Κάποτε οἱ ἄνθρωποι ἀποτελοῦσαν ἕνα κομμάτι τῆς φύσεως, ὅπως τά ζῶα, τά δένδρα, ὁ ἥλιος, ὁ ἀέρας, ἡ θάλασσα, τό χῶμα. Κάθε ἄνθρωπος εὕρισκε ἕνα μέρος πού τοῦ ἄρεσε, ἔφτιαχνε τό σπίτί του καί ἡ φύσις τόν βοηθοῦσε νά ζήσῃ προσφέροντάς του τά ἀγαθά της. Ἔκοβε ξύλα ἀπό τά δάση, ἐζεσταίνετο μέ τόν ἥλιο ἤ ἄναβε φωτιά στό τζάκι, ἔτρωγε καρπούς ἀπό τά δένδρα ἤ τούς μαγείρευε κλπ. Ἦταν ἀνεξάρτητος. Μποροῦσε νά ζήσῃ χωρίς νά ἔχῃ ἀνάγκη κανέναν. ΜΟΝΟΝ ΤΗΝ ΦΥΣΙΝ. Συνέχεια →