Πρόσφυγες, τρόμος, ρατσισμός. Τρεις λέξεις που όταν η ιστορία επαναλαμβάνεται από τα γεωπολιτικά παιχνίδια των ισχυρών μένουν πάντα οι ίδιες στους λαούς ακόμα κι αν ο κόσμος «προοδεύει». Η πλειοψηφία μετά από σχεδόν έναν αιώνα του βίαιου ξεριζωμού των Ελλήνων του Πόντου θέλει να ωραιοποιεί ότι η εγκατάστασή τους στο κράτος Ελλάδα ήταν σπαρμένη με ροδοπέταλα διότι εκείνοι ήταν Έλληνες βιαίως ξεριζωμένοι από μουσουλμάνους, εκείνοι ήταν ορθόδοξοι χριστιανοί, ήταν σαν εμάς.  Η αλήθεια είναι ότι εκείνοι ήταν πρόσφυγες και ως πρόσφυγες τράβηξαν άγριο κουπί για να αποδείξουν το αυτονόητο στην ίδια τους την ράτσα: Ότι ήταν απλά άνθρωποι. Συνέχεια →