Ἀνακαταλαμβάνουμε, μὲ συνειδητοὺς ἀγῶνες, μερίδιο τοῦ δικαιώματός μας στὴν ζωή…
Ὅσο ἐμεῖς παραμένουμε παρατηρητὲς τῶν πάντων, τόσο ὅλα τὰ γεγονότα καί, κατ’ ἐπέκτασιν οἱ ἀποφάσεις, θὰ λαμβάνουν χώρα δίχως μας καὶ βεβαίως, θὰ στρέφονται εἰς βάρος μας.
Ἀπὸ τὰ (ἂς ποῦμε) …οὐδέτερα γεγονότα, ἔως τὰ σημαντικά, ἔχουμε χρέος νὰ ἔχουμε λόγο καὶ νὰ κινούμεθα ἀποφασιστικὰ ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ καλοῦ.
Συνέχεια
Δὲν εἶναι τὸ φῶς ποὺ χρειαζόμαστε, ἀλλὰ ἡ φωτιά…
Δὲν εἶναι ἡ βροχούλα, ἀλλὰ ἡ βροντή….
Χρειαζόμαστε τὴν καταιγίδα, τὸν ἀνεμοστρόβιλο καὶ τὸν σεισμό…
Kαλημέρα….
Συνέχεια
Δὲν ὑπάρχει τρόπος νὰ τὸ εὕρουμε μέσα στὰ σκοτεινὰ καὶ ἀνήλιαγα διαμερίσματά μας.
Οὔτε στοὺς μιμητισμοὺς ποὺ μᾶς ἐπιβάλλουν οἱ ἐξωτερικὲς συνθῆκες τοῦ βίου μας.
Οὔτε στὴν σαρδελοποίησίν μας. Συνέχεια
Καλημέρα!!!
Μὲ Ἀγάπη, Ὀμορφιά, Φῶς καὶ Θαύματα!!!
Ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ μᾶς διακρίνῃ στὶς σχέσεις μας μὲ τοὺς ἄλλους, εἶναι ἡ εὐθύτης καὶ ἡ εἰλικρίνεια…
Γιατὶ οἱ σχέσεις ποὺ κτίζονται στὴν ὑποκρισία ἢ στὴν κρυψίνια, ἔχουν προδιαγεγραμμένο τέλος καὶ …ἄδοξο!!!
Συνέχεια
Εἶναι τρομακτικὴ ἡ συνειδητοποίησις αὐτῆς τῆς πραγματικότητος, γιὰ ὅσους τέλος πάντων, τὸ ἐπιτυγχάνουν. Καὶ εἶναι τρομακτική, διότι, ἐὰν πράγματι δοῦμε τὴν (ὁποίαν προσωπική) ἀλήθεια μας δίχως στολίδια καὶ …φερετζέδες, θὰ διαπιστώσουμε πὼς εἴμαστε ἁπλῶς καλό-ἐκπαιδευμένοι …μαϊμουδίζοντες, πού, ἀναλόγως τῶν ἐπιδράσεων, τῶν καταβολῶν καὶ τῶν «ἰδεοληψιῶν» μας, ἐκφράζουμε διαφορετικὲς συμπεριφορές, λαμβάνουμε συγκεκριμένες ἀποφάσεις καὶ …«ταξειδεύουμε» σὲ ἀναλόγου, τῶν πεποιθήσεών μας, σκέψεις. Τὸ ὁ,τιδήποτε διαφορετικὸ μᾶς τρομοκρατεῖ καὶ μᾶς θέτει ἐν ἀμύνῃ, ἐφ΄ ὄσον φιλτράρεται καὶ ἐρμηνεύεται μόνον ἀπὸ τὸ πεποιθησιακό μας οἰκοδόμημα (ποὺ τὸ «ὑπερασπίζεται» ὁ συναισθηματικός μας κόσμος), ἀλλὰ οὐδέποτε ἀπὸ τὴν ψυχρή, κοινή, ἀναγκαία λογική. Συνέχεια
Δεν ὑπάρχει καθῆκον ποὺ νὰ ἔχουμε ὑποτιμήσει τόσο πολύ ὄσο τὸ καθῆκον μας νὰ εἴμαστε εὐτυχισμένοι. 
Συνέχεια
