράγματα εἶναι δύσκολα, ὅταν τὰ πάντα μέσα μας, μᾶς λέν: ὄχι, αὐτὸ δὲν μπορὼ νὰ τὸ κάνω…
Δὲν μπορῶ νὰ ἀνεβῶ σὲ αὐτὸ τὸ βουνό… Εἶμαι κουρασμένος… Συνέχεια
Τώρα μπορῶ νὰ κοιμηθῷ ἥσυχος…
Τὸ ἦθος τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ἐπικαλεῖται ὁ ὑπουργὸς δικαιοσύνης, ὡς ἀπόδειξι τῆς ἀμεροληψίας τῆς κυβερνήσεως.
Τώρα μπορῶ νὰ κοιμηθῶ ἥσυχος…. 
Συνέχεια
Ναί, πάντα ὑπάρχει διέξοδος…
Γέρνουν ἀπειλητικὰ οἱ «γίγαντες» γύρῳ ἀπὸ τὴν Πλατεῖα Γεωργίου Α΄ τῆς Πάτρας. Συνέχεια
Ποιός θά μέ σώσῃ;;;
Τὸ πρῶτο ἐρώτημα ποὺ πρέπει νὰ θέτουμε στοὺς ἑαυτούς μας, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐὰν πρέπῃ, θέλουμε, ἀντέχουμε, δικαιούμεθα, μποροῦμε νὰ σωθοῦμε, ἀπὸ τὶς καταστάσεις ποὺ βιώνουμε, εἶναι τὸ ἐὰν πιστεύουμε πὼς ἀξίζουμε, δικαιούμεθα, ἀντέχουμε νὰ σωθοῦμε.
Οὐδεὶς θὰ δεχθῇ, κατ’ ἀρχάς, νὰ σώσῃ κάποιον ποὺ ἔχει ἤδη παραιτηθεῖ ἀπὸ τὴν ζωή του.
Ἄλλως τέ… Οὐδὲ ἕνας στρατηγὸς θὰ ὀνειρευόταν νὰ ἔχῃ στὸν στρατό του ἡττοπαθεῖς καὶ καταθλιπτικούς…
Οὐδεὶς ἰατρὸς θὰ ἀσχοληθῇ μὲ κάποιον ποὺ κατὰ βάσιν αὐτοκτονεῖ, εἶτε μέσῳ τῆς διατροφῆς του, εἶτε μέσῳ τῶν συνηθειῶν του, εἶτε ἀκόμη καὶ μέσῳ τῶν πράξεών του.
Γιατί λοιπόν νά δεχθῇ κάποιος, ἄς ποῦμε σωτήρας, νά μᾶς σώσῃ, ἐάν ἐμεῖς δέν πιστεύουμε πώς δικαιούμαστε ἤ ἀξίζουμε σωτηρία; Συνέχεια
Ἐμεῖς κι ἐκείνοι…
Ἐμεῖς…καὶ ἐκεῖνοι!!!
Καὶ ὅμως ἐμεῖς φθάσαμε μακρύτερα καὶ πετύχαμε σπουδαιότερα μὲ λιγότερα…
Τοὺς δείξαμε πῶς νὰ ταξειδεύουν… Συνέχεια