Μὴ τὰ παρατᾷς ΠΟΤΕ!!!


Μὰ ποτέ!!!

Μὰ ποτέ…
Ἐὰν τὰ παρατήσῃς δὲν θὰ μάθῃς ΠΟΤΕ γιὰ τὸ ἐὰν εὑρισκόσουν ἕνα βῆμα, ἤ ἀκόμη καὶ μίαν ἀνάσα, πρὶν ἀπὸ τὴν ἐπιτυχία!
Μὴ τὰ παρατᾶς λοιπὸν ποτέ… Ἐκτός… Συνέχεια →

Δὲν ἐπιβιώσαμε τόσα χρόνια μὲ κοστούμια καὶ γραβάτες…

Ἄρα, σήμερα, γιὰ νὰ ἐπιβιώσουμε, τὸ πρῶτο ποὺ πρέπει νὰ πετάξουμε ἀπὸ ἐπάνω μας, εἶναι τὰ κοστούμια καὶ οἱ γραβάτες…
Ξέρεις… Τὸ σκαρπίνι δὲν εἶναι ἰδανικὸ γιὰ τρεχάλα… Οὔτε τὸ τακούνι…
Ξέρεις… Ἡ γραβάτα δὲν εἶναι τὸ καλλίτερο γιὰ νὰ πάρῃς βαθειὰ ἀνάσα… Οὔτε τὸ πλέον ὑγιεινό… Συνέχεια →

Τὸ μαῦρο τριήμερο τοῦ πολιτικοῦ κατεστημένου.

Ὅταν τὰ νέφη τῆς ὀργῆς πυκνώνουν ἐπάνω ἀπ᾿ τὰ βουνὰ τῆς Ἠπείρου καὶ τοὺς κάμπους τῆς Μακεδονίας, και τὰ ἀστραπόβροντα γίνονται ἕνα μὲ τὸν ἀχὸ τῶν κανονιῶν καὶ τὶς ἄγριες κραυγὲς τοῦ Μελᾶ καὶ τοῦ Δαβάκη.
ΑΕΡΑ!…
«…σὰν τὸν βορριᾶ τὸν παγωμένο ποὺ μανιασμένος σαρόνει τοὺς βρώμιους ἀπὸ μικρόβια ἀέρηδες καὶ ἀπὸ κάθε βρώμα καὶ σκουπίδι καθαρίζει τὸν κόσμο…»
ΑΕΡΑ!…
Μιὰ κραυγή – καὶ τὰ τηλεπαράθυρα σωπαίνουν. Συνέχεια →

Δὲν μπορεῖ νὰ σὲ ὑποτιμήσῃ κάποιος ἐὰν δὲν θέλῃς…

Ὁ πρῶτος καὶ σημαντικότερος παράγων, ποὺ ἀφορᾷ στὶς ἀνθρώπινες σχέσεις, λέγεται αὐτοεκτίμησις.
Ὅσο πιὸ πολὺ ἐκτιμοῦμε τὸν ἑαυτόν μας, τόσο λιγότερο μποροῦν οἱ ἄλλοι νὰ μᾶς καταβάλουν.
Ὅσο περισσότερο ἐμεῖς σεβόμεθα τὶς ἀνάγκες μας, τόσο λιγότερο μπορεῖ κάποιος νὰ μᾶς ὑποτιμήσῃ…
Ὅσο περισσότερο εἴμεθα δεσμευμένοι ἀπέναντι στὰ ὄνειρά μας, τόσο λιγότερο μποροῦν νὰ μᾶς τὰ καταῤῥίψουν… Συνέχεια →

Οἱ ἄνθρωποι μιλοῦν…

Οἱ ἄνθρωποι μιλοῦν ΠΑΝΤΑ πολὺ γιὰ αὐτὸ ποὺ τοὺς λείπει, προσπαθῶντας νὰ ἐξορκίσουν αὐτήν τους τὴν ἔλλειψι.
Ἄνθρωποι ποὺ αἰωροῦνται ἕνα βῆμα πρὶν τὸ Σκοτάδι, κηρύττουν το Φῶς…
Ἄνθρωποι μελαγχολικοὶ προσπαθοῦν νὰ σκορπίσουν χαμόγελα…
Ἄνθρωποι ἀναγάπητοι, μιλοῦν γιὰ τὶς χαρὲς τοῦ Ἔρωτος… Συνέχεια →