Η διαφορά μεταξύ λογικών και επαγωγικών σκέψεων.
Υπήρχε μια φορά σ’ ένα μικρό χωριό ένας φτωχός γεωργός που χρωστούσε ένα σημαντικό χρηματικό ποσό σε ένα τσιγκούνη γέρο και έφθανε ο καιρός που θα έπρεπε να του το επιστρέψει.
Ο γεωργός είχε μια πολύ όμορφη κόρη την όποια λιγουρευόταν ο γέρο-κατεργάρης και έτσι του πρότεινε μια συμφωνία.
Του είπε ότι θα ακυρώσει το χρέος αν θα μπορούσε να παντρευτεί την κόρη του.
Ο αγρότης και η κόρη του ένιωσαν αηδία για την πρόταση αυτή.
Μετά το τέλος του μαθήματος ο δάσκαλος ζήτησε από τους μαθητές του να κάνουν μια εργασία: Έπρεπε να γράψουν σε μια λίστα αυτά που κατά τη γνώμη τους ήταν τα σημερινά «επτά θάυματα του κόσμου». Όσα, δηλαδή, πίστευαν ότι υπερτερούν σε μέγεθος και αξία για τον άνθρωπο στη σύγχρονη εποχή. Το μυαλό όλων, βέβαια, -χωρίς να πολυσκεφτούν- πήγε αμέσως σε κτίρια και μνημεία που κατασκεύασαν σπουδαίοι άνθρωποι ανά τον κόσμο. Έτσι ο κάθε μαθητής ξεχωριστά ξεκίνησε την απαρίθμηση… Παρότι υπήρξαν κάποιες διαφωνίες μεταξύ των μαθητών, οι περισσότερες γνώμες των παιδιών έδειχναν να συγκλίνουν σε συγκεκριμένα «θαύματα» τα οποία αφορούσαν στα παρακάτω:
1. Οι πυραμίδες της Αιγύπτου
2. Το Τaj Mahal
Πλατεία Γαργαρέττας, Βεΐκου 57. Στὸ σπίτι αὐτό, ποὺ σώζεται ἀκόμη (πιθανῶς ὄχι γιὰ πολύ – φωτ. 11-5-2013), κατοικοῦσε ἡ νεαρὴ ἡρωίδα Ἡρὼ Κωνσταντοπούλου, ἡ μαθήτρια τοῦ Γ’ Γυμνασίου Θηλέων, ἡ ὁποία ἐκτελέστηκε ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς στὶς 5-9-1944, σὲ ἡλικία 17 έτῶν. Ἐκεῖ παρὰ δίπλα μένω κι ἐγὼ μιὰ ζωή, ἀλλὰ μόλις προσφάτως τὸ ἔμαθα, ἀπὸ τὸ βιβλίον τῆς Μάρως Βουγιούκα καὶ τοῦ Βασίλη Μεγαρίδη, «Κουκάκι-Φιλοπάππου-Γαργαρέττα», ἐκδ. Φιλιππότη. Στὶς πόλεις μας Συνέχεια 
Ἕλληνες ἤ Αἰγύπτιοι;
Κι ἐάν τίς ἔκτισαν Αἰγύπτιοι γιατί δέν μποροῦσαν νά μετρήσουν τό ὕψος των;
Μήπως τελικῶς ἀκόμη καί ἡ Αἴγυπτος ἦταν μία ἐπαρχία Ἑλληνική;
Μήπως κι αὐτή ἐλάμβανε τά φῶτα της ἀπό τήν Ἑλλάδα;
Τί μαρτυροῦν τά τοπωνύμια;
Συνέχεια
Το origami με τη μορφή του πουλιού γερανός είναι το πιο αντιπροσωπευτικό και το περισσότερο διαδεδομένο στην Ιαπωνία. Το πουλί γερανός στην Ιαπωνία συμβολίζει την καλή τύχη.
Ο μύθος λέει, ότι αν κάποιος διπλώσει 1000 γερανούς σε χαρτί, όλες του οι επιθυμίες θα γίνουν αληθινές.
Το origami αυτό, έγινε ακόμα περισσότερο γνωστό μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η Sadako Sasaki, ένα νεαρό κορίτσι 11 χρόνων έπαθε λευχαιμία, σαν συνέπεια της ατομικής βόμβας που έριξαν οι σύμμαχοι στην Χιροσίμα.
Ξαναδιάβασα πρόσφατα το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάϊ με τίτλο “Ιστορίες να σκεφτείς” και σας παραθέτω από κάτω ακριβώς μια ιστορία που μου άρεσε και με έκανε να σκεφτώ πολύ. Πόσες τελικά στιγμές απ’ τον χρόνο μου έχω βιώσει την ευτυχία; Αλήθεια αν εσείς σκεφτείτε όλο αυτό τον χρόνο που έχετε ζήσει πόσες στιγμές ευτυχίας μπορείτε να καταγράψετε στο δικό σας τετράδιο; Μήπως η ζωή μας έχει γίνει τόσο πολύ γρήγορη που ξοδεύουμε τον χρόνο μας για να εργαζόμαστε, για να πληγώνουμε τους άλλους και για να αφήνουμε στιγμές να περνούν;
Αυτή είναι η ιστορία ενός ανθρώπου τον οποίο εγώ θα χαρακτήριζα ερευνητή …
Ερευνητής είναι κάποιος που ψάχνει, όχι απαραιτήτως κάποιος που βρίσκει.
Ούτε είναι κάποιος που ξέρει στα σίγουρα τι είναι αυτό που ψάχνει. Είναι, απλώς, κάποιος για τον οποίο η ζωή αποτελεί μια αναζήτηση.
Μια μέρα, ο ερευνητής διαισθάνθηκε ότι έπρεπε να πάει προς την πόλη του Καμίρ. Είχε μάθει να δίνει μεγάλη Συνέχεια
