Ὅλα ἐτελέσθησαν…

Καὶ κεῖ ποὺ λὲς καὶ ξαναλὲς τόσα καὶ τόσα διὰ τὸ «μέλλον τῆς Τέχνης», χαζευολογᾶς μιὰν εἰκόνα τοῦ «Κρατῆρος Φρανσουᾶ» καὶ παθαίνεις ἕνα συντηρητισμόν. Συνέχεια →

Ἐὰν ἐμεῖς δὲν ἤμαστε ἤδη ἕτοιμοι…

Γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ θέλουμε, χρειαζόμεθα, ἀποζητοῦμε, οὐδὲν θὰ ἔλθουν νὰ μᾶς χαρίσουν οἱ ἄλλοι.
Αὐτὰ ποὺ πράγματι χρειαζόμεθα τὰ ἔχουμε μὲ τέτοιον τρόπο δομήσει καὶ προστατεύσει ἀπὸ ἀλλοιώσεις, μέσα μας, ποὺ θεωρητικῶς θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν περιχαρακωθεῖ ἀπόλυτα καὶ τελικῶς νὰ μὴ βάλονται ἀπὸ ἐξωτερικὲς πηγὲς κινδύνου.
Ἐὰν λοιπὸν πράγματι συμβαίνῃ κάτι τέτοιο, τότε ἐμεῖς εἴμαστε πανέτοιμοι γιὰ νὰ εὕροῦμε στὴν ζωή μας καὶ νὰ μετατρέψουμε σὲ πραγματικότητά μας ὅλα αὐτὰ ποὺ πιστεύουμε, λαχταροῦμε, ὀνειρευόμαστε. Συνέχεια →

Οἱ δύο ὄχθες τοῦ ποταμοῦ τῆς ζωῆς.

Ἡ μεγαλυτέρα ἀμφιλογία μας δὲν εἶναι ὅτι μποροῦμε νὰ εἴμαστε καλοὶ καὶ κακοί, φῶς καὶ σκοτάδι, ἀγάπη καὶ μῖσος ἀλλὰ τὸ ὅτι μποροῦμε νὰ εἴμαστε σάρκα καὶ πνεῦμα ταὐτόχρονα. Τίποτα μὰ τίποτα δὲν θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι πιὸ γοητευτικὸ ἀπὸ αὐτὸ τὸ διφορούμενο.

Οἱ συνεχεῖς μετατοπίσεις μας ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρο στὸ ἄλλο ἐκφράζουν τὶς δύο ὄχθες τοῦ ποταμοῦ τῆς ζωῆς. Συνέχεια →

Γιατί «ἀφηνόμεθα» ὅταν δέν μᾶς ζητοῦν κάτι;

Γιατί εἴμαστε πρόθυμοι νά δώσουμε τά πάντα σέ αὐτούς πού δέν μᾶς ζητοῦν κάτι, ἐνῶ δέν θέλουμε νά δώσουμε τό παραμικρό σὲ ἐκείνους πού ἀπαιτοῦν τά πάντα ἀπό ἐμᾶς;

Μήπως τό κάνουμε ἀπό διαστροφή, ἤ ἀπό ἐγωισμό; Συνέχεια →

Ἀριστοκρατία: Σωκράτης, Ἀρισταρχία, Ἄριστοι-Ἄρχουν.

Ὁ λαός (ὄχλος) εἰς τὴν συντριπτικὴν του πλειοψηφία ἦταν καὶ εἶναι πάντα ἐναντίον ἐκείνων, ποὺ ἐπιθυμοῦσαν τὸ καλό, διότι οἱ μᾶζες δὲν εἶναι οὔτε καλὲς, οὔτε κακές, εἶναι κυρίως ἀδρανεῖς καὶ δὲν ὑπάρχει τίποτα ποὺ νὰ μισοῦν περισσότερο ἀπὸ τὰς ὅποιας ἑκκλήσεις γίνονται εἰς τὴν συνείδησίν των. Συνέχεια →

Μικροὶ ἤ μεγάλοι συμβιβασμοί.

Μικροὶ ἤ μεγάλοι συμβιβασμοί.Ἀνύπανδρος ἡ ἐλεύθερος, μὲ παιδιὰ ἢ χωρὶς παιδιά, κάθε ἡμέρα  ὁ κάθε ἕνας κάνει τοὐλάχιστον ἕναν συμβιβασμό.

Ὑπάρχουν μικροὶ συμβιβασμοὶ ἀλλὰ καὶ μεγαλύτεροι.
 Ὑποφερτοὶ συμβιβασμοί, ποὺ εἶναι αὐτοὶ τοὺς ὁποίους ἀποδεχόμεθα πλήρως, γιατὶ ὑπάρχει μιὰ γνώσις Συνέχεια →