Ἐκεῖ, στὶς παρελάσεις προχθές, εἶδα πολλά.
Εἶδα πολλὰ περισσότερα ἀπὸ ὅσα φαίνονται.
Εἶδα ὅλα αὐτὰ ποὺ ἐπάσκισες νὰ μοῦ κρύψῃς τόσο ἐπιμελῶς!
Εἶδα ἕνα κράτος ἀράχνη νὰ ἔχῃ ἁπλώσῃ τὰ δίχτυα του παντοῦ καὶ νὰ δημιουργῇ ἕνα πέπλο, μίαν σκιά. Μίαν ἄλλην εἰκόνα, διάφορο αὐτῆς ποὺ ἐγὼ βλέπω.
Μίαν πλαστὴ πραγματικότης! Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Ποιά ἐπανάστασις;
Ἡ Ἐπανάστασις τοῦ 1821 τελείωσε; Ἀκόμη συμβαίνει; Θά τελειώσῃ κάποτε;
Ἡ Ἐπανάστασις ἀγαπητοὶ φίλου τοῦ 1821 οὐδεποτε ἐτελείωσε!!! Ἀκόμη συμβαίνει, ἀκόμη ἐξακολουθεῖ καὶ ὀφείλει πλέον νὰ ὁλοκληρωθῇ! Κι αὐτὸ θὰ τὸ κάνουμε ἐμεῖς! Οἱ ἐναπομείναντες ζωντανοί! Συνέχεια
Μὴ φοβᾶσαι τὸν πόνο! Τὴν ἀπουσία τοῦ πόνου νὰ φοβᾶσαι!
Ἀφορμὴ γιὰ ἐτοῦτο τὸ σημείωμα ἦταν οἱ σκέψεις τοῦ Νικόλα.
Δὲν γίνεται νὰ μάθω νὰ περπατῶ ἐὰν πρῶτα δὲν πέσω ἀμέτρητες φορές!
Δὲν γίνεται νὰ μάθω νὰ μαγειρεύω, ἐὰν δὲν γευθῶ ἀμέτρητα ἀνάλατα ἢ καμένα φαγητά!
Δὲν γίνεται νὰ γίνω καλλίτερος ἄνθρωπος ἐὰν δὲν σκάψω μέσα μου γιὰ νὰ ἀνακαλύψω τὶ εἶναι αὐτὸ ποὺ δὲν μὲ ἀφήνει νὰ γίνω καλλίτερος ἄνθρωπος! Συνέχεια
Ὅλοι μὲ θέλουν κάπου νὰ ἀνήκω!
Σήμερα θὰ σᾶς παρουσιάσω ἕνα τραγούδι!
Στίχοι Γεωργίου Λεκάκη καὶ μουσικὴ Κώστα Μπίγαλη.
Εἶναι ἕνα τραγούδι ποὺ μὲ κάνει νὰ συμφωνῶ μὲ τοὺς στίχους του…
Διότι ἀπὸ μικρὸ παιδί, κάπου ἔπρεπε νὰ ἀνήκω!
Ὁμάδα, κόμμα, θρησκεία… Ποτὲ δὲν μποροῦσα νὰ ἀνήκω σὲ ἐμέναν καὶ στὴν Ἑλλάδα! Δὲν ὑπάρχει τέτοια καταχώρησις στὰ ἀρχεῖα τους καὶ κατ’ ἐπέκτασιν δὲν γίνεται δεκτὴ καμμία τέτοια τοποθέτησις!
Ὅποιος στὸν γυρισμὸ του ὅρκο δὲν κάνει….
«Ὅποιος στὸν γυρισμό του ὅρκο δὲν κάνει, στρατιώτη μου τὸν πόλεμο τὸν χάνει…»
Ἤθελα νὰ γράψω ἕνα κείμενον γιὰ τοὺς ἀπελπισμένους ποὺ συναντῶ καθημερινῶς γύρω μου. Εἶχα εὕρει καὶ τὸν τίτλο: «Οἱ ἀπελπισμένοι μας».
Ὅμως τὴν στιγμὴ ποὺ ξεκίνησα νὰ τὸ γράφω ἐχώθη κυριολεκτικῶς στὴν σκέψι μου τὸ τραγούδι τῶν Χατζηδάκη-Καμπανέλλη καὶ μοῦ τὴν …λοξοδρόμησε!
Σὲ κάθε μου πρότασι πεταγόταν ὥς «διορθωτὴς» ὁ Λάκης Παππᾶς χαμογελῶντας…
Καὶ τελικῶς ὁ τίτλος ἄλλαξε, πετάχτηκε καὶ τὴν θέσιν του πῆρε ὁ στίχος τοῦ τραγουδιοῦ….
«Ὅποιος στὸν γυρισμό του ὅρκο δὲν κάνει, στρατιώτη μου τὸν πόλεμο τὸν χάνει…»
Συνέχεια
Ἀρκετὰ κλάψαμε! Καιρὸς νὰ ζήσουμε!
Αὐτὲς τὶς ἡμέρες συνέβησαν καταστάσεις ἀπέραντης εἰρωνίας καὶ θράσους.
Αὐτὲς τὶς ἡμέρες κατέῤῥευσε διὰ παντὸς στὰ μάτια μας κάθε παλαιοκομματικὴ ὑπόστασις. Ἤ τοὐλάχιστον στὸ μεγαλύτερον μέρος της.
Αὐτὲς τὶς ἠμέρες αἰσθανθήκαμε πὼς ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα θὰ εἴμαστε ὑποχείρια τοῦ κάθε τρελλοῦ καὶ τοῦ κάθε ἀπίστευτου τύπου γιὰ πολλοὺς αἰῶνες.
Ἔτσι πράγματι συνέβῃ. Συνέχεια