Νὰ σᾶς πῶ…
Ἐὰν ἡ Ἀθήνα εἶχε αὐτὴν τὴν εἰκόνα θὰ τὴν σεβόμουν καὶ μαζὺ μὲ ἐμέναν θὰ τὴν ἐσέβοντο ὅλοι οἱ κάτοικοί της.
Ἀλλὰ ἡ Ἀθήνα δὲν ἔχει αὐτὴν τὴν εἰκόνα.
Οὔτε αὐτὰ τὰ χρώματα… Οὔτε αὐτὲς τὶς μυρωδιές… Οὔτε αὐτὲς τὶς γεύσεις… (Μὴ γελιέσθε… Αὐτὲς οἱ φωτογραφίες εἶναι ὁλοζώντανες… Καὶ μυρωδιὲς ἀναδύουν καὶ χρώματα καὶ γεύσεις ἀφήνουν….)
Ἡ Ἀθήνα πλέον εἶναι ἕνα τέρας. Εἶναι ἕνα τέρας ποὺ αὐτοκαταστρέφεται καὶ καταστρέφει ὅλους τοὺς κατοίκους Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Ἑλληνικὸς χάρτης 8.200 ἐτῶν!
Κι ὄχι ὅποιος κι ὅποιος χάρτης.
Ἕνας χάρτης ῥυμοτομίας. Δῆλα δὴ ἕνας χάρτης σχεδιασμοῦ πόλεως.
Πότε; Τὸ 6.200 π.α.χ.
Οὐσιαστικῶς ξεκινοῦσαν οἱ παπποῦδες μας νὰ κάνουν μία ἀποικία καὶ προτίστως ἐσχεδίαζαν τὴν πόλι, καθῶς ἐπίσης κι ὅλα της τὰ κτίρια. Μετὰ ξεκινοῦσαν νὰ δομοῦν.
Συνέχεια
Ὁ βελονισμός ἀπό ποῦ κατάγεται;
Ὁ βελονισμὸς εἶναι μία μέθοδος ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ Κινέζοιἀλλὰ κι ἄλλοι ἀσιατικοὶ λαοί, γιὰ τὶς θεραπεῖες πολλῶν παθήσεων.
Τὸ ἐρώτημα ὅμως εἶναι ἀπὸ ποῦ τὸν ἔμαθαν. Διότι ἡ ἰατρική, ὡς ἐπιστήμη κι ὄχι ὡς κάτι ποὺ λειτουργεῖ ἐμπειρικῶς κι ἀναπαράγεται, δὲν ἐξεκίνησε ἀπὸ ἐκεῖ. Θαυμαστὰ τὰ ἔργα τῶν Κινέζων ἀλλὰ πάντα σταματοῦν στὸ ἐπιστημονικὸ ὑπόβαθρο.
Ποιοί εἶχαν λοιπόν τό ἐπιστημονικό ὑπόβαθρον γιά κάτι τέτοιο;
Τὸ ῥαγισμένο δοχεῖο.
Μια γριά κινέζα κουβαλούσε νερό με δύο μεγάλα δοχεία, κρεμασμένα από τους ώμους της. Το ένα δοχείο ήταν άψογο και μετέφερε πάντα όλη την ποσότητα νερού που έπαιρνε. Το άλλο είχε μια ρωγμή και στο τέλος της μακριάς διαδρομής από το ρυάκι στο σπίτι έφθανε μισοάδειο. Έτσι για δύο ολόκληρα χρόνια η γριά κουβαλούσε καθημερινά μόνο ενάμισι δοχείο νερό στο σπίτι της.
Φυσικά το τέλειο δοχείο ένοιωθε υπερήφανο που εκπλήρωνε απόλυτα και τέλεια το σκοπό για τον οποίο είχε κατασκευαστεί. Το ραγισμένο δοχείο ήταν δυστυχισμένο που μόλις και μετά βίας μετέφερε τα μισά από αυτά που έπρεπε και ένοιωθε ντροπή για την ατέλεια του. Ύστερα από δύο χρόνια δεν άντεχε πια την κατάσταση αυτή και αποφάσισε να μιλήσει στη γριά.
Ὅ,τι σπείρῃς, θερίζεις!
Αν σπείρεις εντιμότητα, θα θερίσεις εμπιστοσύνη. Αν σπείρεις καλοσύνη, θα θερίσεις φίλους.
Αν σπείρεις ταπεινοφροσύνη, θα θερίσεις μεγαλείο.
Αν σπείρεις επιμονή, θα θερίσεις νίκη.
Αν σπείρεις στοχασμό, θα θερίσεις αρμονία.
Αν σπείρεις σκληρή δουλειά, θα θερίσεις επιτυχία.
Μία ἐξερεύνησις τῆς ἱστορίας.
Ἐὰν μὲ ῥωτήσετε γιὰ τὸ πότε συνέβῃ τὸ τάδε γεγονός, ἤ τὸ δείνα, δύσκολα θὰ σᾶς ἀπαντήσω.
Συνήθως θυμᾶμαι περιόδους ἱστορικές, μὲ χρονολογίες στὸ …περίπου.
Ἐδῶ καὶ χρόνια λοιπόν, ἄν καὶ διαβάζω ἱστορία, στὶς ἡμερομηνίες πάσχω.
Χρειάζεται νὰ ἀνατρέχω συχνὰ στὶς πηγές μου, πρὸ κειμένου νὰ θυμηθῶ πὼς τότε, γιὰ παράδειγμα, συνέβῃ ἡ ναυμαχία τῆς Σαλαμίνος ἤ τότε ἡ ἅλωσις τῆς Τριπολιτσᾶς.
Ὅταν λοιπὸν ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ ἐπετείους ἐγὼ προσωπικῶς σκέτο πάσχω.
Ἔχουν ὅμως σημασία μεγάλη οἱ ἡμερομηνίες ἤ ἔχουν σημασία τά γεγονότα;
Αὐτὸ ποὺ ἀντιλαμβάνομαι εἶναι πὼς οἱ ἡμερομηνίες χρησιμεύουν γιὰ νὰ ἐνθυμούμεθα τὰ γεγονότα. Οἱ ἐπέτειοι οὐσιαστικῶς λειτουργοῦν σὰν μοχλός, πρὸ κειμένου ἐμεῖς νὰ ἀνατρέξουμε στὸ γεγονὸς καὶ νὰ τὸ θυμηθοῦμε ἤ νὰ τὸ μοιρασθοῦμε μὲ τοὺς γύρω μας. Εἶναι πολὺ μεγάλη ὑπόθεσις ἡ γνῶσις τῆς ἱστορίας μας. Λαὸς ποὺ ξεχνᾶ τὴν ἱστορία του καταλήγει μὲ ἀφεντικά.
Κι ἐπεὶ δὴ τὰ ἀφεντικὰ σὲ ἐμᾶς πιὰ ἐπερίσσευσαν, καλὸ θὰ ἦταν σιγὰ σιγὰ νὰ ἀποδομοῦμε τὸ λάθος καὶ νὰ δομοῦμε τὸ ὀρθό.
Τὸ ὀρθὸ λοιπὸν μᾶς ὑπαγορεύει νὰ ἀναθεωρήσουμε τὴν στάσι μας καὶ νὰ ἐπιστρέψουμε στὶς πεπατημένες ὁδούς.
Συνέχεια