Ὅσους φόρους, ὅσα πρόστιμα, ὅσα χαράτσια, ὅσους τόκους, ὅσα ἐπανωτόκια κι ἂν ἐπιβάλουν ὁ Σαμαρᾶς, ὁ Στουρνάρας, ὁ Θεοχάρης καὶ τὰ ἄλλα καλόπαιδα τῆς κυβερνήσεως, τὸ βέβαιο εἶναι ὅτι ὅσοι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να πληρώσουν ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ.
Αὐτο διδάσκει ἡ ἱστορία.
Αὐτο λέει ἡ ἁπλῆ λογική, ποὺ στὴν κυβέρνησι τὴν ἔχουν χάσει, ἐὰν τὴν εἶχαν καὶ ποτέ.
Τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι τὸ κράτος νὰ μὴν εἰσπράξῃ οὔτε μέρος τῶν προσδοκομένων ἐσόδων. Συνέχεια
Πρὶν ὁ Βαλλιανάτος ἀναλάβῃ αὐτόκλητος «προστάτης» τῶν gay, τῶν τσιγγάνων , τῶν αὐτονομιστῶν Μακεδόνων καὶ τῶν Μουσουλμάνων, στὸ ἵδρυμα τοῦ Soros (Human Rights Watch) … ἤταν ἰδιοκτήτης CLUB (!) ὅπου γινόταν διακινήση χαπιῶν ECSTASY, ὅπως καὶ σὲ ὅλα τὰ ἀντίστοιχα club…
…κατὼ πῶς εἶχε ὁ ἴδιος δηλώσει. 
Καὶ τὸ ΣΚΑΙ, γνωστὸ γιὰ τὸν ῥόλο του ἀπὸ παλιά, τὸν ἔβαλε στὴ ζωή μας μὲ τὸ ζόρι, ὡς μαϊντανὸ ὑπερασπιστῆ τῶν Rave Party.
Συνέχεια
Στὶς Σκουριὲς λοιπόν, πρὸ μερικῶν μηνῶν, κάποιοι κουκουλοφόροι, κυριολεκτικῶς, μεταμφιεσμένοι σὰν τρομοκράτες, διότι δὲν ἐτόλμουν νὰ ἐμφανίσουν τὰ πρόσωπά τους, ἀπηγόρευαν στοὺς κατοίκους νὰ εἰσέλθουν στὸ δάσος καὶ νὰ χρησιμοποιήσουν, κατὰ πῶς τοῦ πρέπει, τὸν φυσικό τους περιβάλλοντα χῶρο…
Κάποτε ὅμως αὐτά… Κάποτε… Συνέχεια
Ἐπεὶ δὴ πολλοὶ βιάστηκαν νὰ γράψουν, νὰ φωνάξουν καὶ νὰ διαμαρτυρηθοῦν γιὰ τὶς ἐπεμβάσεις τῆς κυβερνήσεως στὴν χρήσιν τζακιῶν, γιά πρώτη φορά, μόνον γιὰ σήμερα δῆλα δή, θὰ ἀναφερθῶ θετικὰ στὴν ἀνακοίνωσιν τῆς Greenpeace, ποὺ δὲν μᾶς ἔχει συνηθίσῃ σὲ ἀνάλογες ἐνέργειες.
Πράγματι ἡ ἐπιστολή τους/τοποθέτησίς τους ἦταν πολὺ οὐσιαστική. Μὲ μίαν λεπτομέρεια ὅμως, ποὺ θέλουμε νὰ ἀγνοοῦμε, ἰδίως ὅταν ἀναφερόμαστε σὲ δράσεις ἄλλων, ποὺ μᾶς ἐξυπηρετοῦν. Συνέχεια
«Ἡ δική μου ὁμάδα εἶναι καλλίτερη ἀπὸ τὴν δική σου…»
«Τὸ δικό μου κόμμα καλλίτερο ἀπὸ τὸ δικό σου…»
«Ἡ δική μου θρησκεία καλλίτερη ἀπὸ τὴν δική σου…»
«Ἡ δική μου πορεία καλλίτερη ἀπὸ τῶν ἄλλων…»
«Τὰ δικά μου σχέδια καλλίτερα ἀπὸ τὰ δικά σας…»
«Τὰ δικά μου ὄνειρα καλλίτερα ἀπὸ τῶν ἄλλων…» Συνέχεια
Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ἐν πλήρῃ διασπάσει κι ὅλοι τους ἀνασυντάσσονται κατὰ καιροὺς γιὰ νὰ φτειάξουν τὶς «νέες» ὁμαδούλες ποὺ θὰ φέρουν τὴν «καινούργια» προοπτικὴ στὸν τόπο. Ἀπ’ τὴ δεκαετία τοῦ 1990 καὶ δῶθε ἔχουμε δεῖ κάμποσες τέτοιες «πρωτοβουλίες», δῆθεν σωτήριες καὶ εὐεργετικές, ὑποσχόμενες αὐτὸ τὸ «ἄλλο», τὸ «διαφορετικό» μὲ τὸ κοινωνικὸ «πρόσωπο» καὶ τὴν «πρόνοια» γιὰ ἐκεῖνο καὶ γιὰ τοῦτο. Συνέχεια
