Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι

Ὅταν ἔχῃς αὐτοεκτίμησιν…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὅταν ἔχῃς αὐτοεκτίμησι...

Ὅταν ἔχῃς τὴν ἀπαιτουμένη αύτοεκτίμησιν, ὅλα γύρω σου εἶναι διαφορετικά…
Δὲν φοβᾶσαι τὸ ἄγνωστον, διότι γνωρίζεις πὼς πάντα πρὸς τὸ ἄγνωστο βαδίζεις, ἔχοντας τὴν βεβαιότητα πὼς ὅσα κι ἐὰν συμβοῦν, καλὰ ἤ κακά, θὰ ἔχῃς τὴν δύναμιν, τὸ σθένος καὶ τὴν θέλησιν γιὰ νὰ τὰ ἀντιμετωπίσῃς…
Ὅταν ἔχῃς αὐτοεκτίμησιν, ἀνοίγῃ μόνος σου τοὺς δρόμους καὶ οἱ ἄλλοι παρατηροῦν, παρακολουθοῦν… καί, κάποιες φορές, ἀκολουθοῦν ἀπὸ μακρυά.
Ὅταν ὅμως δὲν ἔχῃς αὐτοεκτίμησιν, τότε τὰ δεδομένα ἀλλάζουν…
Δὲν βγαίνεις στὸν δρόμο… Δὲν πορεύεσαι γιὰ κάπου καὶ ἰδίως δὲν δεσμεύεσαι γιὰ νὰ ἐκπληρώσῃς τὰ ὄνειρά σου. Συνέχεια →

Πραγματική ἀξία;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Χάνει ἕνα διαμάντι τήν ἀξία του ἐάν κυλισθῇ στίς λάσπες ἤ στά σκατά;
Χάνει κάποιος ἄνθρωπος τήν ἀξία του ἐάν κυλισθῇ μέσα στά χειρότερα ἀποῤῥίματα;
Ποιά εἶναι ἡ πραγματική ἀξία ὅμως τοῦ ἀνθρώπου;
Αὐτό πού βλέπουν οἱ ἄλλοι, ἤ αὐτό πού πράγματι εἶναι;
Καί πῶς μποροῦμε νά τό ἀντιληφθοῦμε αὐτό; Συνέχεια →

Τελικῶς ἐπαναστατοῦμε ἤ …μᾶς «ἐπαναστατοῦν»;

ἀπὸ τὸν/τὴν

5

Πρὸ ἐτῶν εἶχε κυκλοφορήσῃ μία, ἄς τὴν ποῦμε «γελοιογραφία» μὲ στόχο νὰ καταδείξῃ τὰ «μελλούμενα» τοῦ πλανήτου.
Οὐσιαστικῶς ὁ σχεδιαστὴς γνώριζε πολὺ καλὰ τὰ ὅσα μᾶς «ἐπιφυλλάσσουν» οἱ «κυρίαρχοι» καὶ οἱ κοσμοεξουσιαστές.
Αὐτὴ ἡ «γελοιογραφία» ἀπεικονίζει τὴν τύχη, ἤ ὀρθότερα τὸ τέλος, τοῦ κάθε ἡγέτου-μαριονέτα τοῦ πλανήτου μας, καὶ μάλιστα εἶναι τόσο ἀναλυτική, ποὺ σήμερα μόνον νὰ …τρομάξουμε μποροῦμε ἀπὸ τὴν ἀλήθεια της.
Αὐτὸ ὅμως ποὺ δὲν ἀναλύεται στὸ παρακάτω ταινιάκι εἶναι μία πολὺ σοβαρὴ λεπτομέρεια, ποὺ κάποιοι δὲν θέλουν νὰ συνειδητοποιήσουν. Συνέχεια →

«Ὅταν συνηθίζῃς τὸ τέρας, ἀρχίζεις νὰ τοῦ ὁμοιάζῃς»

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὅσο γιὰ τὶς παρακολουθήσεις…
Ὅταν παρακολουθοῦν ἕνα κόμμα, καλῶς ἤ κακῶς, ψηφισμένο ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸ λαό, θά κολλήσουν στό νά μήν παρακολουθήσουν τά ἄλλα κόμματα, καί εἰδικῶς αὐτό τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως;
Κυριολεκτικῶς σοκαρίστηλα, ὅταν μὲ τόση ἄνεση ἀνεκοίνωσαν πὼς παρακολουθοῦν τὴν Χρυσῆ Αὐγή.
Κι αὐτό, γιατὶ τὸ μυαλό μου ἀμέσεως πῆγε πίσω ἀπὸ τὴν …κουρτίνα!
Διότι…
Ὅταν τὸ κάνεις γιὰ ἕναν, τὸ κάνεις γιὰ ΟΛΟΥΣ τοὺς πολιτικούς σου ἀντιπάλους. Συνέχεια →

Ἡ Μνήμη…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἡ Μνήμη!
Χωρὶς αὐτήν, κάθε λαὸς χάνει, ἀργὰ ἀργὰ τὸν ἑαυτόν του.
Ὁ Νοῦς πρέπει νὰ γυμνώνεται ἐλεύθερος, γιὰ νὰ λουσθῇ τοὺς ἀνέμους τῆς Γνώσεως. Συνέχεια →

Καληνύκτα Πολεμιστή; Καλημέρα σκλᾶβε;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Όταν από έναν αποχαυνωμένο και καταπιεσμένο λαό τιμάται ένας αυτόχειρας, αντί να γεννιέται ένας επαναστάτης, ξέρεις πως ο Καιρός των Πολεμιστών έχει παρέλθει… ξημέρωσε ο Καιρός των σκλάβων.

Άλλο να αυτοκτονεί κάποιος επειδή ατιμάστηκε και άλλο επειδή δεν αντέχει τον κόσμο γύρω του.
Στην πρώτη περίπτωση έχουμε πράξη Τιμής… στη δεύτερη πράξη Δειλίας. Συνέχεια →