Μὲ φωτιὰ καὶ μὲ μαχαίρι πάντα ὁ κόσμος προχωρεῖ…

Σὰν σήμερα ἐγεννήθη ἕνας ὀγκόλιθος τῶν ἑλληνικῶν γραμμάτων…
Ὁ ποιητὴς Νῖκος Γκάτσος!

Στὸ ποιήμα του «Κεμάλ» καταλήγει μὲ μίαν μεγάλη ἀλήθεια: Συνέχεια →

Ἦταν 12 Μαϊου τοῦ 1992…

Ἦταν 12 Μαΐου τοῦ 1992 ὅταν πέθανε ὁ ποιητὴς – στιχουργὸς Νίκος Γκάτσος. 

«Τὸ ξέρω πάνω στὰ χείλια σου ἔγραψε ὁ κεραυνὸς τ᾿ ὄνομά του
Τὸ ξέρω μέσα στὰ μάτια σου ἔκτισε ἕνας ἀητὸς τὴν φωλιά του
Συνέχεια →

Ῥέ, τί σοῦ ‘κανε ἡ Ἑλλάδα καί σέ πληγώνει;


Ὁ Γ. Σεφέρης διηγεῖται ἔνα περιστατικὸ ποὺ ἔτυχε στὸν Νῖκο Γκᾶτσο:
Συνέχεια →

Ὁ ἐφιάλτης τῆς Περσεφόνης

Ἐκεῖ που φύτρωνε φλισκούνι κι ἄγρια μέντα
κι ἔβγαζε ἡ γῆ τό πρῶτο της κυκλάμινο
τώρα χωριᾶτες παζαρεύουν τά τσιμέντα
καί τά πουλιά πέφτουν νεκρά στήν ὑψικάμινο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στήν ἀγκαλιά τῆς γῆς
στοῦ κόσμου τό μπαλκόνι
ποτέ μὴ ξαναβγῇς. Συνέχεια →

Μὴ ψάχνῃς τὴν ἐξαίρεσι γύρω σου…

«Μὴν ἀνησυχεῖτε… Γιὰ πάνω ἀπὸ τρεῖς χιλιάδες χρόνια… αὐτὴ ἡ χώρα προχωρᾶ μὲ τὶς ἐξαιρέσεις της…»

Συνέχεια →

Πότε θά ἀνθίσουν ἐτοῦτοι οἱ τόποι;

Βλέπω αὐτὸ καὶ τρελλαίνομαι μὲ τὴν σημερινὴ μετριότητα καὶ ἀπέραντο  βλακεία!

Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουμε φτάσει στὴν ὀροφὴ τῆς ἠλιθιότητος μὲ τέτοιο παρελθόν; Μὲ τέτοια ἱστορία; Μὲ τόσα ἐπιτεύγματα σὲ κάθε ἀνθρώπινο δραστηριότητα;

Ὅλη ἡ μεγαλοσύνη τοῦ ἀνθρωπίνου νοός,  λὲς καὶ ξοδεύτηκε στὴν ἀρχαιότητα!

Συνέχεια →