Καὶ τοὺς χειμῶνες…  Ὄχι μόνον τὰ καλοκαίρια…
Εἶναι ἐκεῖ γιὰ νὰ μᾶς δίδῃ πάντα πολὺ ἀπὸ τὸ φῶς του καὶ τὰ χρώματά του…
Εἶναι ἐκεῖ, διότι ξέρει πὼς δίχως του ἀδυνατοῦμε νὰ ζήσουμε…

Κι ἐμεῖς; Τί κάνουμε ἐμεῖς; Συνέχεια →

Ἀνάπνευσε τὸν ἄνεμο …
Κᾶνε κάποιον νὰ χαμογελάσῃ …
Ἀφησε τὸν ἤλιο νὰ γεμίσῃ μὲ φῶς τὸ κάθε σου κύτταρο… Συνέχεια →

Σὰν Ἔθνος, ἔχουμε μάθει νὰ ἐπιῤῤίπτουμε εὐθύνες στοὺς ἄλλους, γιὰ ὅ,τι κακὸ συμβαίνει.
Καὶ συνήθως οἱ «ἄλλοι» εἶναι κάτι ἀπρόσωπο: «τὸ Σύστημα», ἡ «Νέα Τάξις» κ.ο.κ.

Λυπᾶμαι ποὺ θὰ σᾶς ἀπογοητεύσω…
Οὔτε τὸ «Σύστημα» φταίει, οὔτε ἡ «Νέα Τάξις» φταίει, οὔτε κανεὶς ἄλλος φταίει γιὰ τὰ χάλια μας. Συνέχεια →

Οι κεϋνσιανοί χρησιμοποιούν συχνά την προεδρία του Χέρμπερτ Χούβερ (1929-1933) για να μας δείξουν πως μια κρίση δεν αντιμετωπίζεται με μείωση κρατικών δαπανών και φιλελεύθερη οικονομική πολιτική. Η Μεγάλη Ύφεση του 1929 έγινε “Μεγάλη” , μας λένε, επειδή ο πρόεδρος Χέρμπερτ Χούβερ επέμεινε δογματικά σε πολιτικές laissez faire. Όμως, όπως μας δείχνει μια μελέτη του “Cato Institute”, που δημοσιεύτηκε αυτές τις μέρες, η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Συνέχεια →