Κόκκινο μὲ λευκό!
Ἐνας συνδυασμός ποὺ κανέναν δὲν ἀφήνει ἀδιάφορο!
Ἂς δοῦμε τὸ «γιατί» μέσα ἀπὸ τὸν ἀποσυμβολισμό του.
Τὸ ΛΕΥΚΟ, ὡς (-μὴ ) χρῶμα, δηλώνει τὴν καθαρότητα, τὸ ἀνέγγιχτο, αὐτὸ ποὺ προσφέρεται νὰ «βαφτῇ» ἀναλόγως μὲ τὴν χρήση του. Συνέχεια
Ὑάλινα σκεύη τῆς Κύπρου.
Μὲ μιὰ φέτα ψωμὶ ἀλειμμένη ζάχαρη ξεκινοῦσε τὸ παιχνίδι μας…
Πίεζε ἡ Μάννα νὰ τὸ φᾶμε… κι ἐμεῖς γκρινιάζαμε… ὑπῆρχαν καὶ οἱ σοκολάτες…
τὸ σόι μου… καὶ δὲν εἴχαμε ποτέ…
Ὅταν ἀργότερα μεγαλώσαμε καὶ εἴχαμε τὴν δυνατότητα πήραμε πολλὲς σοκολάτες… Συνέχεια
Ἡ πληροφορία ἀπὸ τὸν φίλο Δημοσθένη Λαμπρινό…
Μὲ μία παλαιὰ ΦΟΡΤΝ ΦΑΛΚΟΝ τοῦ 1979, ἀφοῦ τὴν μετεσκεύασε σὲ ἅρμα μάχης-βιβλιοθήκη, περιπολεῖ στὴν πόλη του καί…
Ἀναθηματικοὶ Οἰκίσκοι
Πήλινος ἀναθηματικὸς οἰκίσκος, ἀπὸ τὸ Ἡραῖον τοῦ Ἄργους. 
Ἔργο Ἀργείου τεχνίτου.
Ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο ξεχωριστὰ τμήματα: τὸν οἰκίσκο μὲ τὴν πλάκα τοῦ δαπέδου καὶ τὴν στέγη μὲ τὴν ὀροφή. Συνέχεια
Οἱ παρελθοῦσες σχέσεις μὲ τὴν ἀγάπη, οἱ παιδικὲς μνῆμες, οἱ ἀνεκπλήρωτες προσδοκίες καὶ οἱ πεποιθήσεις βρίσκονται ὅλα συσκευασμένα στὴν γλῶσσα τοῦ παρόντος.
Ἑπομένως τὸ «σ΄ ἀγαπῶ» ἐπεκτείνεται στὰ ἐξῇς:
«Σ’ ἀγαπῶ ὅπως ἀγαποῦσε ὁ πατέρας μου τὴν μάννα μου πρὶν χωρίσουν.»
«Σ’ ἀγαπῶ ὄσο δὲν μὲ πλησιάζεις πολύ.
«Σ’ ἀγαπῶ ὅπως ἀγαποῦσε ὁ Ῥωμαῖος τὴν Ἰουλιέτα, ἀλλὰ σὲ παρακαλῶ μὴν μοῦ ζητήσῃς νᾶ πεθάνῳ γιὰ ἐσέναν.» Συνέχεια
