Ὅλη ἡ Ἑλλὰς στὸ Σύνταγμα… Ὄχι τόσο οἱ Ἕλληνες, ὅσο ἡ Ἰδέα ποὺ λέγεται ΕΛΛΑΣ.
Αὐτὴ ποὺ εἶναι ὁ ΑΛΗΘΗΣ ΣΤΟΧΟΣ τῶν Μάγων τῆς Πολιτικῆς ποὺ θυσιάζουν ἕναν ὁλόκληρο λαὸ καὶ μιὰ ὁλόκληρο χώρα στοὺς ἀποτρόπαιους βωμούς τους….
Πρόσφατα εἶχα γράψει ἕνα ἄρθρο σχετικὰ μὲ τὸ «Μαγικό» Κέντρο τῶν Ἀθηνῶν, δίδοντας μιὰν «Άστυμαγικὴ» χροιὰ στὰ καθημερινὰ τεκταινόμενα. Ἂς συνεχίσουμε στὸν ἴδιον ῥυθμό…
Περπατᾶς στοὺς δρόμους καὶ συναντᾶς τὰ πιὸ ἀπίθανα γεγονότα.
Ἀνθρώπους κάθε ἡλικίας νὰ ψάχνουν στὰ σκουπίδια γιὰ λίγα μουχλιασμένα τρόφιμα.
Κάποιους ἄλλους, σκορπισμένους στὴν ἄσφαλτο καὶ στὶς γωνίες… Νέο-ἄστεγοι λέγονται!
Παιδιὰ ποὐθενά! Οὔτε στὶς πλατεῖες, οὔτε στὰ πάρκα, οὔτε στὶς παιδικὲς χαρές…
Τὰ αὐτοκίνητα μετακινῶνται μόνον γιὰ τὰ ἀπαραίτητα καὶ τὰ περισσότερα ἐξ αὐτῶν ἔχουν ἀράξει διὰ παντός.
Ἀφίσσες ποὺ μιλοῦν γιὰ ἀντίστασι, γιὰ ἐπανάστασι, γιὰ κατάῤῥιψι τῶν ὑπαρχόντων Συνέχεια
Μέ τό στανιό, λοιπόν, ἡ Ἱστορία τῆς Ἑλλάδος θά ἐπιστρέψῃ στά πάτρια.
Μια απορία.. αυτοί που στα μουσεία της χώρας τους επιδεικνύουν καμαρωτά την ιστορία της Ελλάδας, δεν ντρέπονται; Είναι το ίδιο γελοίο αν είχαμε πάρει στύλους από το Κολοσσαίο της Ρώμης και τους μοστράραμε σε ένα δικό μας μουσείο, επιδεικνύοντάς τους στους τουρίστες που επισκέπτονταν τη χώρα μας. Ακόμα πιο γελοίο αν μοστράραμε κομμάτια σίδερο από τον πύργο του Άιφελ. Το άκρον άωτον του γελοίου αν μοστράραμε τούβλα από το Άουσβιτς (έχει άλλη ιστορία να επιδείξει η Γερμανία;)
Πάλι!
Τί εἶναι αὐτό τό κακό πού ἔπαθαν Ἰταλοί κι Ἀλβανοί;
Γιά ῥωμαϊκὰ εὑρήματα ἔψαχναν, ἑλληνικὰ εὑρῆκαν! Συνέχεια
Ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια ἔχουμε κατ’ ἐπανάληψιν, μίαν συζήτησι μὲ τὸν ἀγαπημένο μου φίλο Κωστῆ γιὰ τὴν ἐρωτικὴ ἐνηλικίωσι τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ ὁποία ὅμως συζήτησις δὲν κλείνει ποτέ. Συχνὰ πυκνὰ ἐπανερχόμαστε γιὰ νὰ καταλήξουμε στὴν συμφωνία… διαφωνῶντας.
Πότε συμβαίνει ὅμως ἡ ἐνηλικίωσις; Πῶς; Κάτω ἀπό ποιές συνθῆκες;
Ἔχω ἀναγκαστεῖ πολλὲς φορὲς νὰ συμφωνήσω μαζύ του, διότι τὰ ἐπιχειρήματά του καὶ λογικὰ εἶνα καὶ μὲ εὑρίσκουν σύμφωνη σὲ πολλά τους σημεῖα. Ἀλλά….
Ἀλλὰ κάτι δὲν μοῦ κόλλαγε στὶς συζητήσεις μας, μὲ ἀποτέλεσμα τὸ θέμα νὰ τὸ ἀφήνω γιὰ ἐπανεξέτασι κάθε φορὰ ποὺ εὑρισκόμασταν.
Συνέχεια
Ὅταν εἶδα αὐτὴν τὴν ζωγραφιὰ στὴν σελίδα τοῦ Δημήτρη ξαφνιάστηκα κι ἐνθουσιάστηκα!
Προβληματίστηκα ἐντόνως γιὰ τὴν «πραγματικότητά» της καὶ θέλησα νὰ ἀναζητήσω περισσότερες πληροφορίες.
Δυστυχῶς δὲν εὑρῆκα τὸν ζωγρᾶφο. Ἀλλὰ εὑρῆκα ἄλλα.
Παρατηροῦσα καὶ παρατηροῦσα καὶ παρατηροῦσα… Καὶ κάθε φορὰ ἀντιλαμβανόμουν ὅλο καὶ περισσότερα. Συνέχεια
