Αὐτὴν τὴν φωτογραφία τὴν ηὗρα τυχαίως στὸ διαδίκτυο καὶ μὲ ἀνεστάτωσε!
Ἄς ξεχάσουμε τὶς οὐρές, ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως φαίνονται κι ἄς παραμείνουμε στὸ χρῶμα. Αὐτὸ τὸ ὑπέροχο χρῶμα τῆς φωτιᾶς!!! Αὐτὸ τὸ χρῶμα ποὺ δίδει τὴν ἐντύπωσι πὼς ὁ οὐρανὸς καίγεται…

Γύρω μας, ἐπάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι μας, μέσα στὸ κεφάλι μας, κάτω ἀπὸ τὸ κεφάλι μας, παντοῦ κυκλοφοροῦν Συνέχεια →

Αὐτὰ τά, σπουδαία γιὰ ἐμᾶς πρόσωπα, οὐδέποτε ἦσαν ἄεργα ἢ …χαλαρά. Σήμερα θαυμάζουμε Λεωνίδες, Ἀλεξάνδρους καὶ Κολοκοτρώνηδες (κι ὄχι μόνον!!!)…
Ἀλλά τί κάνουμε γιά νά τούς μιμηθοῦμε;
Μὲ εὐχολόγια δὲν ξεπερνᾶ κάποιος τὸ φράγμα τῆς ἀδρανείας. Αὐτὸ τὸ φράγμα σπάει μόνον μὲ συνειδητὴ καὶ στοχευμένη ἐργασία…!!!

Χρωστᾶμε!  Ὄχι μόνον ἐμεῖς. Ὅλη ἡ ἀνθρωπότης χρωστᾶ.
 Ὁ ἐφιάλτης τῆς φτώχιας  ἀπλώνει τὰ δίχτυα του παντοῦ. Πόλεις καὶ χῶρες ποὺ ἔως πρὸ τινος εὐημεροῦσαν, τώρα κινδυνεύουν μὲ οἰκονομικὲς καταστροφές. Αὐτὸ δὲν σημαίνει πὼς δὲν παράγουμε. Δὲν σημαίνει πὼς δὲν ἐργαζόμαστε ἢ δὲν δουλεύουμε. Αὐτὸ σημαίνει πὼς μᾶς ἀποκόπτουν ἀπὸ τὸ σημαντικότερόν μας δικαίωμα. Αὐτὸ  τῆς ἐργασίας μὲ στόχο τὴν ἐπιβίωσι. Δὲν εἶναι μόνον ἡ Κίνα καὶ γενικότερα ἡ νοτιοανατολικὴ Ἀσία ποὺ ἔχουν κατακλύσει τὶς ἀγορές μας μὲ τὰ προϊόντα τους. Ἔτσι κι ἀλλοιῶς αὐτοὶ πεινοῦν πολὺ περισσότερο ἀπὸ ἐμᾶς. Συνέχεια →

Δὲν θὰ ξανάλθῃ ποτέ…
Μᾶς τελείωσε… Τοὐλάχιστον αὐτὸς ποὺ πιστεύαμε γιὰ Ἅη Βασίλη.
Γιὰ τὴν ἀκρίβεια, ἔχω ἀρχίσῃ νὰ πιστεύω πὼς μόνον ἀπὸ ἐφέτος θὰ ἀρχίσῃ νὰ ἔρχεται…
Κι ἄς ἔχουμε ἐκεῖ ἔξω δεκάδες παιδιὰ πεινασμένα…
Κι ἄς ἔχουμε χιλιάδες ἀστέγους…
Κι ἄς μεγαλώνουν οἱ ἀριθμοὶ τῶν ἀκινητοποιημένων ἀπὸ τρόμο…

Συνέχεια →

Η Ζωή έχει τα πάνω και τα κάτω Της.

Κάποιες στιγμές φτάνεις στα όρια της Απελπισίας.
Κάποιες στιγμές αγγίζεις το Μηδέν…

Εκεί έχεις δύο, ΚΑΙ ΜΟΝΟ, δρόμους να διαλέξεις:
Να αφήσεις να σε κυριεύσει η Από-γνωση…
Συνέχεια →